पहिल्या पावसाची आठवण

“पहिल्या पावसाची आठवण“

सुहागरात होती… पण तिच्या मनात दुसराच पाऊस बरसत होता.

नमस्कार वाचकहो, मी तुमची लाडकी सविता, माझ्या नव्या कथेसह तुमच्यासमोर आले आहे. तुम्ही मला आणि माझ्या कथांना दिलेल्या प्रेमाबद्दल आणि आपुलकीबद्दल धन्यवाद. बराच काळ लोटला आहे, मी माझी गोष्ट घेऊन तुमच्याकडे आले नाही. आज मी माझ्या एका वाचिका, प्राजक्ता वाघमारे यांची एक खरी कथा घेऊन तुमच्यासमोर आले आहे. मला खात्री आहे की तुम्हाला ही कहाणी नक्कीच आवडेल आणि माझ्या आधीच्या कथांना जसे भरभरून कौतुक आणि प्रेम मिळत आहे, तसेच या कथेलाही मिळेल.

पावसाला नुकतीच सुरुवात झाली आहे. पाऊस हा सर्वांच्या जिव्हाळ्याचा विषय. पहिला पाऊस मनाच्या अनेक जवळच्या आठवणी जाग्या करतो, काही सुखद तर काही विसरण्याजोग्या.

“पाऊस… फक्त आकाशातून पडणारे थेंब नसतात…”

काही पावसात मातीचा सुगंध असतो…

काही पावसात जुन्या आठवणींचा…

आणि काही पावसात…

आपण आयुष्यभर विसरण्याचा प्रयत्न केलेल्या एका नावाचा.

तुम्ही कधी अनुभवलंय का…

खिडकीवर पडणाऱ्या पावसाच्या थेंबांकडे पाहताना अचानक मन अनेक वर्षं मागे निघून जातं?

एक गाणं…

एक रस्ता…

एक जुनी छत्री…

आणि एखादी व्यक्ती…

जिला आपण आयुष्यातून दूर केलं असतं…

पण मनातून कधीच नाही.

लोक म्हणतात…

“पहिलं प्रेम विसरता येतं.”

पण मला नेहमी वाटतं…

पहिलं प्रेम विसरत नाही… फक्त त्याच्यासोबत जगायची सवय होते.

आज मी तुम्हाला अशीच एक गोष्ट सांगणार आहे…

एका मुलीची…

• प्राजक्ता वाघमारे – वय ३३ वर्षे, राहणार: नागपूर, उंची: ५ फूट ३ इंच, 34-32-36

प्राजक्ता… नावाप्रमाणेच शांत, प्रसन्न आणि मनाला मोहून टाकणारी.

गोरा, तेजस्वी वर्ण, मोठे बोलके डोळे आणि ओठांवर कायमचं हलकंसं हसू.

चेतन दुलारे (प्राजक्ताचा कॉलेजमधील मित्र आणि पहिलं प्रेम) – वय: ३५ वर्षे, उंची: ५ फूट ५ इंच

नियमित व्यायामामुळे त्याची शरीरयष्टी सुदृढ, तंदुरुस्त आणि ऍथलेटिक होती. कॉलेजमध्ये तो केवळ देखणा म्हणून नव्हे, तर खेळ, सांस्कृतिक कार्यक्रम आणि मित्रमंडळीतल्या उत्साही स्वभावामुळेही सर्वांचा लाडका होता.

सचिन वाघमारे – वय: ३६ वर्षे, उंची: ५ फूट २ इंच, व्यवसाय: वरिष्ठ अधिकारी (खासगी कंपनी), राहणार: नागपूर

सचिन हा मेहनती, जबाबदार आणि कुटुंबाला सर्वोच्च प्राधान्य देणारा माणूस. मध्यमवर्गीय कुटुंबातून स्वतःच्या कष्टावर उभं राहिलेला. आज त्याच्याकडे चांगली नोकरी, स्वतःचं प्रशस्त घर, चारचाकी आणि आर्थिक स्थैर्य आहे. समाजात त्याची प्रतिमा एका विश्वासार्ह आणि यशस्वी व्यक्तीची आहे.

शारीरिकदृष्ट्या तो साधासुधा. सावळा वर्ण, किंचित स्थूल बांधा आणि पोट थोडंसं पुढे आलेलं.

चला तर मग सुरुवात करूया……….

“प्रत्येक स्त्रीच्या आयुष्यात दोन रात्री कधीच विसरता येत नाहीत… एक, ज्या रात्री ती पहिल्यांदा प्रेमात पडते… आणि दुसरी, तिची सुहागरात.”

पण कधी कधी नियती असा खेळ खेळते की या दोन्ही रात्री एकमेकींत मिसळून जातात…

बाहेर मुसळधार पाऊस कोसळत होता.

जुन्या वाड्याच्या कौलांवर पडणाऱ्या थेंबांचा आवाज संपूर्ण घरभर घुमत होता.

खोलीत फुलांचा मंद सुगंध दरवळत होता. सजवलेल्या पलंगावर ती नववधूच्या वेशात शांत बसली होती. हातांवरची मेहेंदी अजूनही गडद होती… कपाळावरचा कुंकवाचा तांबडा रंग अजून ताजा होता… आणि गळ्यातलं मंगळसूत्र प्रत्येक श्वासाबरोबर हलकेच डुलत होतं.

आज तिच्या आयुष्याची नवी सुरुवात होती.

दार हळूच उघडलं.

तिचा नवरा सचिन, आत आला.

त्याच्या चेहऱ्यावर प्रेम होतं… आदर होता… आणि आयुष्यभराची साथ देण्याचं न बोललेलं वचन होतं.

तो तिच्या शेजारी येऊन शांतपणे बसला.

क्षणभर दोघांमध्ये शब्द नव्हते.

फक्त पावसाचा आवाज…

तिने नकळत खिडकीकडे पाहिलं.

काचेवरून घसरत जाणारे पावसाचे थेंब…

आणि अचानक…

तिच्या ओठांवर एक हलकंसं, हरवलेलं हसू उमटलं.

ते हसू या खोलीसाठी नव्हतं…

या रात्रीसाठीही नव्हतं…

ते अनेक वर्षांपूर्वीच्या एका पावसाळी दुपारसाठी होतं.

कॉलेजच्या कॅम्पसमध्ये…

एका जुन्या वडाच्या झाडाखाली…

कोणीतरी तिला पहिल्यांदा विचारलं होतं—

“तुला पाऊस इतका का आवडतो?”

त्या एका प्रश्नाने तिचं आयुष्य बदललं होतं.

आज…

इतक्या वर्षांनी…

त्याच पावसाने त्या आठवणी पुन्हा जाग्या केल्या होत्या.

तिने अलगद डोळे मिटले…

आणि तिचं मन वर्तमानातून निसटून थेट त्या कॉलेजच्या दिवसांत जाऊन पोहोचलं…

जिथे पहिला पाऊस होता…

पहिलं प्रेम होतं…

आणि एक अशी अपूर्ण गोष्ट होती…

जी अजूनही तिच्या मनात जिवंत होती…

(Flashback)……………..

जून महिना…

कॉलेजचा पहिलाच दिवस.

सकाळपासून आकाश काळ्या ढगांनी भरून आलं होतं.

नवीन कॉलेज…

नवीन मित्र-मैत्रिणी…

नवीन स्वप्नं…

आणि मनात थोडीशी भीती.

प्राजक्ताने पहिल्यांदाच कॉलेजच्या मोठ्या गेटमधून आत पाऊल ठेवलं.

हातात पुस्तकं…

खांद्यावर बॅग…

आणि डोळ्यांत हजारो स्वप्नं.

तेवढ्यात…

आकाशात विज चमकली.

क्षणात मुसळधार पाऊस सुरू झाला.

सगळे विद्यार्थी पळत सुटले.

कोणी व्हरांड्यात…

कोणी कँटीनमध्ये…

कोणी झाडाखाली.

प्राजक्ताकडे छत्री नव्हती.

ती धावत धावत जुन्या वडाच्या झाडाखाली जाऊन उभी राहिली.

पण पाऊस इतका जोरात होता की झाडाचाही आधार कमी पडत होता.

तिच्या केसांवरून पाण्याचे थेंब गालावर ओघळत होते.

ती ओले झालेले पुस्तकं वाचवण्याचा प्रयत्न करत होती…

तेवढ्यात…

तिच्यासमोर एक काळी छत्री येऊन थांबली.

“पुस्तकं आधी वाचवा… नाहीतर पहिल्याच दिवशी नोट्सऐवजी नवीन पुस्तकं घ्यावी लागतील.“

ती वर पाहते…

समोर एक अनोळखी मुलगा.

चेहऱ्यावर सहज हसू.

डोळ्यांत आत्मविश्वास.

आणि पावसाच्या थेंबांनी ओले झालेले केस.

“मी चेतन…”

तो हसत म्हणाला.

प्राजक्ता काही क्षण त्याच्याकडे पाहतच राहिली.

“प्राजक्ता…”

तिने हलक्या आवाजात उत्तर दिलं.

क्षणभर दोघेही शांत.

फक्त पावसाचा आवाज…

आणि एका छत्रीखाली उभे दोन अनोळखी.

“चला… लेक्चर सुरू होईल.”

चेतनने छत्री थोडी तिच्या बाजूला झुकवली.

दोघे कॉलेजच्या इमारतीकडे चालू लागले.

रस्ता फार मोठा नव्हता…

पण त्या काही पावलांत…

दोन अनोळखींच्या आयुष्यात एक नवं प्रकरण सुरू झालं होतं.

त्या दिवशी…

पावसाने फक्त कॉलेजची मातीच भिजवली नव्हती…

तो दोन मनांच्या पहिल्या भेटीचाही साक्षीदार झाला होता.

आणि प्राजक्ताला तेव्हा अजिबात कल्पना नव्हती…

की आयुष्यात पुढे कितीही ऋतू बदलले…

तरी पहिल्या पावसाची ही भेट तिच्या मनातून कधीच पुसली जाणार नव्हती.

त्या पहिल्या पावसानंतर प्राजक्ता आणि चेतन रोज भेटू लागले.

पहिल्यांदा नोट्स शेअर झाल्या…

मग कॅन्टीनमधला एकच चहा…

आणि नंतर नकळत एकमेकांची वाट पाहणं.

कॉलेजमध्ये जर चेतन दिसला नाही, तर प्राजक्ताचा दिवस अपूर्ण वाटायचा.

आणि प्राजक्ता नसली, तर चेतनचं लक्ष लेक्चरमध्ये लागत नसे.

मित्रमैत्रिणींच्या गटात दोघं कायम एकमेकांना चिडवायचे.

पण नजरा भेटल्या की…

दोघेही काही क्षण शांत व्हायचे.

पावसाचा ऋतू… आणि वाढत गेलेली जवळीक

दरवर्षी पावसाळा यायचा…

आणि त्यांचं नातं आणखी गहिरं व्हायचं.

कधी एकाच छत्रीत कॉलेजपर्यंत चालणं…

कधी पावसापासून वाचण्यासाठी लायब्ररीच्या व्हरांड्यात उभं राहणं…

कधी गरमागरम भजी आणि वाफाळता चहा…

तर कधी कॉलेज सुटल्यानंतर बसस्टॉपवर तासन्‌तास गप्पा.

प्राजक्ताला आश्चर्य वाटायचं…

चेतन तिच्याबद्दलच्या अगदी छोट्या गोष्टीही लक्षात ठेवायचा.

तिला आवडणारा पावसाचा सुगंध…

तिचा आवडता लेखक…

तिच्या वाढदिवसाची तारीख…

आणि पावसात भिजल्यानंतर तिला हमखास होणारी शिंकसुद्धा.

तिला तेव्हा पहिल्यांदा जाणवलं…

“कोणीतरी आपल्याला इतकं बारकाईने पाहतंय…”

प्रेमाची जाणीव

एका दिवशी कॉलेजचं वार्षिक स्नेहसंमेलन होतं.

प्राजक्ताने पहिल्यांदाच साडी नेसली होती.

ती कॉलेजच्या आवारात आली…

आणि क्षणभर चेतन तिच्याकडे पाहतच राहिला.

“आज काही वेगळीच दिसतेस…”

एवढंच तो म्हणाला.

पण त्या एका वाक्याने प्राजक्ताच्या गालांवर नकळत लाली पसरली.

त्या दिवसानंतर…

ती आरशात स्वतःकडे पाहताना त्याच्या नजरेतून स्वतःला पाहू लागली.

---

ती रात्र…

ऑक्टोबरचा शेवट.

कॉलेजच्या प्रोजेक्टसाठी मित्रांचा ग्रुप शहराबाहेरच्या एका जुन्या रिसॉर्टमध्ये गेला होता.

संध्याकाळपर्यंत सगळं सुरळीत होतं.

पण रात्री पुन्हा पाऊस सुरू झाला.

जोरदार.

वीज कडाडू लागली.

काही वेळात वीजही गेली.

मित्रमंडळी आपापल्या खोल्यांत निघून गेली.

रिसॉर्टच्या लांब व्हरांड्यात…

फक्त प्राजक्ता आणि चेतन उभे होते.

समोर काळोख…

दूरवर पावसाचा आवाज…

आणि अधूनमधून चमकणारी वीज.

प्राजक्ता थोडी घाबरली.

चेतनने हलक्या आवाजात विचारलं—

“भीती वाटतेय?”

ती काही बोलली नाही.

फक्त हलकंसं मान हलवली.

त्याने शांतपणे तिच्या हातावर आपला हात ठेवला.

त्या स्पर्शात घाई नव्हती…

आग्रह नव्हता…

फक्त विश्वास होता.

बघ तू किती ओली झाली आहेस. चल माझ्या खोलीत जाऊया. ईथे सगळीकडे अंधार आहे आणि तुला भीती वाटेल. आम्ही चेतनच्या खोलीत गेलो. माझ्या हृदयाची धडधड वाढली होती. चेतनने मेणबत्ती लावली. तो टॉवेल घेऊन आला आणि माझे केस पुसू लागला. मी पलंगावर बसले होते आणि तो माझ्या पाठीमागे माझे केस पुसत होता आणि माझी मान पुसत होता. त्याने माझ्या मानेवर एक हळुवार चुंबन घेतले. मी काहीच बोलू शकले नाही. मी हरवून गेले होते.

तो माझ्या मानेवर चुंबन घेत राहिला आणि माझ्या कानाच्या पाळ्या चाटत राहिला. माझा स्वतःवरचा ताबा सुटत होता. एका क्षणात त्याने माझा टी-शर्ट आणि ब्रा काढून टाकली. दोन हात माझे सुंदर, वाढत असलेले स्तन चाचपडत होते आणि नुकतेच मोठे वाढलेल्या निप्पल दाबत होते. माझ्या योनीत ओलावा येत होता. त्याने मला पलंगावर ढकलले आणि वेड्यासारखे चुंबन घेऊ लागला. मला कळलेही नाही कधी मी हळूहळू त्याच्यात वाहून गेले आणि त्याच्या चुंबनाला प्रतिसाद देऊ लागले. त्याचे हात माझे स्तन आणि ते गुलाबी निप्पल दाबत होते. मी माझे हात त्याच्या कुरळ्या केसांत घातले आणि त्याला जवळ ओढले. त्याचे हात आता माझ्या पायांमधील ओलावा चाचपू लागले.

त्याचे हात माझ्या जीन्स आणि पॅन्टीमध्ये शिरले आणि त्याने माझ्या अस्पर्शित योनीला बोटांनी चाचपायला सुरुवात केली. मी वेडी होत होते, त्याला खोलवर चुंबन देत राहिले. त्याने माझ्या जीन्सचे बटण उघडले आणि माझी जीन्स व गुलाबी पॅन्टी खाली ओढली. तो माझ्या पायांच्या मध्ये आला आणि त्याची जीभ आत घालून माझी योनी चाटू लागला. मी वेडी होत होते आणि त्याला माझ्या आत खोलवर ओढत होती. त्याची जीभ अनोळखी ठिकाणी प्रवास करत माझ्या क्लिटोरिसला चाटू लागली. मी स्वतःवरचा ताबा गमावला आणि मोठ्याने किंचाळले. मला पहिल्यांदाच चरमसुख मिळालं. तो माझ्या बाजूलाच थकून आणि समाधानी होऊन पडला होता.

आता माझी पाळी होती, मी त्याचा टी-शर्ट, जीन्स आणि अंडरपँट्स खाली ओढले. त्याच्या पायांच्या मध्ये एक राक्षस वाट पाहत होता. हो, ते एक राक्षसी लिंग होतं, ते ७ इंच लांब होतं आणि अजून पूर्ण वाढलेलंही नव्हतं. मी ते माझ्या उबदार तोंडात घेऊन चाटू आणि चोखू लागले. ते वाढू लागलं. ते ७ इंच लांब आणि २.५ इंच रुंद झालं. एका क्षणासाठी मी त्या राक्षसी, स्नायुबध्द आणि गोऱ्या ७ इंच लिंगाकडे पाहतच राहिले आणि विचार केला की मी त्याला माझ्या लहानशा योनीमध्ये कसं घेणार.

असं म्हणत मी त्या पूर्णपणे घट्ट, मजबूत आणि मोठ्या लिंगावर बसले. ते माझ्या योनीतून आरपार जाऊन इंच-इंच माझ्या आतुर योनीत शिरले. मला असह्य वेदना होत होत्या, पण मी त्यावर वर-खाली उड्या मारत राहिले. त्याने खालून एक खोल धक्का दिला आणि ते संपूर्ण ७ इंच माझ्या योनीत शिरून तिला फाडून टाकत आत शिरले. मी जोरात किंचाळले, माझी योनिपटल फाटली होती आणि त्याचे लिंग रक्ताने माखले होते. तो मला त्याच्या ताठ लिंगावर वर-खाली खेचतच राहिला.

मी थकले होते, हे त्याने पाहिले आणि मला पलंगावर ढकलले आणि माझे पाय पसरवून तो माझ्यावर चढला. त्याने पुन्हा त्याचा मोठा लंड आत ढकलला, आता एकाच झटक्यात. मी मोठ्याने किंचाळले, त्याने मला एक खोल चुंबन देऊन थांबवले आणि लयबद्धपणे मला झवत राहिला. माझा आणि त्याचाही ऑर्गॅझम वाढत होता. तो काही वेळ मला झवत राहिला आणि माझे स्तन व निप्पल चोखत राहिला. आता ज्वालामुखी फुटणार होता, तो मोठ्याने किंचाळला आणि माझ्या आत खोलवर स्खलित झाला. मी सुद्धा त्याच्यासोबत स्खलित झाले. आम्ही दोघेही थकलो होतो आणि घमाघूम अवस्थेत पलंगावर एकमेकांच्या शेजारी पूर्णपणे नग्न अवस्थेत पडून होतो.

अचानक अंगात वीज संचारली, मला लाज वाटली आणि मी त्याच्या डोळ्यात डोळे घालून पाहूही शकले नाही. तो समजला आणि त्याने मला मिठीत घेतले. आम्ही तासभर त्याच अवस्थेत झोपलो आणि अचानक दारावरच्या मोठ्या ठोक्याने जाग आली. त्याचे मित्र त्याला जेवणासाठी बोलावायला आले होते. त्याने शॉर्ट्स घातले आणि दारावर कोण आहे हे पाहण्यासाठी तो गेला. मी ब्लँकेटखाली सरकले आणि तिथे लपून बसले. त्याने दार उघडले आणि त्यांना पुढे जायला सांगितले, तो १०-१५ मिनिटांत येईल असे म्हणाला. ते सर्व निघून गेले. मी पटकन माझी पॅन्टी, जीन्स, ब्रा आणि टी-शर्ट घालून कोरडे नवीन कपडे घालायला माझ्या खोलीत गेले.

ताजे, कोरडे कपडे घालून ५-१० मिनिटांनी तो माझ्या दारावर आला. तोपर्यंत मी तयार झाले होते आणि आम्ही जेवायला गेलो. सगळे मित्र आमची वाट पाहत होते. आम्ही रात्रीचे जेवण केले, पण माझे जेवणावर लक्ष लागत नव्हते आणि मी फक्त काही तासांपूर्वी जे घडले होते त्याचाच विचार करत होते. माझ्या पोटात अजूनही फुलपाखरे उडत होती. मी नुकतीच माझी कुमारिकावस्था गमावली होती आणि मला त्याची अजिबात लाज वाटत नव्हती, उलटपक्षी पुढे काय होणार याची मला उत्सुकता होती. आम्ही एकमेकांकडे चोरून पाहत होतो आणि त्याच्याकडे पाहताना मला लाज वाटत होती.

जेवण झाल्यावर आम्ही गप्पा मारत मजा केली. आधीच उशीर झाला होता, एक एक करून सगळे आपापल्या खोलीत निघून गेले. आम्ही स्विमिंग पूलजवळ फेरफटका मारला. आम्ही दोघेही शांत होतो, कोणामध्येही काही बोलायची हिम्मत नव्हती. मी एक सुंदर वन-पीस घातला होता. चेतन म्हणाला की वन-पीस खूप सुंदर दिसत आहे, मी एक शब्दही बोलू शकले नाही, फक्त लाजून हसले. मला त्याच्या बोटांचा माझ्या बोटांना स्पर्श जाणवला, तो म्हणाला, “आज तू माझ्या खोलीत झोपशील का?” मी थक्क झाले, मलाही तेच हवं होतं, पण मी निःशब्द होते. तो त्याच्या खोलीकडे निघाला, मी फक्त त्याच्या मागे गेले.

त्याच्या खोलीच्या अगदी आधी, मी माझ्या खोलीत शिरले आणि दार बंद केले. मी येणार नाही असे त्याला वाटले आणि त्याने शॉर्ट्स व टी-शर्ट घालून तो निराश होऊन पलंगावर पडून राहिला. मी माझ्या खोलीत शिरले, माझं हृदय बुलेट ट्रेनसारखं धडधडत होतं. मी हलकासा मेकअप केला आणि माझा एक सर्वोत्तम परफ्यूम लावला. माझ्या अंगाला स्वर्गीय सुगंध येत होता. बाहेर कोणी आहे का हे पाहण्यासाठी मी बाहेर डोकावले आणि हळूच त्याच्या खोलीच्या दारावर टकटक केली.

त्याला माझी अपेक्षा नव्हती आणि त्याला वाटले की रूम सर्व्हिस आली आहे. मी पटकन खोलीत शिरले आणि पलंगावर बसले. त्याने पटकन दार बंद केले आणि तो आत आला, त्याच्या चेहऱ्यावरचा आनंद तो लपवू शकत नव्हता. काय बोलावे हे सुचत नसल्याने तो माझ्या बाजूला बसला, आम्ही दोघेही भिंतीकडे बघत होतो.

अचानक त्याने माझा चेहरा आपल्या हातात घेतला आणि मला चुंबन देऊ लागला. मी थक्क झाले होते, पण मी स्वतःला सावरले आणि प्रतिसाद देऊ लागले. आम्ही बराच वेळ चुंबन घेत राहिलो आणि पलंगावर पडून राहिलो. त्याचे हात माझ्या नुकत्याच वाढलेले स्तनांना चाचपडत होते. मला माझ्या स्तनांवर आणि स्तनाग्रांवर दाब जाणवत होता. मला हा स्पर्श हवा होता आणि मी त्याला खोलवर चुंबन देत राहिले. त्याचे हात माझ्या संपूर्ण शरीरावर फिरू लागले आणि तो माझ्या वन-पीसवरूनच माझी मोठी गांड दाबायला सुरुवात केली. मी पॅन्टी घातली नव्हती, हे त्याच्या लक्षात आले. माझी उघडी गांड पाहण्यासाठी त्याने माझा वनपीस वर उचलला आणि माझी गांड दाबू लागला. माझ्या पायांच्या मध्ये मला ओलावा जाणवू लागला. तो माझ्या मानेवर चुंबन घेऊ लागला, माझ्या कानाच्या पाळ्या चोखू लागला. मला गुदगुल्या होत होत्या आणि त्यामुळे माझा ओलावा वाढत होता. हे त्याच्या लक्षात येताच,

त्याने मला बसवले आणि एका झटक्यात माझा वनपीस उतरवला. मी आतमध्ये काहीही घातले नव्हते. तो माझे स्तन चोखू लागला आणि निप्पल चावू लागला, मी मात्र माझा हात त्याच्या उघड्या पाठीवरून आणि केसांमधून फिरवत राहिले. तो माझ्या खोल बेंबीवर खाली आला आणि त्याने त्याची जीभ आत घालून सगळीकडे फिरवू लागला, ते माझ्यासाठी असह्य होत होते. मी माझी नखं त्याच्या पाठीत रुतवली. त्याचे हात माझे मोठे स्तन आणि निप्पल दाबत होते. अचानक, त्याची जीभ माझ्या आतुर योनीवर आत-बाहेर फिरू लागली. त्याची हालचाल संथ आणि लयबद्ध होती, ज्यामुळे मी अजून हवं म्हणून वेडी होत होते.

आता, मी त्याच्यावर चढले आणि एका झटक्यात त्याचे शॉर्ट्स आणि अंडरवेअर काढून टाकले. त्याचे लिंग आधीच ताठ आणि तयार होते, मी विचार न करता ते माझ्या तोंडात घेतले. मी लॉलीपॉपसारखे ते चोखत राहिले, चाटत, चोखत आणि त्याची कातडी वर-खाली ओढत. मला त्याच्या शरीरातील उत्तेजना जाणवत होती. माझे हात त्याच्या वृषणांना चाचपडत होते. मी त्या ७ इंची राक्षसाला लयबद्धपणे चोखत राहिले आणि मग माझे पाय दोन्ही बाजूंना ठेवून त्यावर बसले. ते इंच-इंच आत जाऊ लागले, मला वेदना होत होत्या, पण मी त्याकडे दुर्लक्ष करून सुखावर लक्ष केंद्रित केले. तो माझे दोन्ही स्तन दाबत होता आणि त्याचे ७ इंची लिंग माझ्या आत खोलवर असताना मी वर-खाली उड्या मारत होते. ते माझ्या पोटापर्यंत खोलवर जात असल्याचे मला जाणवत होते.

मी माझ्या आत खोलवर असलेल्या त्या लिंगाचा आनंद घेत राहिले. त्यानंतर त्याने मला बाजूला ढकलले आणि डॉगी स्टाईलमध्ये आणले. तो माझ्या मागे आला आणि एका झटक्यात त्याचे लांब, पिळदार, मजबूत आणि घट्ट लिंग आत घालून लयबद्धपणे मला झवायला लागला. मला त्याचं एक बोट माझ्या गुदद्वारात फिरताना जाणवलं, त्याने ते ओलं केलं आणि थोडं आत दाबलं. मी थोडी पुढे सरकले, पण त्याने मला त्याच स्थितीत रोखून धरलं होतं. त्याचं बोट माझ्या गांडीत आत-बाहेर होत होतं. काही तासांपूर्वीच मी माझं कौमार्य गमावलं होतं आणि आता चेतन माझं गुदद्वारातलं कौमार्य हिसकावून घेण्याचा प्रयत्न करत होता. त्याचं बोट आता माझ्या गांडीत खोलवर घुसलं होतं आणि तो लयबद्धपणे मला जोरात आणि वेगाने झवत होता.

मी वेदना सहन करत आहे हे चेतनच्या लक्षात आले आणि त्याने त्याचे दुसरे बोट माझ्या गुदद्वारात खोलवर सरकवले. मी मोठ्याने किंचाळले, चेतनने लगेच त्याचा दुसरा हात माझ्या तोंडावर ठेवला. त्याने वेदना कमी होण्याची वाट पाहिली आणि आत-बाहेर करायला सुरुवात केली. आता त्याने त्याचे ७ इंची लिंग बाहेर काढले आणि गुदद्वाराच्या उघड्या तोंडावर ठेवले. पुढे काय होणार आहे हे मला माहित होतं आणि माझ्या हृदयाची धडधड वाढली. मला काही कळायच्या आतच, चेतनने एक खोल आणि जोरदार धक्का दिला आणि त्याच्या लिंगाचं टोक माझ्या गांडीत घुसलं. मी मोठ्याने किंचाळले आणि माझ्या डोळ्यांतून अश्रू ओघळू लागले.

चेतन थोडा वेळ थांबला आणि त्याने विचारलं की त्याने आपलं लिंग बाहेर काढावं का, मी फक्त न थांबण्याचा इशारा केला. वेदना कमी झाली होती आणि मी त्याला तसा इशारा केला. त्याने पुन्हा एक मोठा, जोरदार धक्का दिला, जेणेकरून मी माझ्या जागेवरून हलू शकणार नाही आणि त्याचे अर्धे लिंग माझ्या गांडीत शिरले होते. माझ्या डोळ्यातून अश्रू वाहत होते आणि मी मोठ्याने ओरडले. तो थोडा वेळ थांबला आणि हळूहळू आत-बाहेर करू लागला. त्याने पुन्हा एक धक्का दिला आणि त्याचे पूर्ण ७ इंची लिंग आत खोलवर शिरले होते. चेतनने लयबद्धपणे माझी गांड झवायला सुरुवात केली. आता मला मजा येऊ लागली.

चेतनचा दुसरा हात माझ्या योनीला कुरवाळत होता, तर त्याचे लिंग माझ्या खोल गुदद्वारात आत-बाहेर होत होते. तो माझे स्तन दाबून माझ्या स्तनाग्रांनाही कुरवाळत होता. आता मी स्वर्गात पोहोचले होते आणि माझा चरमसुख वाढत होता. हे आणखी १०-१५ मिनिटे चालू राहिले आणि मी मोठ्याने व जोरदारपणे स्खलित झाले. जणू कोणीतरी माझा आत्माच माझ्यातून बाहेर खेचून काढला होता. मला हलके वाटत होते. आता चेतनने त्याचे लिंग माझ्या गांडीतून बाहेर काढले, ते स्वच्छ पुसले आणि माझ्या तोंडात खोलवर ढकलले.

मला जाणवले की त्याला माझ्या तोंडातच वीर्यस्खलन करायचे आहे, मी त्याचे लिंग चोखायला, चाटायला सुरुवात केली आणि त्यावर दाब वाढवू लागले. थोड्याच वेळात त्याने त्याच्या वीर्याचा मोठा साठा माझ्या तोंडात खोलवर सोडला. त्याची चव किंचित खारट होती, मी त्याच्याकडे पाहिले, त्याला वाटत होते की मी एक थेंबही वाया घालवू नये. मी त्याची विनंती मान्य केली आणि त्याच्या वीर्याचा प्रत्येक थेंब प्यायले, अगदी त्याच्या लिंगावरचा थेंबसुद्धा, आणि ते पूर्णपणे चोखून स्वच्छ केले.

आता आम्ही थकलो होतो आणि आमच्यात अजिबात शक्ती उरली नव्हती. हे माझ्यासाठी खूप जास्त होतं; मी एका मुलासोबत नग्न होते, मी माझी कौमार्य त्याच्या स्वाधीन केली होती, त्याने माझी गांड फाडून माझ्या तोंडात वीर्य सोडले होते. हे एका स्वप्नासारखं होतं. मला वाटत होतं की चेतन माझा नवरा व्हावा आणि आम्ही कायम असाच आनंद घ्यावा.

एकीकडे मी आणि चेतन एकमेकांच्या खूप जवळ येत होतो आणि आयुष्याचा पुरेपूर आनंद घेत होतो. जेव्हा कधी वेळ मिळायचा, तेव्हा आम्ही शहराबाहेरच्या एका लॉजमध्ये जाऊन मनसोक्त मजा करायचो. मी माझं सर्वस्व चेतनला दिलं होतं. पण मी बीकॉम पूर्ण करताच, माझ्या आई-वडिलांनी माझ्यासाठी योग्य वर शोधायला सुरुवात केली. माझ्यासमोर येणाऱ्या प्रत्येक नवरदेवाला नकार देण्याचा मी माझ्या परीने प्रयत्न करत होते. त्या रांगेत,

सचिन वाघमारेने माझ्या आई-वडिलांना सर्वात जास्त प्रभावित केले होते. सचिनकडे एक स्थिर नोकरी, स्वतःचे घर, गाडी आणि मुलीच्या आई-वडिलांना नवरदेवामध्ये हव्या असलेल्या सर्व गोष्टी होत्या. याउलट, चेतन काहीही कमवत नव्हता, त्याचे घर फक्त कसेबसे चालत होते, माझ्या आई-वडिलांना पटवून देण्यासारखे त्याच्याकडे काहीच नव्हते. मी खूप प्रयत्न केला, पण माझे आई-वडील काही ऐकले नाहीत आणि शेवटी माझ्या इच्छेविरुद्ध मला सचिनशी लग्न करावे लागले. चेतन पूर्णपणे खचला होता, पण त्याला माहित होते की तो काहीही करू शकत नाही आणि मला चांगले आयुष्य देऊ शकणार नाही. त्याने एक पत्र लिहिले आणि ते माझ्या लग्नाची भेट म्हणून एका पुस्तकात घालून पाठवले.

एक एक करून लग्नाचे विधी पार पडले. मी आनंदी नसले तरी, आई-वडिलांच्या प्रभावामुळे मला तसे भासवावे लागले. अखेरीस लग्न झाले आणि मी माझ्या नवऱ्याच्या घरी गेले. आता त्या निर्णायक रात्रीची वेळ आली होती, जिथे मला माझ्या भूतकाळाची आणि भविष्याची निवड करायची होती आणि मी त्यासाठी तयार नव्हते. सचिनच्या बहिणीने मला एक सुंदर लाल साडी नेसवली आणि सचिनच्या बेडरूममध्ये नेले. खोली फुलांनी सजवलेली होती,

अत्तराचा सुगंध दरवळत होता आणि रंगीबेरंगी चादर व्यवस्थित अंथरलेला पलंग छान तयार होता. तिने मला तिथे बसवले आणि दार बंद केले. नुकताच पाऊस सुरू झाला होता आणि पहिला पाऊस असा पडत होता, जणू काही आकाशच माझ्यासोबत रडत होते. काय करावे हे न सुचल्याने मी खिडकीच्या काचेकडे एकटक पाहत होते आणि अचानक दार उघडले आणि कोणीतरी आत आले. तो नवरदेवाच्या वेशात सचिन होता. चेतनसोबतच्या माझ्या पहिल्या पावसाच्या आठवणीत रमून मी भूतकाळात हरवून गेली होती. अचानक खोलीचा दरवाजा उघडला.

तिने अलगद डोळे उघडले…

खिडकीबाहेर अजूनही पाऊस तसाच कोसळत होता.

पण आता तिच्या डोळ्यांतलं वादळ हळूहळू शांत होत होतं.

तेवढ्यात तिच्या खांद्यावर कोणाचातरी उबदार स्पर्श जाणवला.

“काय झालं…?”

नवऱ्याचा आवाज कानावर पडला.

तो तिच्यासमोर बसला होता.

त्याच्या डोळ्यांत कोणताही संशय नव्हता…

कोणताही प्रश्न नव्हता…

फक्त काळजी होती.

तिने नकळत त्याच्याकडे पाहिलं.

क्षणभर तिला जाणवलं…

काही माणसं आपल्या आयुष्यात आठवण बनून राहतात…

आणि काही माणसं आयुष्य बनून येतात.

तिने अलगद त्याचा हात आपल्या हातात घेतला.

बाहेरचा पाऊस अजूनही सुरू होता…

पण आतल्या मनातला पाऊस आता थांबला होता.

तिला चेतनची आठवण कायम राहणार होती…

कारण पहिलं प्रेम कधीच पूर्णपणे विसरलं जात नाही.

पण त्या आठवणींमध्ये जगत राहिलं असतं…

तर आज तिच्यासमोर बसलेल्या माणसाच्या प्रेमाचा अपमान झाला असता.

ती हळूच हसली.

पहिल्यांदाच…

मनापासून.

नवऱ्याने तिच्या कपाळावर अलगद हात ठेवला.

“आजपासून…

तुझ्या प्रत्येक पावसात…

मी तुझ्यासोबत असेन.”

तिच्या डोळ्यांतून एक अश्रू अलगद ओघळला.

तो दुःखाचा नव्हता…

तो निरोपाचा होता.

तिने मनातल्या मनात भूतकाळाला शेवटचं एकदा हसून पाहिलं…

आणि शांतपणे निरोप दिला.

खिडकीतून येणाऱ्या थंड वाऱ्याने पडदा हलकेच हलला.

जणू पावसानेही तिचा निरोप स्वीकारला होता.

त्या रात्री…

तिची फक्त सुहागरात झाली नव्हती…

तर तिच्या अपूर्ण प्रेमकथेचाही शेवट झाला होता.

काही प्रेमकथा लग्नापर्यंत पोहोचतात…

आणि काही…

आठवणींच्या पहिल्या पावसात कायमच्या जिवंत राहतात.

सकाळी, भेटवस्तू पाहत असताना तिला ‘चेतन दुलारे’ असे लेबल असलेली एक भेटवस्तू दिसली. तिने ते लगेच उघडले; त्यात पहिल्या पावसावर आणि पहिल्या प्रेमावरच्या कविता असलेले एक पुस्तक होते. त्या पुस्तकात तिला चेतनचे एक पत्र सापडले. तिने ते लगेच वाचले; त्यात लिहिले होते, “लग्नाच्या हार्दिक शुभेच्छा. आनंदाने जग आणि मला विसरण्याचा प्रयत्न कर. तुला जे आयुष्य मिळायला हवं, ते मी देऊ शकत नाही, म्हणूनच मी तुझ्या आयुष्यातून जात आहे.

आपण एकत्र घालवलेला वेळ मी माझ्या आयुष्यात नेहमीच जपून ठेवीन आणि कधीही विसरणार नाही. प्रत्येक पहिला पाऊस तुझ्या आठवणी घेऊन येईल आणि तू सुद्धा त्या पडणाऱ्या थेंबांकडे बघून माझी आठवण काढ, जगण्यासाठी तेवढं पुरेसं आहे. मी तुला कधीही विसरणार नाही आणि तू नेहमीच माझं पहिलं आणि शेवटचं प्रेम राहशील. स्वतःची काळजी घे.” तिच्या गालावरून अश्रू ओघळले, तिने पुस्तक उचलले, त्यात पत्र ठेवले आणि ते कपाटात ठेवून दिले. त्यानंतर प्रत्येक पहिल्या पावसात तिला तिच्या पहिल्या प्रेमाच्या आठवणी येत, ज्या तिने आयुष्यभर जपल्या.

तर मित्रांनो, “पहिल्या पावसाची आठवण” कहाणी तुम्हाला कशी वाटली? मला खात्री आहे की तुम्हा सर्वांना ती आवडली असेल. कृपया कमेंट करा. तुमचा feedback द्या. मी तुमच्या प्रतिसादाची आतुरतेने वाट पाहत आहे. तुम्ही मला kahaniwalisavita@gmail.com यावरही लिहू शकता. महिलांनो आणि मुलींनो, तुम्हाला तुमच्या सवितेकडून काही मार्गदर्शन हवे असल्यास, कृपया मला यावर मेल करा kahaniwalisavita@gmail.com. मी तुमच्या प्रतिक्रियेची वाट पाहत आहे.

तसेच, तुम्हाला पुढची कोणती कथा वाचायला आवडेल हेही सांगा. जर कोणत्याही स्त्रीला किंवा मुलीला त्यांची स्वतःची खरी कहाणी माझ्याकडून लिहून घ्यायची असेल, तर कृपया मला मेल करा. माझ्या वाचकांकडून मला ज्या विषयावर सर्वाधिक प्रतिसाद मिळेल, त्याच विषयावर मी माझी पुढची कथा लिहीन. तोपर्यंत तुमच्या सवितेला तुमच्या स्वप्नांत प्रवेश करू द्या आणि तुमच्यासोबत आनंद घेऊ द्या. वरील कथेच्या ऑडिओसाठी खालील लिंकवर क्लिक करा आणि ‘Audio’ अशी कमेंट करा.

https://t.me/kahaniwalisavita