फुलावतीच्या करामती
अध्याय 01- साठवलेली खाज
नमस्कार,
वाचक मित्र-मैत्रीनींचे स्वागत करत मी तुमचा लेखक मित्र Sweet’Z (वय 30 सध्याचं) कथा सुरुवात करत आहे.
तत्पूर्वी सादर निवेदन,
ही कथा Inspired By Realife Characters आहे, त्यासोबतच कथेत रंगत चढविण्यासाठी काही विशिष्ट बदल करण्यात आले आहेत, तरीही वाचकांनी विशेष नोंद घ्यावी की खालील इमेज पूर्णपणे AI व्दारा निर्मित आहे, जर इमेज अथवा कथेतील पात्र-घटनांबाबत कुणासोबत साधर्म्य आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा तसेच या कथेतील सर्व पात्र ही 18+ आहेत याची वाचकांनी दखल घ्यावी सोबतच आपला विवेक वापरून ही कथा मनोरंजनात्मक दृष्टीकोनातून पहावी आणि सोबतच वाचक मित्र-मैत्रीनींनो ही कथा वाचून झाल्यावर आपलं मत कमेंट्सद्वारे कळवून मला प्रोत्साहन द्यावे सोबतच आपल्या मित्र-मैत्रिणींबरोबर ही आवर्जून शेअर करावी नम्र विनंती.
—–●○▪︎○●—–
तत्पूर्वी या कथेतील नायिकेचा सांकेतिक परिचय-
Name- फुलावती उर्फ फुला
Nickname By Ours- PerBol (कारण सकाळी उठून जेव्हा ती मशेरी घासत असते तेव्हा तिला साडी-पदराचा भान उरत नाही म्हणून तिच्या पदराची वळी ही तिच्या दोन आम्म्यांच्या ठिक मधोमधून जाते ज्यामुळे % Sing तयार होतो, म्हणूनच Percentage चा Per आणि आम्मे म्हणजे Balls चा Bol करून ‘PerBol’
Age- 67
Profession- गृहीणी
Body Measures- 37-36-37
Personality- तारूण्यात भल्याभल्यांना मुठ मारायला भाग पाडणारी, आता उतार वयानुसार उतरतं रूपसौंदर्य पण देहसौंदर्य अजूनही बऱ्यापैकी अबाधित आणि संपूर्ण शाश्वत.
Nature- भयंकर अहंकार आणि भांडखोर असली तरीही तरूण्यात प्रेमामध्ये विदीर्ण झालेलं ह्रदय घेऊन जगत आहे जो सदैव वेदना देत असतो ज्याची कल्पना खुपच कमी लोकांना आहे.
beaUty 💋😘 🌟🌟🌟
bOObs 🍊🥭 🌟🌟🌟½
puSSy 😼🍩 🌟 🌟🌟
aSS 🍑🍩🌟 🌟🌟
bOdy ❤️🩹🍎🌟🌟½
perForMANce 🌟🌟🌟
Over All Score 60.00
—–●○▪︎○●—–
आदल्या रात्री नाईटशिफ्ट केल्याने अजित (वय 29) आज सकाळी कामावर जाणं टाळत होता, आणि थकव्याने त्रासल्याने तो सकाळी साडे-नऊ वाजून झाले तरीही त्याची झोप उरकली नव्हती. घरातील सर्व माणसं आपापल्या कामास निघून गेली होती, फक्त एक त्याची आई घरात होती जी अजितला घराबाहेर चुलीवर आंघोळीस पाणी ठेऊन त्याला कळवत जवळपासच असलेल्या मार्केटला निघून गेली. थोड्याच वेळात खिडकीतून येणारी सुर्यकिरणं अजितची झोपमोड करू लागली म्हणूनच तो आता मनी नसताना उठायची तयारी करू लागला, अंथरून आवरून त्याने प्रातःक्रिया उरकल्या आणि आंघोळीस पाणी घेऊन बाथरूम मध्ये गेला. गरम पाण्याच्या आंघोळीनंतर त्याला आता थकव्यापासून खुपच आराम वाटत होता, आंघोळ उरकून टाॅवेल हलक्यात गुंडाळत अजित बाथरूमबाहेर पडला.
त्याच अंग अजून निथळत होतं केसही ओलेचिंब होते म्हणूनच तो परत दुसरा टाॅवेल घेण्यासाठी बेडरूमच्या दिशेने वळाला, पण साधारण प्रौढावस्थेतील एक बाई घराचा दरवाजा उघडा पाहून आधीच आत आली होती. ती अजितच्या आईची चांगली मैत्रीण असल्याने ती तिच्याच शोधात नकळत काहीच आवाज न देत आत आली होती, ती होती अजितच्या घरापासून साधारण दिडशे पावलं दूर घर असलेली Avarage Milf Lady ‘फुलावती उर्फ फुला’, पांढरीशुभ्र सुती साडी आणि ब्लाऊज without inners, गव्हाळ रंग,
साधारण सौंदर्य आणि सामान्यापेक्षा थोडी अधिक शारिरीक मादकता अशी तिची मूर्ती होती. जेव्हा अजित स्वतःच्याच नादात बेडरूमच्या दिशेने जात होता तेव्हा तिने त्याला आवाज दिला… अजित… तोच अजित आश्चर्याने मागे वळतो आणि त्यातच त्याचा सैल टाॅवेल अचानक मिळालेल्या धक्याने अर्ध्यावर खाली घसरला, पण त्याचे अंतरग फुलाला दर्शन व्हावेत इतकं काहीच झाल नव्हत. तो लगेच टाॅवेल सावरून काहीच न बोलता बेडरूममध्ये जाण्याचा प्रयत्न करू लागला पण फुला त्याला थांबवते आणि अत्यंत प्रेमाणे म्हणते.
फुला- अरे… अजित थांब… माझ्याकडे वेळ नाही… मी तुझ्या आईला… हे आमंत्रण द्यायला आलेय… घे… मला घाई आहे… हे तु तुझ्या आईला दे… मी निघते…
अजित- ठिक् आहे
पण इतक्यात अजितची आईदेखील घरी आली आणि म्हणूनच अजितने इशारा करत गृहप्रवेश निमंत्रण पत्रिका आईच्याच हाती द्यायला सांगितली, आणि तो बेडरुममध्ये चेंज व्हायला गेला. अजितच्या आईच्या आग्रहाखातर फुलावती वेळ नसताना देखील बसली आणि चहा घेतला, अजित ही टीशर्ट शाॅर्ट्स घालून आजूबाजूलाच वावरू लागला त्याची फिटनेस जबरदस्त होती
आणि नुकताच त्याचे आंघोळीनंतर भिजलेले केस आणि निथळता देह पाहून फुलावतीच्या मनात एक वेगळीच विज कोसळली होतीच पण आताही चहाचा घोट घेत असता तिचा जीव
अजितची देहबोली पाहून घाबरा होत होता, अजित तिळमात्र तिच्याकडे नजर फिरवत नव्हता पण फुलावतीची नजर नकळतच त्याच्याकडे जात होती. शेवटी ती अजितच्या आईला निरोप देत स्वतःचे ओठ चावत घाईगडबडीत घराबाहेर पडली,
याच भावनेने की फक्त एकदा या पोराला माझ्या नशीबात येऊदे. तसं पाहीलं तर अजितचा फुलावती बरोबरचा भूतकाळातील अनुभव हा काही चांगला नव्हता, याला कारण म्हणजेच फुलावतीचा भांडखोर स्वभाव. तिने शेजारातील अनेकांशी छोट्या-मोठ्या कारणावरून भांडनं केलीत तसेच अजितच्या आईशीदेखील काही वर्षांपूर्वी मतभेद होते आणि सोबतच एकदा अजितला ही तिने लहानपणात एकदा त्याच्या सावळेपणावरून टिप्पणी साधली होती,
त्यावेळेस त्याच वय आणि तिचा भांडखोरपणा लक्षात ठेऊन अजितने तिच्याशी वाद घालनं टाळलं होतं पण आता अजित चांगलाच 29 वर्षांचा गब्रु जवान होता. त्याने रस्त्यातून जाता-येता बऱ्याच वेळेस फुलावतीची गांड ताडली होती तर तिचे आम्मे ही डोळ्यांतूनच गोंजारले होते, पण एक अनुभवी Stud असुन देखील त्याने फुलावतीला फक्त स्वप्नातच रांड बनवली होती. तो तिच्यावर प्रत्यक्ष हात मारण्याचा विचार करूच शकत नव्हता कारण तिचा आगडोंब स्वभाव, पण त्याच्या कल्पनेपलीकडे फुलावतीने अजितच्या मजबूत शरीरबांध्याची Xerox Copy तिच्या डोक्यात आताच काढली होती आणि म्हणूनच फक्त संयोगाने अजित आणि फुलावती अचानकपणे एकमेकांना धडकणार होते.
नव्या घरबांधनीकरीता फुलावती व तिचे पती आणि मुलगा व सुन दोघही वेगवेगळ्याठिकानी भाड्याने राहत होते, एकत्र राहू शकत नव्हते कारण अर्थातच फुलावतीचा भांडखोर स्वभाव. तिची सुन अत्यंत समजुतदार होती तिचं नाव होतं वृषाली आणि अजित ही त्याचा मासिक भीशीचा हप्ता त्यांच्याचजवळ जमा करत होता,
दोघांत चांगला सुसंवाददेखील होता. यापूर्वी कधीच योग आला नव्हता की भीशी जमा करताना अजितचा फुलावतीशी सामना झाला नव्हता पण आता मात्र नव्या घरात वृषाली वहीनींना फुलावतीला झेलन्याशिवाय पर्याय नव्हता, म्हणूनच अजितही गृहप्रवेशाच्या दुसर्याच दिवशी त्याच्या भीशीचा हप्ता देण्यासाठी सकाळी कामावर जान्याची वेळ धरून ठिक 9 वाजता निघाला. अर्थातच तो दिडशे-दोनशे पावलांवर असलेल्या फुलावतीच्या घरी पोहचला, हप्ता देऊन कामावर निघायचा त्याचा बेत होता. अजित वृषाली वहीनींच्या विचाराने नकळत सरल घरात आला आणि सजलेलं त्यांच नव घराची भव्यता पाहून भारावून गेला, पण तो या गोष्टीपासून अज्ञात होता की वृषाली सध्या घरात नव्हती. इतक्यात संयोगाने फुलावती आंघोळ करून टाॅवेलने केस पुसत त्याच्यासमोर आली,
आंघोळीमुळे गळ्यात मंगळसूत्र नव्हतं की कपाळी कुंकू त्यात पूर्ण सफेद साडीमुळे जरी नसून देखील विधवा वाटत असली तरीही तिचं सौंदर्य पूर्णतः सात्विक वाटत होतं. केस ओले होतेच पण अंगही अजून सुकले नसल्याने सोबतच इनर्स न वापरल्याने तिच्या ब्लाऊजमधून तिचे ओले आम्मे अजितला स्पष्ट दिसत होते अगदी टोकावरचे काळेभोर निप्पल्स ही त्याने लगेच हेरले. या प्रसंगी अजित जबरदस्त हडबडून गेला, त्याचा चोट तर कड्क होत डोकं वर काढू पाहत होता,
त्याचा गळाच बसला कारण तो फक्त उत्सुकतेने घर न्याहाळत होता पण ह्या बाईचा काय भरवसा ही काहीतरी भलतेच आंगलट आणून जबर भांडायची. सुदैवाने इथे तसं काय होत नव्हत, फुलावतीच्या मनात ही कुठेतरी राग आलाच होता पण त इथे पूर्णपणे भांडण नाही पण काहीतरी झवाडे प्रयत्न नक्कीच करणार होती आणि त्याच उद्देशाने तिने अजितला विचारलं.
फुला- काय… रे… काय करत आहेस… इथं
अजित- काय… नाय… वृषाली वहिनींना भीशीचा हप्ता द्यायला आलो होतो… आहेत का त्या…
फुला- नाही… ती गेली मुलाला… शाळेत घेऊन…
अजित- मग् ठिक आहे… येतो… मी… नंतर…
फुला- थांब ना… जरा…
अजित जायला तर निघाला होताच पण त्यादिवशीचा प्रसंग फुलावतीच्या मनी घर करून गेला होता आणि आताचा प्रसंग तिला परत कधीच मिळू शकत नव्हता म्हणूनच तिने आज तिच्या नैतिक, कौटुंबिक आणि वयाच्या मर्यादा तोडण्याचा पुरेपूर निर्णय घेतला, उतार वयातील बरीच वर्षे मनासारख्या देहसुखापासून वंचित फुलावतीचं साठीपार जुनाट पण टापटीप आणि अंगचोळीत गच्च भरलेल तिच शरीर तिला अजितची मागणी करत होता. सरशेवटी एक दिर्घ श्वास घेत प्रचंड निर्धाराने अजितच्या जवळ येत तिची वासनांध नजर त्याच्या शर्टाची वरची दोन बटनं खुली असल्याने त्याच्या खुल्या छाताडावर मारीत त्याचा हात हातात घेतला आणि प्रेमाने कुरवाळत म्हणाली.
फुला- इतकी काय… घाई आहे तुला… माझं काम कर… ना एक…
अजित- बोला… (अजित हात मागे घेत म्हणाला)
फुला- कालपासून माझं अंग खुपच दुखतंय… आता तर जीवच चाललाय… घरात कोणीच नाही मला वाचवायला… जरा मळून देशील का माझं अंग…
अजित फुलावतीच्या भावनांपासून पूर्ण परिचीत होता, आणि तो स्वाभाविकच याबाबत सकारात्मक होता कारण तो लहान असताना एकदा या बाईने त्याच्याशी देखील एक जोरदार भांडण केलं होतं. तर झालं असं होतं की एकदा फुलावती गिरणीवरून येत डोक्यावर दळण घेऊन रस्त्यातून जात होती तेव्हा बाजूलाच असलेल्या एका छोट्या क्रिकेट मैदानात अजित बॅटिंग करत असताना त्याने मारलेला षट्कार थेट येत फुलावतीच्या उजव्या आम्म्यावर धडकला,
त्यामुळे तिच सर्व दळण सांडल आणि तिने त्यावेळेस खेळत असलेल्या सर्व मुलांना धडाधड शिव्या हासडल्या. अजित त्यावेळेस थेट तिच्या रडारवर आला नव्हता तरीही काही दिवसांत तिने अजितला एकांतात गाठून चांगलाच दम दिला होता, त्या दिवसापासून अजितच्या मनात फुलावतीसाठी ‘फुला रांड’ म्हणून स्थान निर्माण झालं.
बऱ्यावेळेस त्याला वाटायचं की ही हरामखोर रंडी कधी-कधी जराश्या गोष्टीवरून तुफ्फान राडा घालते कदाचीत हिला नवरा चांगल्याप्रकारे ठोकत नसेल याचेच साईड-इफेक्ट्स असावेत, आणि परिस्थितीसी तशीच होती कारण तिचा नवरा हा तिच्या उंचीला एक फुट कमी सोबतच तिच्यासमोर अंगबांधाही कमजोर होता. इतकच काय एकदा मित्रांबरोबर चर्चेत अजितच्या कानी अशी मजेशीर गोष्ट आली जी या परिस्थितीला शोभून वाटतं होती, ती म्हणजे अशी की फुलावतीची मुलं ही तिच्या नवऱ्याने तिला झवून नाही तर तिनेच तिच्या नवर्याला झवून काढलीत. सांगण्याचा अर्थ असा की तिचा नवरा हा एक नंबरचा ‘जोरू का गुलाम’ होता,
बेडवर त्याची मर्दानगी फुलावतीच्या आम्म्यांमध्ये गुदमरून केव्हाच मेली होती, राहिला आताचा अजितचा प्रश्न तर तो तिला झवन्यास केव्हापासूनच तयार होता पण काळ-वेळ, परिस्थिती, वय आणि फुलावतिचा फटकळ स्वभाव या गोष्टींमुळे त्यांच्यात झवाझवीची शक्यता ही शून्य होती. बऱ्यावेळेस सकाळी कामावर निघत असताना अजित जेव्हा फुलावतीच घर पार करत असे तेव्हा ती पर्कर वर खोसून, पदराची वळी दोन्ही आम्म्यांच्यामधून ठेवत मशेरी घासत दिसायची. पण कधी संधी त्याला मिळेल अशी अपेक्षा कधीच नव्हती म्हणूनच त्याने फुलावतीच्या बोलन्याचा रोख थेट हेरून मनात कुठलीच शंका न ठेवत त्यानेही हल्ला थेट केला.
अजित- अंग मळून नाही… झवून देऊ काय…
फुला- आता कसा म्हणालास… झव् ना…
अजित- झव् ना… नाही… प्लीज् झव् ना मला… अस् म्हणावं… कोणाचीही रंडी बनत असताना… (अजित आज पूर्ण भडास काढण्याच्या नादात होता कारण त्याच्या हे ही लक्षात होतं की त्याला तिच्या जुनाट फोद्याची गरज नाही तर तिलाच त्याच्या दमदार चोटाची गरज आहे)
फुला- ठिक् आहे घे… प्लीज… झव् ना मला… (फुलादेखील तिच्या अपमानाची ही पहीली आणि शेवटची वेळ समजून अजितला तिला झवून घेण्याची विनंती करते)
अजित- आत्ता कशी आलीस्… वठनीवर… चल्… आज दाखवतोच्… मी काय… काय करू शकतो ते…
मग अजितने फुलावतीला मिठीतच पकडून तिची पाठ दाबत-दाबत बाजूला असलेल्या बेडरूमच्या दिशेने ढकलले, तो बेडरूम होता वृषाली वहिनींचा आणि खरतर या वृषाली आणि तिच्या पतीची या बेडरूममध्ये कालची नव्या घरातली पहीली रात्र गेली नव्हती कारण लिवींगरूममध्ये टिवीवर मॅच बघत असताना दोघही तिथचं झोपली होती.
फुलावती त्याला फर्स्ट फ्लोअरला जायचा आग्रह धरत होती पण अजितने दरवाजा उघडला आणि पूर्ण ताकदीनीशी फुलावतीला उचलून बेडवर ढकलली, पण बेडरूमचा दरवाजा उघडायच्या नादात मेन डोअर बंद करायचा दोघही विसरली होती. बेडवर पडल्यावर फुलावतीच्या ध्यानी आलं की बरीच वर्ष तिच्या फोद्यात सडलेली तिची सर्व खाज आज नक्कीच निघून जाईल,
अजितनेही धाड्कन बेडवर उडी मारली. ज्या बाईला गेली अनेक वर्षे स्वप्नात रांड बनवून चड्डी ओली करत होता ती अनपेक्षितपणे त्याच्या समोर स्वतःला झवून घेण्यास तयार असल्याने आजित खुपच उताविळ झाला होता, त्याच्या चोटानेही पूर्ण आकार घेतला होता आणि त्याला सावरून घेणं हे त्याच्या पँन्टला आता जमत नव्हतं. आता उशीर न लावता बेल्ट काढताच पँन्टबरोबरच अंडरविअर ही एकदमच उतरवली लगोलग सर्व बटणं काढत शर्ट ही खाली टाकत त्याचा तब्बल दश-इंच ताणलेला घोडा फुलावतीच्या तोंडासमोर धरून अजित म्हणाला.
अजित- घाबरलीस नाही नं… बघ… आत्ताच बोल… नायतर एकाच… दणक्यात… मरायचीस…
फुला- घाबरलो नाही… पण इतकी अपेक्षा ही नव्हती…
अजित- मग्… घ्घे… (अजितने पुढे काहीच न विचार करता त्याचा संपूर्ण दश-इंची चोट फुलावतीच्या गळ्यापर्यंत उतरवला)
पहिला घासच जिवघेना झाल्याने फुलावतीला अंदाज आला की आज तिच्या फोद्यात बऱ्याच वर्षांपासून साठलेली खाज काढण्यास अजितचा चोट यथोचित समर्थ आहे, पण ती तिचा जुना अनुभव दाखविलच काय तर अजितच त्याच्या चोटाने तिच्या तोंडात Blowshot मारत तिचं डोकं अगदी गदगदवून सोडतो. अजितच्या चोटाची ना फुलावतीला धड लांबी आत घेता येत होती, ना ही तिच्या तोंडाचा व्यास ही अजितच्या चोटाच्या घेर पकडण्यात इतका मोठा होता. पण अजित आज कुठलीच दया-माया दाखवण्याच्या मनस्थितीत नव्हता, अख्ख्या गावकीशी भांडणाऱ्या बाईला रांड बनविण्यात ही एक वेगळीच गर्वाची बाब म्हणून आता तिला त्याच धाकात झवली नाही तर अख्ख्या गावकीच्या पुरूषांच्या लवड्यांचा अपमान होईल म्हणून त्या सर्वांच्या वतीने आज अजित फुलावतीला पूर्ण धंदेवाली अक्काप्रमाणे झवनार होता.
अगदी गुदमरून फुलावतीच तोंड झाल्यानंतर अजितने तिच्या खादीच्या ब्लाऊजमध्ये दोन्ही बाजूस तळहात घातले आणि तिला काय समजायच्या आतच त्याने पूर्ण ताकदीनीशी ब्लाऊजची बटणं उडवत ब्लाऊज फाडून फुलावतीचे आम्मे मोकळे केले, जरी साठी पार असली तरीही फुलावतीचे आम्मे हे Total Maintained होते. जरी निप्पल्स एकमेकांवर रूसून एकमेकांच्या विरुद्ध असले तरीही आम्मे इतके मोठ्ठे होते की Blowjob-Blowshot ची राहीलेली कसर त्यात अवश्य निघणार होती, आम्मे मोकळे झाल्यावर अजितने फुलावतीचा पूर्ण ब्लाऊज उतरवून तिच्या मोकाट असलेल्या आम्म्यांवर पुरेपूर घाला घातला. आम्मे असे दाबले, निप्पल्स असे चोखले आणि दोन्ही असे कुस्करले की फुलावतीचा पहिला आ… ह… इथेच निघून गेला.
वातावरण आता जबरदस्त तापलं होतं अजितने फुलावतीचा पदर धडाधड खेचत साडी उतरवली आणि तिनेही पर्करचा नाडा सोडून टाकला तसाच अजितने पर्कर खाली खेचला, आणि पाहिलं तर ब्रा न घलनारी फुला निक्करच्या बाबतीत मात्र त्याला पूर्ण चोखंदळ वाटली कारण फुलावतीची निक्कर खरोखर फुलांनी भरलेली होती. तिची निक्कर मस्त गच्च तर होतीच पण त्यातून तिच्या मांडी-गांडीची अधिक चरबी बाहेर आलेली दिसत होती, अजितने फुलावतीला लगेच खाली घेत तिच्या निक्करवर चावे मारायला सुरुवात केली
आणि त्याला जाणून चुकलं की फुलाच्या जंगलाची वाढ खुपच आहे म्हणूण निक्कर वरून चोखन्यात काहीच अर्थ नाही. फुलावतीच्या वाढलेल्या झांटांमुळे वरूनच तिची फोद्दी ओली करनं तितकं शक्य नव्हतं, यावेळेस ही अजितने ताकदीचा परिचय देत फुलाची फुलांवाली निक्कर टर्कन फाडली आणि झांटांनी भरलेल्या फोद्यावरून काही झाटं अजितने मुळासकट उपटली. फुलावती अगदी तळमळून उठली आणि आता मात्र फुलाचा संयम तिच्या स्वभावामुळे कुठतरी ढासळत होता, तिच्या लक्षात आलं की अजित तिला फक्त नी फक्त रांडेच्या नजरेने पाहत आहे. अकारण तिचा ब्लाऊज आणि निक्कर फाडल्यने ति अजितला नकळत फटकळपणे बोलून उरते.
फुला- तुला करायच असेल… तर नीट कर… माझी चड्डी-ब्लाऊज… फाडायची काय गरज होती… मी काय रांड नाय नको तसं मला… वागवायला…
आणि आता मात्र अजितचा अहंकार टोकाला पोहचला कारण गावकीच्या सर्व पुरूषांच्या लवड्यांच नेतृत्व करत असताना आज फुलावतीला रंडी बनवून सोडनं तो त्याचं कर्तव्य समजत होता, म्हणूनच त्याने हलक्यात फुलावतीच्या कानशीलात लगावली आणि म्हणाला.
अजित- तु रांडच आहेस… साऱ्या गावची… कुठलाच पुरूष तुला चांगल्या नजरेने बघत नाही… आणि आज मी तुला माझी प्रत्यक्ष रांड बनवत आहे हे तुझं नशीब आहे… मला तुझ्या फोद्याची नाही तर तुलाच माझ्या चोटाची गरज आहे… (अजित रागारागात म्हणत होता)
फुला- अस् आहे मग जा तू… मला पण काहीच नाय… तुझी गरज… (अजित पूर्ण ताणलेला चोट घेऊन घराबाहेर पडणार नाही या विचाराने फुलावतीने त्याला टोकाचं उत्तर दिल)
अजित- ठिक् आहे मग्… रांड… चाललो मी बाकी तुझ्या फोद्याची खाज… तुझी बोटं घालून काढ…
![]()