थोडे दिवस शांत गावात घालवायचे होते

मी सँडी गावाला गेलो होतो. शहरातलं गजबज आणि ऑफिसचं टेन्शन सोडून थोडे दिवस शांत गावात घालवायचे होते. आमचं जुनं घर तिथे होतं – मोठं आंगण, मागच्या बाजूला शेत आणि अगदी शेजारी एक छोटीशी पण नीटनेटकी बंगला. तिथे राणी आंटी राहत होती. वय तिचं तेहतीस होतं, पण दिसत होती पंचवीससारखी. गोल चेहरा, काळे लांब केस जे नेहमी सैल सोडलेले, शरीर सुडौल – स्तन पूर्ण, कंबर पातळ आणि चालताना एक हलकीशी लचक जी नजरेत सापडायची. पहिल्यांदा पाहिल्यावरच मला काहीतरी वाटलं.

मी गावात आलो त्याच दिवशी संध्याकाळी. सूर्य मावळत होता. ती बाहेर बसली होती. हातात चहाचा कप, पायात साध्या चपला. मी नमस्कार केला. तिने हळूच स्मित केलं. दात पांढरे आणि आवाज गोड.

“तू सँडी ना? शहरातून आलास?”

“हो आंटी.”

“आंटी म्हणू नकोस. राणी म्हण. आंटी म्हणल्यास वय वाढतं.”

मी थोडा गोंधळलो. हसलो. “ठीक आहे… राणी.”

तिने हसलं. त्या दिवशी फक्त इतकंच झालं. पण मनात तिची छाप राहिली. रात्री झोपतानाही तिचा चेहरा डोळ्यासमोर येत होता.

मी लहानपणापासून एक सवय होती. बायकांच्या निकर, ब्रा, पँटी… चोरून घेऊन लंड हलवायचं आणि रात्री परत ठेवायचं. शहरातही करायचो. गावात आल्यावरही ती सवय सुटली नाही. राणीच्या घरातून पहिल्यांदा चोरलं तेव्हा रात्री. तिच्या घरात मागच्या बाजूने छोटी खिडकी होती आणि कपड्यांची दोरी. एक गुलाबी पँटी आणि काळा ब्रा. मी हळूच घेतले आणि घरी आलो. त्या रात्री मी त्यांना नाकाशी लावून, सुगंध घेत घेत हात फिरवला. राणीचा चेहरा, तिची हसू, तिच्या हातांची मऊपणा – सगळं डोळ्यासमोर होतं. मी जोरात झालो. सकाळी परत ठेवले. तिला कळलं की नाही हे मला माहीत नव्हतं.

पुढच्या काही दिवसांत मी रोज तिच्या बाजूने फिरत असे. सकाळी ती बागेत पाणी घालत असे. मी “गुड मॉर्निंग” म्हणायचो. ती “कसं आहेस? रात्री नीट झोपलास का?” विचारायची. हळूहळू बोलणं वाढलं. एक दिवस पाऊस आला. मी तिच्या घरासमोर उभा होतो. कपडे भिजत होते. ती दार उघडून म्हणाली, “आत ये. भिजशील. चहा करते.”

मी आत गेलो. तिचं घर स्वच्छ आणि शांत होतं. फर्निचर साधं पण नीट. चहा बनवला तिने. आम्ही दोघे बैठकीत बसलो. बोलणं सुरू झालं. शहर, नोकरी, गावातील शांतता. ती सांगत होती की तिचा नवरा परदेशात आहे, वर्षभर येत नाही. एकटी राहते. कधी कधी शेजाऱ्यांशी बोलतं, पण बहुतेक वेळ एकटीच.

“एकटी कशी राहतेस?” मी विचारलं. “रात्री भीती वाटत नाही का?”

तिने हळूच पाहिलं. “सवय झाली आहे. कधी कधी मात्र… मनाला वाटतं कोणी असतं तर बरे. बोलण्यासाठी, हसण्यासाठी.”

मी काही बोललो नाही. नजरेत नजरेची लागण झाली. तिच्या गळ्यात छोटा साखळीचा हार होता. छातीवर थोडं उघडं होते. मी नजर खाली घेतली. तिनेही लक्षात घेतलं असावं. थोडं मौन पडलं. मग ती हसली आणि विषय बदलला.

त्यानंतर रोज थोडं थोडं जवळ येणं सुरू झालं. मी मदतीसाठी जायचो – बागेत पाणी घालायला, किंवा दुकानातून सामान आणायला. ती माझ्यासाठी चहा-कॉफी ठेवायची. कधी कधी पॅकेट आणायची – बिस्किटं किंवा फळं. एकदा रात्री वीज गेली. मी मेणबत्ती घेऊन तिच्याकडे गेलो. आम्ही गच्चीवर बसलो. चंद्रप्रकाश होता. वारा हलका वाहत होता. बोलणं सुरू झालं. ती माझ्याबद्दल विचारत होती – मुलींशी कसं आहे, लग्न कधी करणार, शहर कसं वाटतं.

“आत्तातरी नाही,” मी म्हटलं. “मनात कोणी आलं नाही अजून. शहरात मुली आहेत पण… काहीतरी कमी वाटतं.”

तिने हसलं. “तू तर लहान आहेस अजून. तेवीसच ना?”

“हो. पण तूही तर तरुण दिसतेस. पंचवीससारखी.”

तिने माझ्याकडे पाहिलं. नजरेत काहीतरी होतं – कुतूहल आणि थोडीशी लाज. मीही पाहत राहिलो. हवेत थोडी तणावपूर्ण शांतता होती. मला तिच्या शरीराची जाणीव होत होती – जवळ बसलेली, हात टेबलावर, बोटे हळू हळू फिरवत. तिच्या हातांची नखं नीट ठेवलेली होती. मी नजर तिच्या ओठांवर नेली. ओठ पातळ आणि गुलाबी.

त्या रात्री मी परत तिच्या कपड्यांची दोरीकडे गेलो. यावेळी एक लाल रंगाची पँटी आणि मॅचिंग ब्रा. मी घेतले. घरी येऊन त्यांना चेहऱ्यावर घासत घासत हात फिरवला. राणीचा चेहरा डोळ्यासमोर होता. तिचा आवाज, तिची हसू, तिच्या हातांची मऊपणा. मी जोरात झालो. सकाळी परत ठेवले.

पण त्याच दिवशी सकाळी काहीतरी वेगळं झालं. मी दोरीकडे गेलो तेव्हा तिने मागून पाहिलं. मी मात्र लक्ष देत नव्हतो. कपडे घेतले आणि निघालो. तिने काही बोललं नाही. पण नंतर मला कळलं की तिने पाहिलं होतं.

पुढच्या दोन-तीन दिवस ती थोडी वेगळी वागली. बोलणं कमी झालं. मी घाबरलो. कदाचित तिला कळलं असेल. एक दिवस संध्याकाळी तिने मला बोलावलं.

“सँडी, एक काम आहे. येईल का?”

मी गेलो. घरात शांतता होती. ती स्वयंपाकघरात होती. मला बैठकीत बसवलं. चहा दिला. मग समोर बसली. हात मांडीवर ठेवले होते.

“तू माझे कपडे घेतोस ना?”

मी थबकलो. चेहरा गरम झाला. काही बोलू शकलो नाही. नजर खाली गेली.

तिने हळूच हसलं. “मी पाहिलं. तू चोरतोस आणि परत ठेवतोस. मला माहीत आहे. पहिल्यांदा गुलाबी पँटी, मग लाल… सगळं.”

मी खाली पाहत होतो. “माफ कर… सवय आहे माझी. मी… घाबरलो होतो. तू रागावलीस का?”

“घाबरू नकोस.” तिने माझा हात धरला. हात गरम आणि मऊ होता. “मी रागावलेली नाही. फक्त… विचार करत होते. तू माझे कपडे घेऊन… काय करतोस?”

मी गप्प राहिलो. तिने जवळ सरकली. “सांग. मला ऐकायचं आहे. खरं सांग.”

मी हळूच सांगितलं. कसं घेतो, कसं नाकाशी लावतो, कसं हात फिरवतो, कसं तिचा चेहरा डोळ्यासमोर येतो. बोलताना माझा आवाज थरथरत होता. ती ऐकत होती. तिच्या छातीचा श्वास थोडा वेगवान झाला होता. तिच्या गळ्यातल्या हाराची साखळी हलली.

“मला वाटतं तू मला आवडतोस,” तिने म्हटलं. आवाज कमी होता. “आणि मीही… तुला पाहून काहीतरी वाटतं. तू जवळ येतोस तेव्हा… मनात काहीतरी होते.”

मी तिच्याकडे पाहिलं. अंतर कमी झालं होतं. तिचा हात माझ्या मांडीवर आला. हळू हळू वर सरकला. मी तिचा चेहरा जवळ आणला. ओठ लागले. सुरुवात हळू होती. मग जोरात. जीभ आत गेली. तिने माझे केस धरले. मी तिच्या कमरेला हात घातला. शरीर मऊ होतं, गरम होतं. तिच्या ओठांचा स्वाद गोड होता.

आम्ही उठलो. ती मला खोलीत नेली. दिवा मंद ठेवला. खिडकीची पडदा ओढली. कपडे उतरवायला लागली. मीही उतरवले. तिचं शरीर दिसलं – गोलाकार स्तन, गुलाबी चुच्या, कंबरेची लचक, जांघांची मऊपणा. मी तिच्या जवळ गेलो. हात स्तनांवर फिरवले. तिने आहूती दिली. मी तोंडाने घेतले. जिभेने गोल गोल केले, चुच्यांना चावले. तिने माझे डोके धरले. “सँडी… हळू… नाही, जोरात कर…”

मी खाली गेलो. तिच्या मांड्या उघडल्या. पँटी आधीच निघाली होती. तिच्या मधल्या भागाला जीभ लावली. ओलसर आणि गरम. मी चाटत राहिलो. जिभेने वर-खाली, आत-बाहेर. तिने कंबर उचलली. “इथे… हो… असेच…” मी दोन बोटे आत घातली. ओलसर होतं. बोटे आत-बाहेर केली, जिभेने चिबचियाला चाटले. तिचे आवाज वाढत गेले. बोटे वेगवान झाली. ती कंपित झाली. “सँडी… मी… येत आहे…”

मग ती मला पलंगावर ढकलली. माझ्या लंडावर हात फिरवला. कडक झालेलं होतं. तोंडाने घेतले. ओठांनी दाबले, जीभ फिरवली, गळ्यापर्यंत घेतले. मी डोके मागे टाकलं. “राणी… थांब… नाहीतर आताच…”

तिने सोडलं. वर आली. माझ्यावर बसली. हळू हळू आत घेतले. दोघेही किंचाळलो. ती हालचाली करू लागली. वर-खाली. मी तिच्या स्तनांना दाबत होतो, चोचत होतो. ती जोरात घासत होती. आवाज घरातून बाहेर जात होते. “जोराने घास… माझ्या आत… सँडी…”

मी तिला खाली केलं. पाठीमागून घेतली. कमरेला धरून जोरात ढकलू लागलो. तिची गांड माझ्या मांडीवर आपटत होती. आवाज – चपचप, आहों, आणि तिचे किंचाळणे. मी एक हात पुढे नेऊन तिच्या चिबचियाला दाबला. ती आणखी ओली झाली. “आत पाड… सँडी… आत… जोरात…”

मी वेग वाढवला. शेवटच्या ठोकांमध्ये मी आत सोडलं. गरम फवारे तिच्या आत जात होते. तीही कंपित झाली. दोघेही एकमेकांना धरून पडलो. श्वास जोरात चालत होते.

थोड्या वेळाने ती माझ्या छातीवर डोके ठेवून पडली. हात माझ्या केसांत फिरवत होती. “पुन्हा करायचं आहे,” तिने हळूच म्हटलं. “आतापासून कपडे चोरून नको. थेट ये. मी तुझ्यासाठी वाट पाहते.”

मी हसलो. तीही हसली. बाहेर रात्र शांत होती. आत मात्र अजूनही उष्णता होती. आम्ही पुन्हा एकमेकांना धरून राहिलो.

जर तुम्हांलाही कोणाच्या ब्रा आणि निक्कर चे फोटो पाठवायचे असतील आणि त्यावर गप्पा मारायच्या असतिल तर मला मेसेज करा …

इंस्टाग्राम आणि टेलिग्राम : sandyyyy547