संगीता ही मध्यम वर्गीय कुटुंबातील ३० वर्षे वयाची विवाहित स्त्री

संगीता ही मध्यम वर्गीय कुटुंबातील ३० वर्षे वयाची विवाहित स्त्री होती. तिचे रूप निमगोरे, शरीर सडपातळ, आखीव रेखीव बांधा आणि आकर्षक चेहरा, अशी तिची ओळख. तिचा आणि तिचा नवरा अमेय यांचा संसार चांगला चालू होता.

तिची एक कॉलेजची मैत्रीण निशा तिच्या जवळच राहायची. निशा एक मॉडेल होती आणि अजून अविवाहित असल्याने ती खूप पैसे कमवायची. संगीता आणि निशा नेहमी भेटत, गप्पा मारत आणि त्यांची चांगली गट्टी जमली होती. संगीताला जेव्हा जेव्हा लहानसहान आर्थिक अडचणी यायच्या, तेव्हा निशा तिला मदत करायची.

पण नियतीला काही वेगळेच मंजूर होते. एक दिवशी संगीताच्या नवऱ्याची (अमेयची) कंपनी अचानक बंद झाली आणि त्याची नोकरी गेली. शिल्लक असलेले थोडेफार पैसे ५-६ महिने पुरले, पण त्यानंतर काय? घराचे हफ्ते, घर चालवण्याचा खर्च… याचा मेळ कसा घालायचा हा मोठा प्रश्न होता. अमेयला नवीन कामही मिळेना. संगीताने कसेबसे निशाच्या मदतीने घर चालवायचा प्रयत्न केला.

यापूर्वी संगीताने निशाकडून घेतलेले पैसे परत केले होते, पण आता रक्कम खूप मोठी झाली होती आणि ते परत मिळण्याची आशा नव्हती. त्यामुळे निशाही वैतागली.

अखेरीस, निशाने संगीताला स्वतः काहीतरी काम किंवा नोकरी करण्याचा सल्ला दिला. संगीताने निशालाच तिच्यासाठी नोकरी शोधायला सांगितले. बऱ्याच दिवसांच्या शोधानंतर नोकरी मिळाली नाही, पण निशाने एका स्टुडिओत महिला ॲक्ट्रेसची गरज असल्याचे संगीताला सांगितले. संगीताला लहानपणापासून कॉलेज जीवनापर्यंत ॲक्टिंगची आवड होती आणि ती चांगली ॲक्टिंग करत असे. पण लग्नानंतर हे सर्व बंद झाले होते. आता पुन्हा तिच्यासमोर तीच संधी आली होती.

करू की नको?” हा प्रश्न तिच्या मनात घोळू लागला. तिच्या नवऱ्याला तिने ॲक्टिंग केलेले, विशेषतः इतर पुरुषांनी तिला हात लावलेले, आवडत नव्हते. आता तर त्याला हे काम अजिबात आवडणार नाही. आर्थिक समस्या खूप मोठी होती, पण नवरा कसा तयार होणार? हा तिच्यासमोरचा सर्वात मोठा प्रश्न होता. तिने निशाला दोन दिवसांत सांगते असे म्हटले.

दोन दिवस ती याच विचारात राहिली, डोके दुखू लागले। पण दुसरा कोणताही व्यवहार्य पर्याय तिच्यासमोर नव्हता।

शेवटी तिने मनाचा हिय्या केला आणि ते काम स्वीकारण्याचा निर्णय घेतला, पण हे काम नवऱ्याला कळू द्यायचे नाही, असे तिने ठरवले आणि निशाला तसे सांगितले.

दुसऱ्या दिवशी दोघी स्टुडिओत गेल्या आणि डायरेक्टरला भेटल्या। संगीताला काम हवे आहे हे सांगितले. डायरेक्टरने तिला निरखून पाहिले. ती दिसायला आकर्षक होतीच आणि तिचा बांधाही कमनीय उत्तम होता. तिच्या शरीराचा आखीव रेखीवपणा खूपच उत्तेजित करणारा होता. तिचे उन्नत उरोज, सपाट पोट, थोडी बाहेर आलेली बॅकसीट छान होती.तो म्हणाला, “चालेल मॅडम, पण तुम्ही विवाहित आहात. तुमचा नवरा तुम्हाला काम करू देईल का? कारण आम्ही बनवत असलेली फिल्म ‘हॉट’ आहे. तुमची तयारी असेल तर तुम्ही आम्हाला पसंत आहात. आम्ही लगेच तुम्हाला ५ लाखांचा ॲडव्हान्स चेक देऊ आणि फिल्म पूर्ण झाल्यावर १० लाख देऊ.”

पण त्याने कडक अटी सांगितल्या: “कॉन्ट्रॅक्ट करावे लागेल. अर्ध्यात फिल्म सोडता येणार नाही. जर सोडली, तर किमान ५० लाख दंड द्यावा लागेल. आणि फिल्ममध्ये जे हॉट सीन आवश्यक आहेत, ते करावेच लागतील. सारासार विचार करून दोन दिवसांत सांगा.”

संगीताने सारासार विचार करून तिथेच होकार दिला व करारावर सही केली. आता ती त्या हॉट फिल्मची नायिका झाली होती.

त्यानंतर त्या डायरेक्टरने ब्युटी क्लिनिक वालीला बोलावून घेतले अन तिला संगीताला ट्रीट करण्यास सांगितले.

“खुप अवघड काम आहे सर खुप मेहनत घ्यावी लागेल. बऱ्याच ट्रीटमेंट कराव्या लागतील. वेळही लागेल” ब्युटीशियन म्हणाली.

” तुमच्याकडे एक आठवडा आहे. या आठवड्यानंतर मला संगीता मॅडम चा लूक पूर्ण बदललेला पाहिजे. त्या रियल हिरोईन दिसल्या पाहिजेत. ज्या काही ट्रीट करायच्या त्या करा. तुम्हाला तुमची फीस आम्ही देऊ.”. डायरेक्टर म्हणाले. तशी ती ब्युटीशियन “ok” म्हणाली व संगीता कडे वळून म्हणाली ” मॅडम तुम्हाला एक आठवडा आमच्या ब्युटीक्लिनिक मध्ये रोज 10ते 6 यावे लागेल. आम्ही सांगतो तसा आहार, विहार, व्यायाम करावा लागेल.”.

“चालेल” असं संगीता म्हणताच तिला आजच ट्रीटमेंट सुरु करण्याचे ठरवून ती ब्युटीशियन तिला घेऊन तिच्या ब्युटीक्लिनिक मध्ये गेली.

तिथे गेल्यावर प्रथम तिचे वॅक्स केले. मग तिच्याकडून 1 तास व्यायाम करून घेतला. मग तिचे शरीरमालिश (रोज वेगवेगळ्या तेलाने) केले. मग तिला तिचे संपूर्ण कपडे उतरवून एका गुलाबपाणी असलेल्या बाथटब मध्ये उतरवले. व रोज किमान 1 तास तुम्हाला हे करायचंय हेही बजावल. त्यानंतर मउ टॉवेलने स्वच्छ करून तिच्या शरीराला वेगवेगळ्या क्रीम लावल्या अन पुन्हा मालिश केले. नंतर तिच्या चेहऱ्याला स्क्रब करून मृत त्वचा काढली अन दुसऱ्या क्रीमने मालिश केली. तिचे केसही एका ब्रँडेड शाम्पूने धुतले. संध्याकाळी 6 पर्यंत तिच्या शरीरावर वेगवेगळ्या क्रीमने मालिश होत होती.

चौथ्या दिवशीच तिला स्वतः मधील बदल जाणवू लागला. तिचा रंग उजळला होता अन त्वचा अतिशय टाईट स्नीग्ध अन चमकदार झाली होती. तिचे शरीर अजून कमनीय झाले. तिचे उरोज कडक आणि उन्नत झाले. त्याची बोन्डे जी आधी खाली झुकली होती ती समोर ताठ झाली.ती आताच हिरोईन वाटू लागली. तिच्या लांब रेशमी केसांची ही स्टाईल बदलली.तिचे हिपशीट चांगले उठून दिसू लागले.

आठ दिवसात तिचा पूर्ण कायापालट झाला. तिचे नेहमीचे हसणे जाऊन तिचे हास्य मोहक झाले. तिची चाल मादक झाली. तिचे ओठ रसभरे झाले. विशेष म्हणजे तिचा खालचा ओठ खुप रसरसित झाला. चेहरा पूर्ण उजळला. कुठेही कसलाही डाग नाही, एकदम चकाचक चेहरा. सुरईदार मान, केळीच्या गाभ्यागत गोऱ्या मांड्या, रेखीव पाय,गोरेपान नाजूक हात. सगळेच बदलून गेले. गृहिणी संगीता आता एकट्रेस संगीता झाली होती. अन ती तिच्या या रूपावर एकदम खुश होती.पण तिला काय माहीत की तिच्या या खुललेल्या सौन्दर्याचा उपभोग घेणारा टपून बसलाय.

दुसऱ्या दिवशी, ‘हॉट फिल्म’चे शूटिंग सुरु झाले. संगीताने नवऱ्याला ‘निशासोबत नोकरीच्या शोधात बाहेर जात आहे’ असे खोटे सांगितले.

सेटवर, तिची सर्वांशी ओळख झाली. प्रीतमशी खास ओळख करून देताना डायरेक्टरने ‘हा तुमचा तगडा हिरो’ आणि त्याला ‘ही तुमची राणी… सॉरी हिरोईन’ असं म्हटलं. हस्तांदोलन करताना प्रीतमने तिचा नाजूक हात हळूच दाबला. संगीताला थोडं विचित्र वाटलं, पण तिने दुर्लक्ष केलं. प्रीतम हा दणकट शरीरयष्टीचा उंचपुरा स्मार्ट तरुण होता. त्याने घातलेल्या टी शर्टवरून त्याच्या भरदार छातीचे कट्स जाणवत होते तर त्याचे दंडाचे मसल्स ही चांगलेच फुगीर होते. क्लीन दाढी, मिशा केलेला प्रीतम तसा देखणा हिरो होता. याच्याबरोबर मला रोमान्स करायचाय तर? असा विचार संगीताच्या मनात येऊन एकदम अंगात शिरशिरी आली. थोड्याच वेळात सर्वजण शूटिंगसाठी तयार होऊ लागले. ड्रेस डिझायनर ने संगीतासाठी नवीन लग्न झालेली नवरीप्रमाणे एक ट्रान्सफर साडी अन ब्लाउज घालायला दिला. हलकासा मेकअप केला. हातात बऱ्याच हिरव्या बांगड्या घातल्या. भांगात कुंकू भरले. संगीता खरोखर नवंयौवना वाटू लागली. आज तिच्या या सुंदर कमनीय, रेखीव, नाजूक देहाशी हा बलदंड पुरुष लगट करणार होता. म्हणजे मजबुरीने तिला तो करून घ्यावाच लागणार होता. ती तयार होती.

आज पहिला सीन शूट होणार होता. फिल्म होती ‘भाभी तेरा देवर दिवाना’. संगीता (भाभी) तर प्रीतम (देवर) होता. भाभीचा नवरा बाहेरगावी नोकरीस असल्याने घरात फक्त देवर आणि भाभी असतात. त्यांच्यात एकमेकांविषयी कसे आकर्षण निर्माण होत जाते, यासाठी खालील दृश्ये तयार करण्यात आली.

फिल्म स्क्रिप्ट: भाभी तेरा देवर दिवाना (भा.ते.दे.दि.)

कलाकार:

संगीता (भाभी): ३०, सुंदर, विवाहित, मनात प्रचंड संघर्ष असलेली.

प्रीतम (देवर): २५, आकर्षक, मनमिळाऊ, भाभीबद्दल आकर्षण बाळगणारा.

दृश्य १: कपाटाजवळचा अपघात

लोकेशन: घरातील हॉल, रात्रीचे जेवण झाल्यावरचा वेळ.

(कथा: देवर जेवणाबद्दल भाभीचे कौतुक करतो. भाभी लाजते. देवर पाण्याची बाटली आणायला जातो. भाभी एका उंच कपाटावर ठेवलेला डबा काढण्याचा प्रयत्न करत असते.)

(शॉट: कॅमेरा संगीतावर (भाभी) केंद्रित आहे. ती स्टूलवर उभी राहून उंच कपाटातील डबा काढण्याचा प्रयत्न करत आहे. तिची ओढणी थोडी बाजूला झाली आहे. ती पोहोचू शकत नाहीये. प्रीतम (देवर) बाटली घेऊन येतो आणि तिला पाहतो.)

प्रीतम (देवर): (हसत) अरे वा! तुम्ही तर स्वतःच संकट ओढवून घेत आहात. पडलात तर?

संगीता (भाभी): (स्टूलवर अस्थिर होत) नाही, मिळेल आता. (डबा हात न लागता खाली पडतो.)

प्रीतम (देवर): (लगेच तिच्या मागे येतो, स्टूलला धरतो.) काळजी घ्या. (तो तिचा हात पकडून तिला आधार देतो. दोघांचे चेहरे अगदी जवळ येतात.) मला मदत करू द्या.

(शॉट: प्रीतमचा एक हात स्टूलवर आहे, दुसरा संगीताच्या खांद्याजवळ. दोघांमध्ये अत्यंत कमी अंतर आहे. संगीताच्या चेहऱ्यावरची धाकधूक स्पष्ट दिसते.)

प्रीतम (देवर): (शांतपणे, तिच्या डोळ्यात बघत) डबा कोणता हवा होता?

Sangeeta (भाभी): (घाबरून हळू आवाजात) तो… तो पिवळ्या रंगाचा. (प्रीतम तिच्या अत्यंत जवळून हात वर करून डबा काढतो. या क्रियेत त्याचा हात तिच्या केसांवरून जातो.)

(शॉट: डबा घेऊन प्रीतम खाली उतरतो. संगीताचा श्वास वाढलेला असतो. ती त्वरीत स्टूलवरून उतरत असतानाच तिचा तोल जातो अन ती कोसळणार तोच प्रीतम तिला सावरायला जातो. पण ती त्याच्या शरीरावर कोसळते. तो तिला घट्ट मिठीत पकडतो. पण ती लगेच सावरते व बाजूला होते.) इथं पहिल्यांदा दोघांचा एकमेकांच्या शरीराशी संपर्क येतो.

संगीता (भाभी): (लगेच सामान्य होण्याचा प्रयत्न करत) धन्यवाद, देवरजी.

प्रीतम (देवर): (हळूच स्मित करत) तुमच्यासाठी काहीही… (तो बाटली घेऊन किचनमध्ये जातो.)

(संगीता जागेवरच स्तब्ध उभी राहते. हा केवळ ॲक्टिंगचा भाग होता, पण तिला तिच्या शरीरावर प्रीतमचा स्पर्श जाणवतो. तिचा चेहऱ्यावर थोडा संकोच असतो.)

(कट.)

दृश्य २: पावसातील एकांत आणि सहानुभूती

लोकेशन: गॅलरी/खिडकीजवळ, संध्याकाळ. बाहेर पाऊस पडत आहे.

(कथा: भाभी आणि देवर दोघेही घरात एकटे आहेत. नवरा बाहेर असल्याने भाभीला एकटेपणा वाटत आहे. देवर तिच्याशी बोलण्याचा प्रयत्न करतो.)

(शॉट: संगीता (भाभी) खिडकीजवळ उभी आहे आणि बाहेरच्या पावसाकडे पाहत आहे. ती उदास दिसते. प्रीतम (देवर) मागून येतो.)

प्रीतम (देवर): भाभी… इतक्या उदास का आहात? दादांची आठवण येतेय का?

संगीता (भाभी): (हळूच हसून) आठवण तर येतेच. तुम्ही लहान आहात, तुम्हाला नाही कळणार.

प्रीतम (देवर): मी लहान असलो तरी भावना कळतात, भाभी. (तो तिच्याजवळ येतो.) तुम्ही खूप एकट्या असता. दादा इतके दिवस लांब असतात… तुम्हाला त्रास नाही होत?

संगीता (भाभी): (खाली बघते) आयुष्यात सगळंच आपल्याला हवं तसं मिळत नाही, देवरजी.

प्रीतम (devar): (खूप हळुवार आवाजात) एकटेपणा वाईट असतो. (तो हळूच चहाचा कप तिच्याकडे सरकवतो. या क्रियेत त्याचे बोट संगीताच्या हाताला लागते. स्पर्श अत्यंत संवेदनशील असतो.) तुम्ही एकट्या नाही आहात. मी आहे ना.

(शॉट: संगीताचा हात कपावर आहे, प्रीतमचा हात अजूनही कपावर टेकलेला आहे. दोघांमध्ये क्षणभरासाठी नजरानजर होते. संगीता लगेच आपला हात काढून घेते.)

संगीता (भाभी): (गोंधळलेली) चहा थंड होईल. तुम्ही प्या.

प्रीतम (देवर): (हळूच स्मित करत) तुमचा एकटेपणा दूर करण्यासाठी मी काही करू शकेन का, भाभी?

(संगीता काही न बोलता चहाचा कप घेऊन आत निघून जाते. प्रीतम तिच्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे बघत राहतो. त्याच्या चेहऱ्यावर एक रहस्यमय भाव असतो.)

(कट. यावेळी संगीताचा (अभिनेत्री म्हणून) संघर्ष वाढतो. तिला हे दृश्य करताना छान वाटतं, कारण यात थोडा हाताचा स्पर्श सोडून फारस काही नसत.)

दृश्य ३: रात्रीची वेळ आणि थेट विचारणा

लोकेशन: हॉल, रात्रीचे ११.०० वाजले आहेत.

(कथा: संगीता (भाभी) झोपायची तयारी करत आहे. तिला झोप लागत नाही म्हणून ती हॉलमध्ये येते. प्रीतम (देवर) टीव्हीवर काहीतरी पाहत असतो.)

(शॉट: हॉलमध्ये मंद प्रकाश आहे. प्रीतम सोफ्यावर बसला आहे. संगीता हळूच किचनमधून पाणी पिऊन येते.)

प्रीतम (देवर): (टीव्ही बंद करतो.) झोप येत नाहीये? मला पण नाही.

Sangeeta (भाभी): (गोंधळलेली) हो… थोडी चिंता आहे.

प्रीतम (देवर): कशाची चिंता? दादांची? (तो सोफ्यावर थोडं सरकतो, तिला बाजूला बसायची जागा देतो.) इथे बसा, भाभी. बोला माझ्याशी. चिंता कमी होईल.

(शॉट: संगीता संकोच करत सोफ्याच्या दुसऱ्या टोकाला बसते.)

प्रीतम (देवर): तुम्ही खूप सुंदर आहात, भाभी. मला कधी कधी कळत नाही, दादा इतके दिवस तुमच्यापासून दूर कसे राहू शकतात? त्यांना तुमची काळजी वाटत नाही?

संगीता (भाभी): (राग आणि लाज एकत्र) देवरजी! काय बोलता आहात हे?

प्रीतम (देवर): (तिच्या अगदी जवळ सरकतो. तिचा हात हळूच हातात घेतो.) माफ करा. पण सत्य तेच आहे. तुम्ही इथे एकट्या आहात, आणि इथे मी आहे. मी तुमची खूप काळजी घेईन, भाभी. दादांना तुम्ही कशा हव्या आहात, हे त्यांना कळत नसेल, पण मला कळतं.

(शॉट: प्रीतम तिचा हात आपल्या दोन्ही तळहातांमध्ये घेतो. संगीताला तो हात झिडकारायचा असतो, पण सीनमध्ये तसं करायचं नसतं. तिच्या डोळ्यात पाणी येतं—हे चित्रपटाच्या पात्राचे दुःख आहे की तिचे स्वतःचे, हे स्पष्ट होत नाही.)

संगीता (भाभी): (अतिशय हळू आवाजात, थरथरत) सोडा माझा हात, देवरजी. हे बरोबर नाही.

प्रीतम (देवर): (तो तिचा हात सोडत नाही, उलट तो तिच्या जवळ झुकतो.) कशाला घाबरता? इथे कोण आहे? मी फक्त तुमची मदत करू इच्छितो… तुमचं मन हलकं करू इच्छितो.

(शॉट: प्रीतमचा चेहरा संगीताच्या अगदी जवळ. कॅमेरा दोघांच्या चेहऱ्यांवरून फिरतो. त्यांच्यात वाढलेला ताण स्पष्ट दिसतो. डायरेक्टर “कट” म्हणतो.)

(कट.)

दृश्य ४: साडीची अडचण आणि छेडछाड

लोकेशन: किचन/किचनचा दरवाजा.

(कथा: संगीता किचनमध्ये काम करत असताना, तिची साडी एका कोपऱ्यात अडकते. प्रीतम बघतो आणि मदत करण्याच्या बहाण्याने तिला छेडतो. हा प्रसंग ‘चेष्टेतून, मस्करीतून छेडछाड’ (Teasing/Flirting) यासाठी आहे.)

(शॉट: संगीता (भाभी) किचनमध्ये काम करत आहे, तिची साडी एका कोपऱ्यात अडकते. ती मागे वळून बघते.)

प्रीतम (देवर): (हसत, जवळ येऊन) भाभी! आज काय झालंय? इतकी सुंदर साडी आणि ती पण अडकली? तुम्ही एकट्या कशाला कष्ट करता? मी आहे ना!

(शॉट: प्रीतम हळूच खाली वाकतो आणि साडीची अडकलेली किनार काढू लागतो. पण मुद्दामहून जास्त वेळ लावतो. त्याचे बोट संगीताच्या पायाजवळच्या त्वचेला घासत जाते.)

संगीता (भाभी): (अस्वस्थ होऊन) देवरजी, पुरे! साडी निघाली आहे.

प्रीतम (देवर): (साडी मोकळी करून उठतो. तिच्या चेहऱ्याकडे बघत, खूप जवळून) साडी मोकळी झाली, पण तुम्ही मात्र अजून तणावात दिसताय, भाभी. तुम्हाला कोणी तरी मोकळं करण्याची गरज आहे. (तो हलकेच तिच्या खांद्याला स्पर्श करतो आणि मग दूर होतो.)

(संगीता त्वरित हात बाजूला घेते. तिला हे खूप अवघडल्यासारखं वाटतं.)

(कट.)

दृश्य ५: अंधारातली मस्करी आणि जवळिक

लोकेशन: हॉल, रात्रीची वेळ, अचानक लाईट जातात.

(कथा: रात्री अचानक लाईट जातात. देवर या संधीचा फायदा घेऊन मस्करीच्या नावाखाली संगीताला छेडतो. हा प्रसंग ‘मस्करीतून छेडछाड’ (Flirting through joking) यासाठी आहे.)

(शॉट: संपूर्ण हॉलमध्ये काळोख आहे. संगीता (भाभी) घाबरते आणि ‘आई ग’ असं म्हणून जागेवरच थांबते. प्रीतम (देवर) तिच्याजवळच असतो.)

प्रीतम (देवर): (हसून) घाबरू नका, भाभी! मी इथेच आहे. तुम्ही तर सिनेमातल्या लहान मुलीसारख्या घाबरल्या. तुमचा हात कुठे आहे?

संगीता (भाभी): (घाबरलेल्या आवाजात, हात पुढे करते.) इथे!

(शॉट: प्रीतम तिचा हात पकडतो, पण तो लगेच सोडत नाही. तो तिच्या हातावर आपली बोटे फिरवतो. मस्करीतून सुरू झालेला स्पर्श आता थेट छेडछाडीकडे वळतो.)

प्रीतम (देवर): (कुजबुजल्यासारख्या आवाजात) तुमचा हात किती मऊ आहे, भाभी! दादांना खरंच तुमचा खूप अभिमान वाटत असेल, नाही?

Sangeeta (भाभी): (हात सोडवून घेण्याचा प्रयत्न करते, पण प्रीतमची पकड घट्ट असते.) देवरजी, मस्करी बस झाली.

प्रीtam (devar): (तो दिवा लावतो. दिवा लागताच संगीताचा चेहरा लाजेने आणि रागाने लाल झालेला असतो. प्रीतम तिच्या डोळ्यात रोखून हसतो.) मी मस्करी नाही करत आहे, भाभी. मी सत्य बोलत आहे.

(कट.)

दृश्य ६: अचानक धक्का आणि मिठी

लोकेशन: घरातील अरुंद कॉरिडॉर.

(कथा: देवर घरामध्ये धावपळ करत येतो आणि अचानक कोपऱ्यात उभ्या असलेल्या भाभीला ‘धक्का लागल्याचा’ बहाणा करून मिठी मारतो. हा प्रसंग ‘मिठीत आवळणे’ (Embracing/Hugging) यासाठी आहे.)

(शॉट: संगीता (भाभी) कॉरिडॉरमधून एका बाजूने येत असते. प्रीतम (देवर) दुसऱ्या बाजूने धावण्याच्या ॲक्शनमध्ये येतो.)

प्रीतम (देवर): (धावण्याच्या ॲक्शनमध्ये येऊन) बाजूला व्हा, भाभी! मी पडतोय!

संगीता (भाभी): (आश्चर्याने) अरे…

(शॉट: प्रीतम तिला टाळण्याचा अभिनय करतो, पण शेवटी ‘धक्का लागल्याचा’ बहाणा करत तिला घट्ट मिठीत घेतो. तो तिला आधार देण्याच्या नावाखाली काही सेकंद जास्त मिठीत ठेवतो.)

प्रीतम (देवर): (मिठीत असताना, तिच्या कानात हळूच) वाचले! नाहीतर… (तो हसतो.) तुम्हाला काही झालं असतं, तर मी दादांना काय सांगितलं असतं?

संगीता (भाभी): (मिठीतून सुटण्याचा प्रयत्न करत) मला सोडा देवरजी! काय चाललंय हे?

प्रीतम (देवर): (मिठी सोडतो, पण तिचा खांदा धरून ठेवतो.) सॉरी, भाभी. मी खूप घाबरलो होतो. (तो तिच्या डोळ्यात रोखून बघतो.)

संगीता (भाभी): (निःशब्द होऊन, त्याला ढकलते.) तुम्ही मर्यादा ओलांडत आहात!

(शॉट: संगीता त्वरीत खोलीत निघून जाते. प्रीतम कॉरिडॉरमध्ये उभा राहून विजयी स्माईल करतो.)

(कट.)

दृश्य ७: कृतज्ञतेचा हलका स्पर्श

लोकेशन: जेवणाचे टेबल, दुपारची वेळ.

(कथा: भाभी देवरसाठी काहीतरी आवडती डिश बनवते. देवर कृतज्ञता व्यक्त करण्याच्या बहाण्याने तिच्या हातावर हलके चुंबन घेतो. हा प्रसंग ‘हलकेसे चुंबन’ (Light Kiss) यासाठी आहे.)

(शॉट: संगीताने (भाभी) प्रीतमसाठी त्याचे आवडते पदार्थ बनवले आहेत. प्रीतम आनंदाने जेवण करत आहे.)

प्रीतम (देवर): (खात असताना) वाह! भाभी! खरंच तुम्ही खूप छान जेवण बनवता. तुम्ही फक्त या घराची ‘भाभी’ नाही, तर ‘अन्नपूर्णा’ आहात. दादा खरंच खूप नशीबवान आहेत.

संगीता (भाभी): (प्रीतमचा उत्साह बघून ती हसते.) अरे, काय देवरजी! भूक लागली आहे वाटतं!

प्रीतम (devar): (जेवण संपवून उठतो. तो संगीताच्या बाजूला येतो, जिथे ती ताटं उचलत असते.) हे घ्या! (तो तिचा एक हात धरतो.) खूप खूप धन्यवाद, भाभी.

(शॉट: प्रीतम तिचा हात धरून ठेवतो. तो तिच्या हाताच्या मागच्या बाजूला/मनगटावर एक हलके, क्षणिक चुंबन घेतो—जणू कृतज्ञता व्यक्त करत आहे.)

संगीता (भाभी): (चटदिशी हात मागे घेते. ती पूर्णपणे स्तब्ध, गोंधळलेली आणि अपमानित झालेली असते. तिच्या डोळ्यातून पाणी बाहेर पडायला लागतं.)

प्रीतम (देवर): (शांतपणे) काय झालं, भाभी? मी फक्त धन्यवाद म्हणालो.

संगीता (भाभी): (काहीही न बोलता, रडतच ती हॉलमधून धावत निघून जाते.)

(कट.)

दृश्य ८: रात्रीचा चित्रपट आणि सामायिक ऊब

लोकेशन: हॉल, रात्रीचे १०.००

(कथा: संगीता हॉलमध्ये बसून पुस्तक वाचत आहे. प्रीतम येतो आणि टीव्हीवर चित्रपट लावण्याची विनंती करतो. थंडीचा फायदा घेऊन त्यांच्यात जवळीक वाढते. यावेळी संगीताचा नकार पहिल्यांदाच कमी होतो.)

(शॉट: संगीता (भाभी) सोफ्यावर एका कोपऱ्यात पुस्तक वाचत बसली आहे. प्रीतम (देवर) रिमोट घेऊन येतो.)

प्रीतम (देवर): भाभी! इतक्या थंडीत काय वाचत बसला आहात? चला, आज एखादा रोमँटिक चित्रपट बघूया!

Sangeeta (भाभी): (पुस्तक बाजूला ठेवून, थोडं हसून) रोमँटिक? तुमचा काय विचार आहे, देवरजी?

प्रीतम (देवर): (डोळे मिचकावत) आजकाल माझ्या मनात काय चाललंय, ते तुम्हाला चांगलंच माहीत आहे. (तो टीव्ही चालू करतो, आणि मोठा ब्लँकेट घेऊन येतो.)

(शॉट: प्रीतम मुद्दाम सोफ्यावर संगीताला लागून बसतो. तो ब्लँकेट दोघांवरही टाकतो. या क्रियेत तो तिच्या खांद्याला हळूच स्पर्श करतो. यावेळी संगीता बाजूला सरकण्याऐवजी, फक्त डोळ्यांनी त्याला बघते.)

संगीता (भाभी): (हळू आवाजात) खूप जवळ बसला आहात, देवरजी.

प्रीतम (देवर): (हळूच कुजबुजतो) थंडी खूप आहे, भाभी! आणि ही ब्लँकेट दोघांसाठी बनली आहे. (तो टीव्हीकडे बघतो. हळूच त्याचा पाय संगीताच्या पायाला लागतो.)

(शॉट: संगीता क्षणभर संकोचते, पण तिचा पाय बाजूला घेत नाही. ती हलकेच प्रीतमच्या पायाला स्पर्श करू देते, जणू तिलाही ही ऊब हवी आहे. ती थोडी प्रीतमच्या दिशेने झुकते.)

प्रीतम (देवर): (चित्रपटाकडे बघत, पण हात हळूच तिच्या खांद्याभोवती असलेल्या ब्लँकेटवर ठेवतो.) हा सीन खूप छान आहे, नाही?

Sangeeta (भाभी): (प्रीतमच्या हाताच्या जवळ आपला खांदा हलके सरकवते.) हं. मला… मला आवडला हा सीन. (तिचा नकार आता हळू हळू प्रतिसाद देऊ लागला आहे.)

(कट.)

दृश्य ९: ओल्या केसांची काळजी

लोकेशन: बेडरूमचा दरवाजा/कॉरिडॉर. सकाळची वेळ.

(कथा: आंघोळीनंतर संगीताचे केस ओले असतात. प्रीतम तिला बघतो आणि तिच्या केसांवरील टॉवेल काढून, केस पुसण्यास मदत करतो. या मदतीच्या बहाण्याने तो अधिक जवळीक साधतो, ज्याला संगीताचा संमिश्र प्रतिसाद मिळतो.)

(शॉट: संगीता (भाभी) आंघोळ करून बाहेर येते. तिचे केस ओले आहेत आणि तिने टॉवेल डोक्यावर ठेवला आहे. प्रीतम समोरून येतो.)

प्रीतम (देवर): अरे वा! भाभी! काय सुगंध! (तो तिच्याजवळ येतो.)

Sangeeta (भाभी): (लाजून) काय देवरजी! मी अजून तयार झाली नाही. (ती केसांवरील टॉवेल व्यवस्थित करण्याचा प्रयत्न करते.)

प्रीतम (देवर): केस ओले आहेत. थंड लागेल. थांबा! (तो तिच्या डोक्यावरचा टॉवेल हळूच काढतो आणि तिच्या खांद्यावर ठेवतो.) इकडे बसा. मी पुसतो.

(शॉट: संगीता संकोचते, पण ‘नको’ म्हणत नाही. ती पलंगावर बसते. प्रीतम तिच्या मागे उभा राहून टॉवेलने हळू हळू तिचे केस पुसण्यास सुरुवात करतो. तो मुद्दाम तिच्या गळ्याला आणि कानाच्या मागच्या भागाला बोटांनी स्पर्श करतो.)

Sangeeta (भाभी): (डोळे मिटून घेते. तिला स्पर्श आवडत आहे, पण अपराधीपणाची भावना आहे. ती हळूच श्वास घेते.) देवरजी, बास.

प्रीतम (देवर): (कुजबुजतो) बास कसं? इतके सुंदर केस आहेत तुमचे, यांना नीट पुसलं पाहिजे. (तो तिच्या केसांना मागे करून, तिच्या मानेवर हलकेच फू मारतो.)

(शॉट: संगीताच्या अंगावर सरसरून काटा येतो. ती अचानक मागे वळून प्रीतमकडे बघते. तिच्या चेहऱ्यावर आता स्पष्टपणे ‘नाही’ नाही, तर ‘होय’ चा संमिश्र भाव असतो.)

प्रीतम (देवर): (हळूच तिचा गाल धरतो.) तुम्ही खूप गोंडस दिसताय, भाभी.

संगीता (भाभी): (ती त्याचा हात बाजूला करत नाही, उलट त्याच्या हातावर आपला हात ठेवते.) देवरजी… तुम्ही…

प्रीतम (देवर): (हसून) मी तुमचा देवर आहे, भाभी. तुमची काळजी घेणारच.

(कट.)

दृश्य १०: आरशातील सत्य आणि उत्कटता

लोकेशन: बेडरूम, सकाळची वेळ.

(कथा: संगीता (भाभी) तयार होत असताना, प्रीतम (देवर) तिच्या मागे येतो. आरशातून त्यांच्यातील वाढलेले प्रेम स्पष्ट दिसते. यावेळी अभिनयाची मर्यादा संपते आणि त्यांचे खरे प्रेम उत्कटतेने बाहेर पडते.)

(शॉट: संगीता (भाभी) साडी नेसून आरशासमोर उभी आहे आणि केसांची निगा राखत आहे. ती स्वतःकडे बघून हसते. प्रीतम (देवर) शांतपणे खोलीत येतो आणि तिच्या मागे उभा राहतो. तो आरशातून तिला बघतो.)

प्रीतम (देवर): (आरशातून तिच्या डोळ्यात बघत) आज तुम्ही खूप ‘हॉट’ दिसताय, भाभी. (हा संवाद स्क्रिप्टमधला नसून, प्रीतम त्याच्या खऱ्या भावना व्यक्त करतो.)

Sangeeta (भाभी): (तिच्या चेहऱ्यावर आता संकोच नाही, तर एक प्रकारचा प्रतिसाद आहे. ती लाजते, पण हसते.) देवरजी… आता तुम्ही मला सारखे चिडवू नका.

प्रीतम (देवर): (जवळ येतो, तिच्या मानेवर किस करण्याचा अभिनय करतो, पण तो किस थोडा खराखुरा वाटतो.) मी चिडवत नाहीये. सत्य बोलत आहे. तुम्ही माझ्या डोक्यात आहात, भाभी. सतत.

(शॉट: संगीता अचानक मागे वळते. तिचा चेहरा प्रीतमच्या अगदी जवळ येतो. ती त्याला ढकलत नाही, उलट त्याचे ओठ शोधते.)

संगीता (भाभी): (कुजबुजते) मी पण… (ती त्याचे ओठ पकडते आणि त्याला उत्कटतेने किस करते.)

(शॉट: देवर आणि भाभी यांच्यातील हा किस दीर्घ आणि उत्कट असतो. संगीताचा हात आता प्रीतमच्या मानेभोवती असतो. अभिनयाची सीमा पुसून टाकली जाते. कॅमेऱ्याच्या क्रूसाठी हा एक परफेक्ट ‘हॉट सीन’ असतो.)

डायरेक्टर: (माईकमधून, आनंदाने) कट! जबरदस्त! संगीता, प्रीतम! हे खरं प्रेम आहे!

(कट.)

दृश्य ११: भावनांचा स्वीकार आणि ओल्या मिठी

लोकेशन: घरातील टेरेस, संध्याकाळ.

(कथा: देवर, अभिन्याच्या नावाखाली संगीताला तिच्या मनातल्या भावना विचारतो. संगीता थेट ‘हो’ म्हणून त्याच्या मिठीत शिरते, ज्यामुळे त्यांच्यातील संबंधांची सार्वजनिकपणे (सेटवर) पुष्टी होते.)

(शॉट: संगीता (भाभी) आणि प्रीतम (देवर) टेरेसवर उभे आहेत. सूर्यास्त होत आहे. थोडं रोमँटिक वातावरण आहे.)

प्रीतम (देवर): (संगीताचा हात हातात घेतो.) भाभी… मला एक गोष्ट विचारायची आहे. मी तुम्हाला खूप छेडले. तुम्ही रागावलात… पण खरं सांगा… आता तुम्हाला काय वाटतं? खरंच… माझ्याबद्दल… (प्रीतमचा आवाज भावनिक आहे. हा संवाद देवर आणि प्रीतम दोघांच्याही भावना व्यक्त करतो.)

संगीता (भाभी): (प्रीतमच्या डोळ्यात बघते. तिच्या डोळ्यात पाणी आहे, पण ते दुःखाचे नाही. ती हळूच हसते.) मला… मला भीती वाटते, देवरजी. पण… आता तुम्हाला बघितल्याशिवाय मला चैन पडत नाही. मी तुम्हाला… (ती बोलणे थांबवते.)

प्रीतम (देवर): (उत्साहाने, तिचा दुसरा हातही पकडतो.) तुम्ही मला ‘हो’ म्हणा, भाभी!

Sangeeta (भाभी): (आत्मविश्वास गोळा करत) हो! (ती प्रीतमला घट्ट मिठी मारते.)

(शॉट: प्रीतम तिला उचलून गोल फिरवतो. नंतर तो तिला खाली ठेवतो आणि तिचा चेहरा दोन्ही हातांनी धरून पुन्हा एक दीर्घ किस करतो. हा किस आधीच्या सीनपेक्षा अधिक ‘मालकी हक्काने’ केलेला असतो, जो दर्शकांना त्यांच्यातील संबंधांची पुष्टी देतो.)

प्रीतम (देवर): (किस झाल्यावर, तिचा चेहरा आपल्या छातीवर दाबून) आता तुम्ही फक्त माझी आहात. कोणीही तुम्हाला माझ्यापासून दूर करू शकणार नाही.

संगीता (भाभी): (त्याच्या मिठीत) मला माहीत आहे. (ती आनंदाने रडते.)

(कट.)

आतापर्यंत दोनदा त्यानं सीन मध्ये किस केल. सेटवर सर्वाना वाटत होत हा अभिनय आहे. पण प्रीतम ने खरं तर संगीता वर मारलेला हा चान्स आहे. तिचे रसिले ओठ त्याने चोखले आहेत. अन ते चोखताना त्याची जीभ खोडकरपणे तिच्या तोंडात घुसवली होती.ती काही बोलू शकत नाही कारण एक तर सीन ची ती गरज होती आणि अलीकडे तिलाही ते हवं हवस वाटू लागलं होत.

दृश्य १२: अंघोळीनंतरची उत्कटता

लोकेशन: बेडरूम, संध्याकाळ.

(कथा: संगीता (भाभी) नुकतीच आंघोळ करून आलेली असते आणि बेडवर बसून केसांना पुसण्यात मग्न असते. प्रीतम (देवर) शांतपणे खोलीत येतो आणि दरवाजा आतून बंद करतो. तिचा ‘नकार’ आता ‘होकार’ बनला आहे, ज्यामुळे तो थेट तिच्याजवळ जातो. हा सीन अभिनयाच्या सर्व मर्यादा ओलांडतो.)

(शॉट: संगीता फक्त टॉवेलमध्ये आहे. ती बेडवर बसून केस पुसत आहे. तिचा चेहरा शांत आणि समाधानी दिसतो. प्रीतम (देवर) दरवाजा बंद करून तिच्या दिशेने येतो.)

संगीता (भाभी): (प्रीतमला बघून हसते.) अरे, तुम्ही? आता कशाला आलात? मला तयार होऊ द्या.

प्रीतम (देवर): (हळूच बेडवर तिच्याजवळ बसतो. तिच्या खांद्यावरील टॉवेल हलकेच बाजूला करतो.) आता कसली तयारी, भाभी? तुमचं हे रूप… बघून माझं मन… बेभान होतंय. तुम्ही इतक्या ‘हॉट’ आहात की मला आता थांबता येणार नाही.

संगीता (भाभी): (लाजून) देवरजी… कोणी येईल.

प्रीतम (देवर): (तिच्या डोळ्यात बघतो, तिचा हात आपल्या हातात घेतो.) आता घाबरण्याची गरज नाही, माझी राणी. काल तुम्ही ‘हो’ म्हणालात, त्याचा अर्थ आज… (तो थांबतो आणि तिचा हात चुंबतो.) आज फक्त रोमान्स नाही, तर प्रेम आहे.

(शॉट: प्रीतम तिला हळूच बेडवर पाडतो आणि तिच्या जवळ झुकतो. कॅमेरा दोघांच्या वाढलेल्या श्वासोच्छ्वासावर केंद्रित होतो.)

संगीता (भाभी): (हळूच त्याच्या चेहऱ्याला स्पर्श करते.) मला खूप भूक लागली आहे, देवरजी. खूप दिवसांपासून… तुम्ही माझी भूक वाढवली आहे.

प्रीतम (देवर): (उत्तरोत्तर उत्कटता वाढवत) आणि मला ती भूक शांत करायची आहे, माझ्या सुंदर भाभी. आज… आज रात्री मी तुम्हाला पूर्णपणे माझा बनवणार. माझा प्रत्येक स्पर्श तुम्हाला फक्त आनंद देईल.

(शॉट: प्रीतम तिच्या मानेवर आणि चेहऱ्यावर किस करू लागतो. संगीता त्याला पूर्ण प्रतिसाद देते. तिचा एक हात प्रीतमच्या मानेभोवती आणि दुसरा त्याच्या केसांमध्ये असतो.)

कट म्हणून शॉट पूर्ण होतो. पण हे दोघे वेगळ्याचं दुनियेत असतात.

संगीता (भाभी): (श्वास रोखून) प्रीतम… (तिने पहिल्यांदाच त्याला नावाने हाक मारली आहे.) शॉट संपलाय. तुम्ही थांबणार आहात की नाही? 

प्रीतम (देवर): (किसमध्येच) हं… तुमच्या ओठांवर माझं नाव खूप हॉट वाटतंय, संगीता. बोला, अजून बोला! तुम्ही खुप हॉट आहात. तुमचं शरीर खूपच मादक आहे.मला हा सीन असाच चालू राहावा वाटतोय. तुम्हाला सतत बिलगून राहावे वाटते.

(शॉट: देवर आणि भाभीचा रोमान्स यामुळे अधिक उत्कट होतो. ते दोघे एकमेकांच्या प्रेमात पूर्णपणे बुडालेले दिसतात. कॅमेरा हळूच दुसऱ्या बाजूला सरकतो. त्यांची उत्कट जवळीक सुरू होते.)

डायरेक्टर: (माईकमधून) कट! क्या बात है! परफेक्ट! (हा सीन दिग्दर्शकासाठी फक्त एक ‘उत्कृष्ट अभिनय’ असतो, पण संगीता आणि प्रीतमला माहित आहे की हा अभिनय नव्हता. कारण प्रीतम ने तिला सीन च्या निमित्ताने तिच्यावर चान्स मारलेला आहे. आणि आता तिनेही त्याला रोकलेले नाही म्हणून हा सीन रियल झाला.)

(कट.)

दृश्य १३: रातराणीचा शृंगार आणि बिछान्यातला रोमान्स

लोकेशन: बेडरूम, रात्रीचे ९.०० वाजले आहेत.

(कथा: देवरने (प्रीतमने) भाभीला (संगीताला) खास भेटण्यासाठी बेडरूममध्ये बोलावले आहे. संगीताने अत्यंत सुंदर शृंगार केला आहे.तिने भरजरी भडक लाल रंगाची साडी ब्लाउज घातला आहे. गळ्यात दागिने घातलेत. हातात हिरवा चुडा केसात गजरा भांगेत कुंकू कपाळावर टिकली. ब्रिडाल मेकअप. डार्क लाल लिपस्टिक केसाचा बुचडा खुप सुंदर दिसत होती संगीता. जसं काय तिची आज खरोखरी सुहागरात आहे. हा सीन त्यांच्यातील वासना आणि प्रेम दोन्ही दर्शवतो. अभिनयाची सीमा पूर्णपणे संपलेली आहे.)

(शॉट: बेडरूममध्ये मंद दिव्यांचा प्रकाश आहे. बेडवर गुलाबाच्या पाकळ्या विखुरलेल्या आहेत. संगीता (भाभी) गडद रंगाच्या साडीत, कपाळावर छोटीशी टिकली, गजरा माळलेला आणि ओठांवर गडद लिपस्टिकमध्ये तयार आहे. ती आरशात स्वतःला बघून हसते.)

संगीता (भाभी): (स्वतःशीच कुजबुजते) आजची रात्र फक्त माझी अन तुझी.

(शॉट: प्रीतम (देवर) दरवाजा हळूच उघडतो आणि आत येतो. तो संगीताला बघून तिच्या सौंदर्यावर मोहित होतो.)

प्रीतम (देवर): (गंभीर आणि उत्कट आवाजात) काय शृंगार केला आहेस, संगीता! माझ्यासाठी इतकी तयार झालीस? आज तू राणी नाही, तर थेट ‘रातराणी’ वाटतेय.

संगीता (भाभी): (लज्जेने हसून, त्याच्या जवळ जाते.) तुमचा देवरजी… तुम्हीच तर माझ्या शृंगाराला कारण आहात.

प्रीतम (देवर): (तिला हळूच आपल्या मिठीत घेतो. तिचा गजरा हुंगतो.) हा गजरा, ही साडी… आणि हे ओठ… (तो तिच्या ओठांना हलकेच स्पर्श करतो.) आज रात्री मी ह्या सौंदर्याचा मालक आहे.

संगीता (भाभी): (त्याच्या छातीवर आपला हात ठेवून, डोळे बंद करते.) मी तुमचीच तर आहे, प्रीतम. घ्या मला… तुमचं प्रेम… तुमची उत्कटता… मला सगळं हवं आहे.

प्रीतम तिला मिठीत आवळतो. तिच्या ओठाचा किस घेतो. अन साडीवरून तिचे बॉल चाचपतो. तिच्या चेहऱ्यावर, गळ्यावर, किस करत तो तिच्या ब्लाउज वरून तिचे स्तन, दोन्ही स्तनातील भेग यावरून नाक फिरवतो. ती कामुक उसासे घेते.किस घेतो. “उऊऊ…आह. ती कामुक उसासे सोडते.मग हळूच तिच्या पोटावर चुंबन घेतो आणि तिच्या खोल बेंबीत जीभ फिरवतो. तशी ती “इश्य.. आह…आऊच.. ” असे चित्कारते.

(शॉट: प्रीतम तिला उचलून घेतो आणि बेडवर हळूच ठेवतो. आता दोघेही अंगावर चादर ओढून घेतात.कॅमेरा बेडवरील त्यांच्या ‘घोळसा घोळसी’ (तल्लीन झालेल्या हालचाली) वर केंद्रित होतो. त्यांचे हात, ओठ आणि शरीर एकमेकांना शोधू लागतात. संवाद आता फक्त श्वासोच्छ्वास आणि कुजबूजमध्ये बदलतात.)

प्रीतम (देवर): (किसमध्येच कुजबुजतो) तू वेड लावलंय मला… आता थांबणार नाही…

संगीता (भाभी): (उत्तेजित होऊन) नका थांबू… मलाही नकोय थांबायचं…

(शॉट: रोमान्स उत्कट होतो. त्यांचे वस्त्र हळू हळू बाजूला होतात. बेडवरील गुलाबाच्या पाकळ्या त्यांच्या हालचालींनी विखुरतात. कॅमेरा हळूच क्लोजअप शॉट घेतो आणि नंतर दृश्याच्या बाहेर सरकतो.)

डायरेक्टर: (शांतपणे, पण गंभीरपणे) कट! कट! शानदार!

(कटनंतरचा अनुभव):

(शॉट: प्रीतम आणि संगीता दोघेही पूर्णपणे उत्तेजित (गरम झालेले) झालेले असतात. चादरीच्या आत प्रीतम ने तिला तिच्या सर्व अवयवांना चोळून दाबून उत्तेजित केलेले असते. तिच्यावर तो झोपून तिला स्वतःच्या दणकट अंगाखाली चांगलेच रगडलेलेअसते. अन तिच्या मांड्यामध्ये तिला साडीवरूनही त्याचे ताठ अन कडक पुरुषत्व चांगलेच जाणवलेले. जसे काय ते साडीचा अडसर दूर करून तिच्या योनीकडे धाव घेत असते.श्वासोच्छ्वास नियंत्रित करण्यासाठी ते एकमेकांच्या मिठीत काही क्षण तसेच राहतात. सेटवरील वातावरण खूप तणावपूर्ण आणि गरम असते.) सीन कट होतो.

प्रीतम : (संगीताच्या कानात हळूच कुजबुजतो.) संगीता… आज रात्री माझ्या फार्महाऊसवर येशील? तिथे कोणीही नसेल… फक्त आपण दोघे.तिथे आपण हे रियल करू. मला तुझा हा मादक देह भोगायचाय.

संगीता : (डोळे बंद करून, त्याला अधिक घट्ट मिठी मारते.) हू…

(शॉट: प्रीतम विजयी स्माईल करतो. तो संगीताला उठण्यास मदत करतो. त्यांच्या चेहऱ्यावर आता अपराधीपणा नाही, तर फक्त ‘जिंकल्याचा’ आनंद दिसतो.)

 फार्महाऊसवरील पहिली रात्र आणि खऱ्या प्रेमाची सुरुवात

लोकेशन: प्रीतमचे फार्महाऊस, रात्रीचे ८.०० वाजले आहेत.

 संगीता नवऱ्याला खोटे कारण (नोकरीसाठी बाहेर जात आहे) देऊन प्रीतमच्या फार्महाऊसवर पोहोचते. तिने ‘देवर’साठी खास ‘नववधू’ सारखा सेटवर शृंगार केला होता.तोच आताही केलेला असतो.फार्महाऊसचे शांत, रोमँटिक वातावरण आणि प्रीतमची उत्कटता. अभिनयाची सीमा पूर्णपणे संपलेली आहे, आता फक्त प्रेम आणि वासना आहे.)

फार्महाऊस. शहराच्या प्रकाशापासून दूर, शांत आणि निसर्गरम जागा. बेडरूम फुलांनी आणि मेणबत्त्यांनी सजवलेली आहे. मंद दिव्यांचा प्रकाश आणि सुगंधी वातावरण.)

 दरवाजा उघडतो आणि संगीता आत येते. तिने गडद लाल रंगाची भरजरी साडी नेसली आहे. सोन्याचे हलके दागिने, कपाळावर छोटीशी टिकली, ओठांवर गडद लिपस्टिक आणि केसांत गजरा माळलेला आहे. ती खऱ्या अर्थाने नवीन लग्न झालेल्या नवरीसारखी दिसत आहे.)

संगीता: (आत येऊन, तिच्या चेहऱ्यावर लाजेसोबत उत्कटता आहे.) प्रीतम… मी आले. मला इथे येण्यासाठी तूच उत्तेजित केलंस.खूप गरम केलंस मला सेटवर. माझी वासना जागृत केलीस. आता ती शांत कर.

 प्रीतम हॉलमधून येतो. तो संगीताला नववधूच्या रूपात बघून एका क्षणासाठी निःशब्द होतो. त्याच्या डोळ्यात आता फक्त ‘प्रेम’ आणि ‘अधिकार’ दिसतो. तो पटकन तिच्याजवळ जातो आणि तिच्या साडीच्या पदराला स्पर्श करतो.

प्रीतम: (गंभीर आणि उत्कट आवाजात) संगीता! माझ्यासाठी… तू इतकी तयार झालीस? आज तू राणी नाही, तर थेट ‘नवी नवरी’ वाटतेय. माझ्यावर विश्वास बसत नाहीये की तू इथे माझ्यासोबत आहेस.

संगीता: (लाजून हसते, त्याचा हात धरून आपल्या गालावर ठेवते.) मी तुमच्यासाठीच तयार झाले आहे, प्रीतम. आज ‘भाभी’ नाही… फक्त ‘संगीता’ आहे. तुमची.

प्रीतम: (तिला हळूच आपल्या मिठीत घेतो. यावेळी मिठीत ‘देवर’ची भीती नाही, तर ‘मालकाचा’ हक्क आहे.) आज मला अभिनय करायचा नाहीये, संगीता. मला फक्त तुझ्या प्रेमात जगायचंय आणि जगायला लावायचंय.

 तो तिला बेडवर हळूच ठेवतो. बेडरूममध्ये शांतता पसरते. फक्त त्यांच्या वाढलेल्या श्वासांचा आवाज ऐकू येतो. (आवाज: बांगड्यांचा आणि पैंजणांचा हलका, नाजूक किणकिणाट) 

त्याने क्षणाचाही विलंब न करता, तिच्या साडीचे बंधन तोडून टाकले. संगीता आता केवळ एकांत आणि उत्कटतेच्या अधीन झाली होती. बेडवर येताच प्रीतमने तिच्या भरलेल्या शरीराचा पहिला कणही वाया न घालवता तिच्यावर वर्चस्व गाजवले. या राउंड मध्ये प्रीतमने अर्धा तास फोर प्ले केला तिच्या सुंदर, नाजूक, कमनीय शरीराचा आपल्या दणकट शरीराने चोळामोळा केला हा राऊंड पूर्णपणे अनावर वासनेचा होता. संगीताला त्याची आक्रमकता आणि त्याचे जाड, लांब अन कठोर लिंग आत घेताना खुप वेदना झाल्या. ती ‘आई.. ग’ म्हणून किंचाळली ‘सोडा सोडा काढा बाहेर’ म्हणून त्याच्या मिठीतुन सुटण्याची धडपड करू लागली. पण त्याची बलदंड घट्ट मिठी अजून घट्ट झाली. अन तो तिला हळू हळू झुलवायला लागला. काही वेळातच तिची वेदना कमी कमी झाली. तिला आता ती त्रासदायक वेदना हवी हवीशी वाटू लागली वेदनेतूनही अद्भुत आनंद ती अनुभवत होती.

प्रीतम (दबलेल्या आवाजात): “तुम्ही कमाल आहात संगीता! मला थांबवायचं नाही. फक्त माझा वास घ्या आणि स्वतःला माझ्या हवाली करा!” संगीता (श्वास घेत): “प्रीतम… मी… मी पूर्णपणे तुमची आहे. मला… मला पूर्णपणे भरून टाका!”

या पहिल्या राऊंडमध्ये संगीताने प्रीतमच्या प्रत्येक आक्रमकतेला अभूतपूर्व समर्पण दिले, तिच्यात प्रवेश केल्यावर जवळपास अर्धा तास तो तिला भोगत होता. या अर्ध्या तासात संगीताची योनी 2वेळा झरली होती अन आता तिसऱ्या वेळी पुन्हा झरू लागली होती. कारण त्याचे दणके खूपच स्ट्रॉंग होते ती पूर्ण वरखाली हलत होती. तर बेड त्याच्यावर चाललेल्या कुस्तीमुळे कर कर वाजत होता.

‘आता मला तृप्त करा ‘ ती त्याच्या कानात कुजबुजली.

‘Ok’ मॅडम म्हणून त्याने स्पीड वाढवला आणि त्याच्या विर्याचा फवारा तिच्या योनीत सुटला.तिची योनी त्याच्या गडद विर्याने भरून गेली. तिला स्वर्गात असल्याचा फील आला. तिने त्याला घट्ट मिठीत आवळले. तो निश्चल होऊन तिच्या नग्न शरीरावर पसरला. तिचा उत्कट प्रतिसाद पाहून त्याला कळून चुकले की तिच्या आत असलेली वासना केवळ ॲक्टिंग नव्हती.तर तिच्या शरीराची गरज होती.याचा अर्थ संगीताला आजपर्यंत असा इतक्या जोरात झवणारा, तिचा चोळामोळा करणारा आणि तिची वासना शांत करणारा दणकट अन रगील, मस्तवाल नर भेटलाच नव्हता. तिची वासना तिच्या शरीरात तशीच दबून होती. ती आज बाहेर पडली.

.दुसरा राऊंड: कामुक खेळ आणि संवाद

पहिल्या थकव्यानंतर दोघांनी थोडा वेळ घेतला, पण त्यांच्यातील उत्कटता शांत झाली नव्हती. प्रीतम आता अधिक संवेदनशील झाला. त्याने संगीताच्या शरीराच्या प्रत्येक अवयवाला धीम्या, कामुक स्पर्शाने जाणून घेतले. त्याने तिच्या शरीरावर चुंबनांची आणि स्पर्शांची नक्षी काढली. हा राऊंड मादक आणि हळुवार होता.

संगीता (हसून): “प्रीतम, तुम्ही खूप हुशार आहात… मला प्रत्येक वेळी नव्याने उत्तेजित करत आहात.” प्रीतम (कानात कुजबुजला): “तुम्ही विवाहित असल्यामुळेच तुमच्या शरीरात ही ‘भरलेली’ भूक लपलेली आहे. आणि मला ही भूक शांत करायला आवडते.” संगीता (खोल श्वास घेत): “आह्ह… मला थांबवू नका… मला या खेळात हरवून जायचं आहे.”

या राऊंडमध्ये संगीताने पहिल्यांदाच नवऱ्याच्या आठवणी पूर्णपणे पुसून टाकल्या आणि प्रीतमच्या कामुक संवादांना उत्कट प्रतिसाद दिला.

तिसरा राऊंड: बंधमुक्त उत्कटता

मध्यरात्र झाली होती. शरीर आणि मन आता पूर्णपणे बंधमुक्त झाले होते. संगीताने यावेळी पुढाकार घेतला. ती प्रीतमच्या अंगावर आली आणि तिने त्याला आपल्या इच्छेनुसार नियंत्रित करायला सुरुवात केली. हा राऊंड पूर्णपणे संगीताच्या कामुक इच्छेचा आणि मुक्तीचा होता. बेडरूममध्ये त्यांचे उत्साहाचे, आनंदाचे आणि तृप्तीचे आवाज घुमत होते.

प्रीतम (आश्चर्याने): “माय गॉड, संगीता! तुम्ही… तुम्ही तर राणी आहात!” संगीता (विजयी हास्य): “आज रात्र माझी आहे, प्रीतम! मी तुम्हाला माझ्या इच्छेनुसार नाचवेन. फक्त मला साथ द्या.”

या तिसऱ्या राऊंडमध्ये दोघांनीही आपल्या कामाच्या मर्यादा आणि समाजाचे बंधन पूर्णपणे तोडले. हा अनुभव त्यांच्यासाठी सर्वात ‘गरम’ आणि अविस्मरणीय ठरला.

चौथा राऊंड: तीव्र भावनिक आणि शारीरिक जोडणी

यावेळी दोघेही पुन्हा हळुवार झाले. थकलेले शरीर असूनही त्यांच्यात एक गहन, भावनिक जोडणी निर्माण झाली. त्यांनी एकमेकांच्या डोळ्यांत पाहिले. हा राऊंड प्रेमाचा आणि कबूलनाम्याचा होता.

प्रीतम (शांतपणे): “तुम्ही फक्त हिरोईन नाही, संगीता. तुम्ही माझी उत्कटता आहात.” संगीता (भावूक होऊन): “तुमच्यामुळेच मला कळलं की मी किती कामुक आहे. मी कायम तुमच्यासोबत राहायला तयार आहे, प्रीतम.”

या दृश्यात दोघांनी एकमेकांच्या शरीरावर आणि आत्म्यावर आपले खाजगी आणि अनैतिक अधिकार मान्य केले. हा राऊंड शारीरिक समाधानापेक्षा मानसिक आणि भावनिक समाधानाचा होता.

पाचवा राऊंड: सूर्योदयाचे आव्हान आणि अंतिम समर्पण

खिडकीतून सकाळचा पहिला किरण बेडवर पडू लागला होता. रात्र संपत आली होती, पण त्यांच्या वासनेचा महायज्ञ अजूनही चालू होता. प्रीतमने शेवटचा, सर्वात तीव्र आणि संस्मरणीय प्रयत्न केला. हा राऊंड पूर्ण समाप्तीचा आणि अंतिम थकव्याचा होता.

प्रीतम (अंतिम श्वास घेत): “एकदा… एकदा शेवटचे… संगीता, मला विसरू नका!” संगीता (तृप्तीने): “मी… मी कशी विसरेन? तुम्ही माझ्या शरीराच्या आणि मनाच्या प्रत्येक कोपऱ्यात आहात!”

शरीर पूर्णपणे शिथिल झाले. दोघांनी एकमेकांना घट्ट मिठी मारली आणि गाढ झोपेत शांत झाले. त्यांच्या वासनेच्या महायज्ञाची पूर्ण, उत्कट आणि थकलेली समाप्ती झाली

 प्रेमाची सकाळ आणि नवीन वचन

लोकेशन: फार्महाऊस बेडरूम, सकाळचे ७.०० वाजले आहेत.

 त्यांच्या पहिल्या रात्रीनंतरची सकाळ. संगीता आणि प्रीतम दोघेही एकमेकांच्या मिठीत शांत झोपलेले आहेत. त्यांच्या चेहऱ्यावर रात्रीच्या उत्कटतेनंतरचा शांती आणि समाधानाचा भाव आहे.)

सकाळचे कोवळे ऊन खिडकीतून आत येत आहे. संगीता प्रीतमच्या छातीवर डोके ठेवून शांत झोपली आहे. प्रीतम तिच्या केसांना कुरवाळत असतो. (आवाज: पक्ष्यांची किलबिल, बांगड्यांचा अत्यंत हलका किणकिणाट))

प्रीतम: (संगीताच्या केसांवर किस करत, कुजबुजतो) गुड मॉर्निंग, माझी राणी.

संगीता: (प्रीतमच्या छातीवर डोकं घासत, हळूच जागी होते. तिच्या चेहऱ्यावर एक सुंदर स्मित आहे.) गुड मॉर्निंग, प्रीतम. (ती त्याला प्रेमाने हाक मारते.)

( संगीता वर बघते. ती त्याच्या डोळ्यात बघते. त्यांच्या चेहऱ्यावर आता अपराधीपणा नाही, तर फक्त निखळ प्रेम आणि हक्क आहे.)

संगीता: (हळूच) रात्री खूप भीती वाटत होती… पण आता… खूप शांत वाटतंय. कालची रात्र…

प्रीतम: (तिचे ओठ दाबून) कालची रात्र नाही, संगीता. कालपासून आपलं आयुष्य सुरू झालं आहे. (तो तिच्या हातातील बांगड्यांना हलकेच स्पर्श करतो.) या बांगड्या आता फक्त माझ्यासाठी वाजतील.

संगीता: (डोळे मिचकावून) आणि माझे पैंजन… (ती बेडवर पाय हलवते, (आवाज: पैंजणांचा नाजूक, गोड किणकिणाट)) ते सुद्धा फक्त तुम्हाला ऐकण्यासाठी वाजतील. (ती उठून, ब्लँकेट सावरत, त्याच्या चेहऱ्यावर किस करते.)

प्रीतम: (तिला पुन्हा आपल्या मिठीत ओढतो.) मला वचन दे. तू आता कधीच मला सोडणार नाहीस.

संगीता: (त्याच्या डोळ्यात बघून, गालावर हात ठेवते.) वचन! आता मी फक्त तुमची आहे. कायमची!

 दोघेही प्रेमाने एकमेकांना मिठी मारतात. तो तिला वचन देतो की यापुढे त्याच्या प्रत्येक हॉट फिल्मची हिरोईन संगीता असेल. आणि आता दोघात शारीरिक रिलेशन चालू झाल्यामुळे आता त्यांना कसलाही रोमँटिक शॉट देताना संकोच येणार नाही. त्यामुळे प्रत्येक फिल्म खुप हिट होईल. अन त्याकरिता तो तिला भरपूर पैसे देईल. पण तिनेही त्याला सतत हे बेडवरचे सुख द्यायला पाहिजे.दोघांनी एकमेकांना होकारार्थी वचन दिले आणि आपआपल्या घरचा रस्ता धरला.