रोहन, वय ४०, एका मोठ्या कंपनीत वरिष्ठ मॅनेजर. नेहा, वय ३८, त्याच कंपनीत अनुभवी कर्मचारी. दोघेही विवाहित, दोघांचेही स्वतंत्र संसार—आणि तरीही गेल्या सहा महिन्यांपासून त्यांच्या आयुष्यात एक असं गुपित होतं, ज्याची कल्पना ऑफिसमधल्या कुणालाही नव्हती. त्यांची पहिली जवळीक एका उशिरापर्यंत चाललेल्या प्रोजेक्टदरम्यान झाली होती. त्या रात्री ऑफिस रिकामं झाल्यावर झालेल्या दीर्घ संभाषणातून त्यांना एकमेकांबद्दलच्या भावना जाणवू लागल्या. सुरुवातीला ते फक्त मेसेज करत होते. नंतर कॉफी, छोट्या भेटी आणि एकमेकांसाठी चोरून काढलेले काही तास त्यांच्या नात्याचा भाग बनले. पण गुपित नातं जितकं सुंदर होतं, तितकंच गुंतागुंतीचंही. एका सोमवारी सकाळी नेहा ऑफिसमध्ये आली तेव्हा रोहन एका नवीन सहकाऱ्याशी हसत बोलत होता. नेहाने ते पाहिलं आणि दिवसभर त्याच्याशी मुद्दाम अंतर ठेवलं. दुपारी रोहनचा मेसेज आला. “काय झालं?” उत्तर आलं नाही. दुसरा मेसेज— “माझ्यावर रागावली आहेस?” शेवटी नेहाने लिहिलं— “तुम्हाला फरक पडतोय का?” रोहनने तिला केबिनमध्ये बोलावलं. “हे काय चाललंय?” “काही नाही.” “नेहा, मला माहीत आहे तू नाराज आहेस.” “तुम्ही सगळ्यांशी इतके हसून बोलता. मग माझ्यासाठी वेगळं काय आहे?” रोहन काही क्षण तिच्याकडे पाहत राहिला. “तू खरंच हे विचारतेयस?” “हो.” तो तिच्याजवळ आला.
Leave a Reply