एका रीडर ने डायरेक्ट त्याच्या आई ला झवायला सांगितलं

मी सँडी. वय तेवीस. पुण्यात राहतो. रात्री उशिरापर्यंत किबोर्डवर बोटं चालवतो. मी फक्त खऱ्या गोष्टी लिहितो – ज्या अनुभवातून गेलोय, ज्या लोकांना भेटलोय, ज्या रात्री खरंच घडल्या त्या. कल्पना काढून लिहित नाही. लोकांना माझ्या स्टोरीज आवडतात कारण त्या खऱ्या वाटतात. फॉलोअर्स वाढले. कधी मेल येतात, कधी WhatsApp वर थेट मेसेज.

नमस्कार, मी सँडी. तुम्ही झवताय ना. झवायलाच पाहिजे. कारण पुच्ची ला लवडा आणि लवड्याला पुच्ची हवीच… आणि जर कोणत्या मुलीला किंवा बाई ला लवडा मिळत नसेल तर मला मेसेज करा…

इंस्टाग्राम आणि मेल : @sandyyyy547

एक दिवस रात्री अकरा वाजता मेसेज आला. नाव – समीर. प्रोफाइल पिक्चर साधा, चष्मा घातलेला तरुण. संदेश साधा होता.

“नमस्कार सँडी सर. मी तुमच्या स्टोरीज वाचतो. एक इच्छा आहे. माझ्या आईसोबत सेक्स करायची. तुम्ही कराल का?”

मी थोडा थांबलो. अशी मेसेजेस येतात. काहीजण फक्त उत्तेजित होऊन लिहितात. पण समीरचा टोन वेगळा वाटला. मी उत्तर दिलं,

“समीर, मी फक्त खऱ्या गोष्टी लिहितो. रियल लाइफ. तुझी आई किती वर्षांची?”

“चव्वेचाळीस. शालू. मी तिच्यासोबत राहतो. वडील नाहीत. मी एकटाच मुलगा. तिला खूप एकटी वाटते. मी बोललोय तिच्याशी, पण ती तयार होत नाही. तुम्ही येता तर कदाचित…”

मी काही दिवस मेसेज केले नाहीत. मग समीरने पुन्हा पाठवलं. यावेळी थोडं जास्त.

“सर, मी नाशिकला राहतो. तुम्ही पुण्याहून येऊ शकता. मी घरात व्यवस्था करतो. आईला मी सांगितलंय की एक मित्र येणार आहे. ती तयार नाहीये अजून, पण मी तिला हळूहळू समजावतोय.”

मी विचार केला. बावीस-तेवीस वर्षांचा मुलगा, चौवेचाळीस वर्षांची आई, आणि मी – एक माणूस जो फक्त खऱ्या अनुभवांमधून लिहितो. पण मेसेज वाचताना मनात काहीतरी हलचले. मी उत्तर दिलं,

“ठीक आहे. थोडं बोलू. तिचा नंबर दे.”

समीरने नंबर दिला. मी मेसेज केला.

“नमस्कार. मी सँडी. समीरचा मित्र. तो म्हणाला तुम्ही एकटे आहात, कदाचित गप्पा मारायला आवडेल.”

उत्तर आलं रात्रीच.

“हो. समीरने सांगितलंय. तुम्ही लेखक आहात ना? मी वाचत नाही असे साहित्य. पण बोलूया.”

आवाज मेसेजमधूनही शांत, थोडा थकलेला वाटला. मी विचार केला – एखाद्या आईसारखा. मी लिहिलं,

“हो. मी फक्त खऱ्या गोष्टी लिहितो. कधी कधी मनातलं सांगण्यासाठी.”

तिने उत्तर दिलं,

“मलाही कधी कधी सांगायचं असतं. पण कोणाला?”

असं सुरू झालं. रोज रात्री थोडं थोडं. मी तिच्या दिवसाबद्दल विचारायचो. ती कॉलेज मध्ये ऑफिसची नोकरी करते, संध्याकाळी घरी येते, समीरला जेवण देते, मग टीव्ही बघते. मी माझ्या लेखनाबद्दल सांगायचो – कसे खरे अनुभव लिहितो, कसे कधी कधी एकटेपणा जाणवतो. ती हळूहळू उघडली.

एक दिवस तिने लिहिलं,

“समीर म्हणतोय तुम्ही येणार आहात. मी तयार नाही. पण तो हट्ट करतोय. तुम्ही खरंच येणार का?”

मी उत्तर दिलं,

“जर तुम्ही म्हणाल तर येईन. नाही तर नाही. मी कोणाला जबरदस्ती करत नाही.”

तिने थोडं थांबून लिहिलं,

“ये. पण फक्त गप्पा मारायला. समीरला सांगितलंय की तू फक्त मित्र.”

मी हसलो. पण मनात काहीतरी घट्ट झालं होतं. मी पुण्याहून नाशिकला जाण्याचा निर्णय घेतला.

**Middle**

मी शुक्रवारी संध्याकाळी पुण्याहून बस पकडली. नाशिकला पोहोचलो रात्री साडेआठ वाजता. समीर स्टेशनवर होता. चष्मा, साधी शर्ट, थोडा घाबरलेला दिसत होता.

“सर, येताना विचार केलात का?” तो म्हणाला.

“हो. आता घरी जाऊया.”

त्याचं घर शहराच्या बाहेर, शांत कॉलनीत होतं. दोन मजली, छोटी बाग. आत गेलो तेव्हा शालू स्वयंपाकघरात होती. निळ्या कुर्त्यात, केस अर्धे बांधलेले, चेहरा थोडा थकलेला पण स्वच्छ. तिने माझ्याकडे बघितलं. डोळ्यात थोडी साशंकता होती.

“नमस्कार. सँडी ना?” ती म्हणाली. आवाज मऊ, पण ठाम.

“हो. नमस्कार.”

समीर म्हणाला, “आई, मी वर जातो. तुम्ही गप्पा मारा.”

तो निघून गेला. आम्ही लिव्हिंग रुममध्ये बसलो. मी सोफावर, ती खुर्चीवर. चहा आणला तिने. हातात कप घेताना आमची नजर एकमेकांवर पडली. मी हसलो.

“तुम्ही खरंच लेखक आहात का?” ती विचारली.

“हो. मी फक्त खऱ्या गोष्टी लिहितो. कल्पना काढत नाही.”

“वाटतं की समीरने खूप काही सांगितलंय. मी त्याला म्हटलं होतं की मी असे काही करणार नाही. पण तो म्हणतो की मी एकटी आहे, मला कोणी हवंय.”

मी कप घेतला. “तुम्ही एकटी आहात का?”

ती थोडं शांत राहिली. मग म्हणाली, “वडील गेले दहा वर्षांपूर्वी. समीर लहान होता. मी काम केलं, वाढवलं. आता तो मोठा झाला. पण घरात शांतता असते. कधी कधी मला वाटतं की मी विसरले आहे कसं हसायचं.”

मी ऐकत होतो. तिच्या हातात अंगठी नव्हती. बोटं लांब, नखं साधी. ती बोलताना डोळे खाली ठेवत होती, मग वर करत होती. मी तिच्याकडे बघितलं तेव्हा ती माझ्याकडे बघत होती.

“तुम्ही का आलात?” ती थेट विचारली.

“समीरने सांगितलं. आणि तुम्ही मेसेज केलात. मला वाटलं बोलूया.”

ती हसली. पहिल्यांदा. हसू छोटं होतं, पण डोळ्यात गेले.

“तुम्ही तरुण आहात. मी जवळजवळ दुप्पट वयाची.”

“वय महत्त्वाचं नाही. बोलणं महत्त्वाचं.”

रात्री उशिरापर्यंत बोललो. समीर वर गेला होता. आम्ही टीव्ही बंद ठेवला, फक्त दिवा होता. ती माझ्या लेखनाबद्दल विचारत होती – कसे खरे अनुभव लिहितो, कसे स्त्रियांच्या मनातलं समजून घेतो. मी सांगितलं की कधी कधी स्त्रीसोबत बोलताना मला वाटतं की मी तिच्या जागी आहे. ती ऐकत होती. कधी कधी डोके हलवत होती.

एक वेळ मी उठलो पाणी आणायला. स्वयंपाकघरात ती माझ्यामागे आली.

“सँडी… समीरने जे सांगितलंय ते… मी तयार नाही. पण तुम्ही येताना विचार केला असेल.”

मी तिकडे वळलो. ती जवळ उभी होती. निळ्या कुर्त्याचा रंग तिच्या त्वचेवर छान दिसत होता. मी म्हणालो,

“मी फक्त गप्पा मारायला आलोय. बाकी काही असेल तर ते तुम्ही ठरवाल.”

ती थोडी जवळ आली. “तुम्ही खरे आहात का?”

“हो.”

तिने माझ्या हाताला स्पर्श केला. फक्त बोटांनी. मग मागे गेली.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी समीर कामावर गेला. आम्ही घरात एकटे होतो. शालू सकाळचा चहा बनवत होती. मी बाहेरच्या गॅलरीत बसलो होतो. ती आली, कप देऊन म्हणाली,

“आज काही काम नाही. बसायचंय का?”

आम्ही बसलो. आता गप्पा जास्त होत्या. ती माझ्या आयुष्याबद्दल विचारत होती – कुटुंब, मित्र, लेखन. मी तिच्याबद्दल. कसे समीरला वाढवलं, कसे एकट्याने रात्री भीती वाटायची. मी ऐकत होतो. तिचा आवाज मऊ होता, कधी कधी थोडा जास्त जोरात हसायची जेव्हा मी काही मजेदार सांगायचो.

दुपारच्या जेवणात तिने माझ्या हातात प्लेट दिली. आमची बोटं थोडी एकमेकांना लागली. ती मागे हटली नाही. नंतर स्वयंपाकघरात स्वच्छता करताना मी मदत केली. ती हसली,

“तुम्ही लेखक आहात, स्वयंपाकघरात का?”

“शिकतोय.”

संध्याकाळी समीर आला. रात्री आम्ही तीन जण जेवलो. समीर थोडा अस्वस्थ दिसत होता. रात्री तो लवकर झोपला. आम्ही पुन्हा लिव्हिंग रुममध्ये बसलो.

“तो काय अपेक्षा करतोय?” शालूने विचारलं.

“मला वाटतं तो तुम्हाला आनंदी बघायला हवाय.”

ती शांत राहिली. मग म्हणाली, “मी आनंदी आहे. पण… कधी कधी मला वाटतं की मी जिवंत आहे की नाही. फक्त काम आणि घर.”

मी तिच्याकडे बघितलं. “तुम्ही जिवंत आहात. मी बघतोय.”

तिने माझ्याकडे बघितलं. डोळ्यात काहीतरी होतं – भीती, उत्सुकता, थोडीशी भूक. मी हात पुढे केला. तिने हात धरला. बोटं गरम होती. आम्ही तसेच बसलो. बोलणं कमी झालं. फक्त श्वास, घड्याळाचा आवाज, बाहेर कुत्रा भुंकणं.

तिने माझं हात सोडलं नाही. मी तिच्या हातावर अंगठा फिरवला. ती थोडी जवळ सरकली. आमचे गुडघे लागले. मी तिच्या चेहऱ्याकडे बघितलं. तिने डोळे बंद केले. मी जवळ गेलो. ओठ जवळ आले. तिने मागे हटलं नाही. फक्त श्वास घेतला.

“सँडी…” तिने कुजबुजलं. “मी घाबरते.”

“मीही.”

मी तिच्या ओठांना हळूच स्पर्श केला. ती थोडीशी थरथरली. मग तिने ओठ उघडले. चुंबन हळू होतं, नंतर थोडं जास्त. तिच्या हाताने माझं खांदा पकडला. मी तिच्या कमरेला हात घातला. कुर्त्याखाली गरम त्वचा. ती माझ्या जवळ आली. छाती माझ्या छातीला लागली.

आम्ही उठलो. मी तिचा हात धरून बेडरूमकडे नेला. तिने दिवा बंद केला. फक्त खिडकीतून थोडा प्रकाश येत होता. ती उभी राहिली. मी जवळ गेलो. तिचे केस सोडले. हाताने गाल हलवले. ती माझ्याकडे बघत होती – आता भीती कमी, उत्सुकता जास्त.

मी तिच्या कुर्त्याचे बटण काढले. एक एक करून. तिने माझं शर्ट काढायला मदत केली. आमचे शरीर जवळ आले. तिची छाती माझ्या छातीला लागली. मी तिच्या पाठीवर हात फिरवला. ती श्वास घेत होती, थोडी जोरात.

आम्ही अंथरुणावर बसलो. मी तिच्या ओठांना पुन्हा चुंबन दिलं. आता जास्त खोल. तिच्या जीभेने माझ्या जीभेला स्पर्श केला. मी तिच्या स्तनांना हात घातला. मऊ, गरम. तिने डोके मागे टाकलं. मी तिच्या गळ्याला ओठ लावले. ती हळूच आवाज काढला.

“सँडी… हळू…”

मी हळूच केलं. तिचे कपडे काढले. ती नग्न झाली. चाळीस वर्षांनंतरही तिचं शरीर सुंदर होतं – स्तन थोडे झुकलेले, कमर, जांघा. मी तिच्या जांघांना स्पर्श केला. ती थरथरली. मी खाली गेलो. तिच्या योनीला ओठ लावले. ती हात अंथरुणात घुसवली. मी जीभ फिरवली. ती ओली होती. मी चोखले, चाटले. तिने माझं डोकं धरलं.

“अरे… अरे…”

मी थांबलो नाही. तिच्या क्लिटोरिसला जीभ लावली. ती थरथरली, पाय पसरले. मी दोन बोटं आत घातली. ती ओली होती, घट्ट. मी बोटं हालवली, जीभ फिरवली. ती ओरडली. शरीरात कंपन आलं. तिने माझं केस ओढले. मी थांबलो नाही जोपर्यंत ती शिवत नाही.

ती श्वास घेत पडली. मी वर आलो. माझं लिंग पूर्ण ताठ होतं. तिने हात पुढे केला, धरला. घट्ट. मी तिच्या ओठांना पुन्हा चुंबन दिलं. ती माझ्या लिंगाला हात फिरवत होती.

“आत… आत घ्या…” ती म्हणाली.

**End**

मी तिच्या जांघांमध्ये शिरलो. लिंग तिच्या योनीच्या तोंडाला लागलं. मी हळूच आत घातला. ती घट्ट होती. मी थोडं थोडं आत गेलो. पूर्ण आत गेल्यावर ती ओरडली.

“अरे देवा…”

मी हाललो. हळू. तिच्या स्तनांना हात घातला, चोखले. ती माझ्या पाठीला नखं घासत होती. मी वेग वाढवला. आवाज येऊ लागला – मांस आणि मांस एकमेकांवर घासण्याचा. तिची योनी माझ्या लिंगाला घट्ट धरत होती. प्रत्येक धक्क्यात ती ओली होत होती.

मी तिच्या पाया उचलले, खांद्यावर ठेवले. खोलवर घुसलो. ती ओरडली.

“जोराने… जोराने घाला…”

मी जोराने धक्के मारले. अंथरुण हालत होतं. तिचे स्तन उडत होते. मी तिच्या क्लिटोरिसला अंगठा लावला. ती थरथरली. मी वेग वाढवला. आत-बाहेर, आत-बाहेर. तिच्या योनीतून आवाज येत होता – चिकट, ओला.

मी तिला उलटं केलं. ती चार पायावर आली. मी मागून घुसलो. पूर्ण. तिच्या नितंबांना हात घातले, जोराने ओढले. प्रत्येक धक्क्यात तिचे नितंब माझ्या जांघांना लागले. ती उशात तोंड दाबून ओरडत होती.

“सँडी… फाडून टाका… फाडा…”

मी जोराने मारले. हाताने तिचे केस ओढले. तिचा चेहरा मागे वळला. मी तिच्या ओठांना चुंबन दिलं. ती जीभ बाहेर काढली. मी चोखली. लिंग पूर्ण आत-बाहेर होत होतं. तिची योनी घट्ट होत होती.

मी तिला बाजूला केलं. एक पाय उचलला, बाजूने घुसलो. तिच्या स्तनांना हात घातला, पिळले. ती ओरडली. मी वेग वाढवला. आता मी थकलेलो होतो, पण थांबायला नको होतं. तिच्या योनीतून पाणी येत होतं. माझं लिंग पूर्ण ओलं झालं होतं.

मी तिला वर बसवलं. ती माझ्या लिंगावर बसली. पूर्ण आत घेतला. ती हालू लागली. वर-खाली. तिचे स्तन माझ्या चेहऱ्यावर येत होते. मी चोखले. तिने माझं खांदा धरला, जोराने हालली. आवाज मोठा झाला. अंथरुण खाली पडत होतं.

“मी येते… मी येते…” ती म्हणाली.

मी तिच्या कंबरेला हात घातला, जोराने वर ओढले. ती थरथरली. योनी घट्ट झाली, स्पंदनं सुरू झाली. तिने माझं छातीत तोंड दाबलं, ओरडली. मीही आत सोडलं. गरम वीर्य तिच्या आत फुटलं. मी धक्के मारत राहिलो जोपर्यंत सर्व बाहेर पडलं नाही.

ती माझ्यावर पडली. श्वास जोरात. मी तिच्या पाठीवर हात फिरवत होतो. आम्ही तसेच पडलो. बाहेर शांतता होती. फक्त आमचे श्वास.

थोड्या वेळाने तिने माझ्या छातीवर डोकं ठेवलं.

“समीरला कळेल का?” ती विचारली.

“कळू दे. आता झोप.”

मी तिच्या केसांत हात फिरवला. ती माझ्या छातीवर झोपली. बाहेर रात्र होती. आत दोन शरीरं एकमेकांना लागून गरम होती.

तुम्हाला जर माझ्याशी बोलायचं असेल किंवा तुमचे experience शेअर करायचे असतील तर बिनधास्त मॅसेज करा 

सगळं पूर्णपणे प्रायव्हेट राहील, टेन्शन नको.

मोकळेपणाने मेसेज करा, गप्पा मारायला मला आवडतं 🙂

मेल आणि इंस्टाग्राम : @sandyyyy547