गौरीचे अफेअर

माझा संसार एखाद्या सुंदर स्वप्नासारखा सुरू होता. गौरीच्या सहवासातले ते दिवस आजही डोळ्यासमोर तरळतात. ती जेव्हा आरशासमोर उभी राहून स्वतःला निहाळायची, तेव्हा तिच्या त्या तजेलदार, गोऱ्या शरीरावरून नजर बाजूला करणे अशक्य व्हायचे. तिशीची असूनही विशीची वाटावी अशी तिची सडपाटळ कंबर, चालताना होणारी त्या कमरेची हालचाल आणि चेहऱ्यावरचा तो निरागसपणा कोणत्याही पुरुषाला घायाळ करायला पुरेसा होता. तिच्या अंगावरील प्रत्येक वस्त्र तिच्या मादक जवानीला जणू कवेत घेण्याचा प्रयत्न करत असायचे.

जेव्हा बेकरी मालकाचा २० वर्षांचा तरुण मुलगा, रोहन, बेकरीच्या गादीवर बसला, तेव्हा बेकरीचे वातावरण बदलले. रोहन हा कॉलेजमध्ये जाणारा, आधुनिक विचारांचा आणि दिसायला देखणा असला तरी त्याच्या डोळ्यांत एक प्रकारची शिकार शोधणारी चमक होती. पहिल्याच दिवशी जेव्हा याची नजर काउंटरवर उभ्या असलेल्या गौरीवर पडली, तेव्हा तो थबकलाच.

गौरीने नेसलेली फिकट गुलाबी रंगाची साडी तिच्या गोऱ्या रंगाला अधिकच उजळवत होती. साडीच्या पदरातून डोकावणारी तिची कमनीय कंबर आणि बोलताना ओठांवर येणारे ते गोड हसू पाहून रोहनने मनाशीच काहीतरी पक्के ठरवले.

जवळीक निर्माण करण्याचे तंत्र

रोहनला माहिती होते की गौरी एक सुसंस्कृत विवाहित स्त्री आहे, त्यामुळे ती इतक्या सहज कोणाशीही वाकड्यात जाणार नाही. त्याने आपले डावपेच अतिशय सावधगिरीने टाकायला सुरुवात केली. सर्वात पहिला बदल त्याने केला तो म्हणजे संबोधनात.

“गौरी काकू, प्लीज मला काकू म्हणणं बंद करा ना… तुम्ही इतक्या तरुण दिसता की तुम्हाला काकू म्हणताना मला स्वतःलाच म्हातारं वाटायला लागतं. ‘वहिनी’ म्हटलं तर चालेल?” रोहनने अतिशय निरागसपणे विचारले. गौरीने सुरुवातीला थोडे आढेवेढे घेतले, पण त्याच्या गोड बोलण्यापुढे तिचा नकार टिकला नाही. तीही हसून म्हणाली, “बरं बाबा, तुझी इच्छा.”

आता तो तिला ‘गौरी वहिनी’ म्हणून हाक मारू लागला. या एका शब्दाने त्यांच्यातील वयाचे अंतर जणू पुसले गेले आणि एक नवीन मैत्रीपूर्ण नाते तयार होऊ लागले.

संवादातील कौतुक आणि मानसिक ओढ

मी गौरीवर मनापासून प्रेम करायचो, पण संसाराच्या गाड्यात आणि कामाच्या व्यापात मी तिला वेळोवेळी “तू किती सुंदर दिसतेस” किंवा “तुझा हा अवतार मला वेड लावतोय” असं सांगायला विसरून जायचो. मला वाटायचं तिला हे माहितच आहे. पण रोहनने नेमकी हीच पोकळी हेरली होती.

बेकरीत रोज येताना रोहन तिच्या सौंदर्याची नवीन शब्दांत स्तुती करायचा. “वहिनी, आज तुम्ही या केशरी साडीत साक्षात आगीची ज्वाला वाटताय, समोरच्याला जाळून टाकाल!” किंवा “तुमचे हे डोळे… एखाद्या मद्याच्या पेल्यासारखे अमली आहेत.” अशा मादक आणि रोमँटिक उपमा देऊन तो तिची सतत स्तुती करायचा. गौरीला सुरुवातीला हे दडपण आणणारे वाटायचे, पण हळूहळू तिला त्यात गोडवा वाटू लागला.

शृंगाराचे आमिष आणि वस्तूंचा मोह

रोहनने आता गौरीला आपल्या बाजूला वळवण्यासाठी महागड्या वस्तूंचा आधार घ्यायला सुरुवात केली. बेकरीच्या कामात इतर कर्मचाऱ्यांची वर्दळ असताना तो अतिशय हुशारीने वागायचा. “वहिनी, हे पाहा, माझ्या एका ओळखीच्या मोठ्या ब्रँडचं सॅम्पल आलंय, मला वाटतं हे तुमच्यावर खूप उठून दिसेल,” असं म्हणत तो तिला महागड्या लिपस्टिक, काजळ किंवा आयशॅडोचे बॉक्स आणून देऊ लागला.

हळूहळू या वस्तूंची जागा महागड्या फ्रेंच परफ्यूम्सनी घेतली. तो परफ्यूमचा सुगंध इतका मादक असायचा की गौरीने तो लावल्यावर बेकरीत सर्वत्र तिचाच दरवळ पसरायचा. रोहन तिच्या जवळून जाताना नाकाने तो सुगंध खोलवर ओढायचा आणि डोळे मिटून म्हणायचा, “वहिनी, या वासामुळे मला काम करणं अशक्य झालंय, सारखी तुमचीच आठवण येतेय.”

गौरीला हे ऐकून थोडं विचित्र वाटायचं, पण एखाद्याने आपल्या सौंदर्याची आणि सुवासाची इतकी दाद द्यावी, हे तिला सुखावह वाटत होतं. रोहनने तिला एक अतिशय सुंदर डिझायनर साडीही भेट दिली. “वहिनी, ही साडी उद्या नेसून या ना, मला बघायचंय तुम्ही यात कशा दिसता,” तो तिला आग्रहाने म्हणाला.

संशयाची पाल आणि गौरीची लबाडी

रोहनने दिलेल्या या वस्तू आता गौरी घरीही वापरू लागली होती. जेव्हा मी तिला विचारायचो की “अगं, हा नवा परफ्यूम कधी घेतलास?” किंवा “ही साडी तर खूप महागाची वाटतेय,” तेव्हा ती अतिशय सराईतपणे उत्तर द्यायची. “अरे, बेकरीत सेल लागला होता म्हणून मालकांनी बोनस म्हणून दिली,” किंवा “माझ्या मैत्रिणीने आणून दिलीय सवलतीत.”

तिच्या बोलण्यावर मी विश्वास ठेवायचो, पण तिचे डोळे आता माझ्याशी बोलताना पूर्वीसारखे स्थिर नसायचे.

रोहनचे वाढते धाडस आणि गोदामातील थरार

रोहनला आता पूर्णपणे कल्पना आली होती की गौरी त्याच्या जाळ्यात अडकली आहे. एके दिवशी बेकरीच्या मागील गोदामात सामानाची आवक-जावक कमी असताना, गौरी काही जुन्या फाइल्स शोधण्यासाठी तिथे गेली होती. रोहनने हीच संधी साधली. तो हळूच तिच्या मागोमाग गोदामात शिरला आणि त्याने मागून येऊन तिला घट्ट कवेत धरले.

“रोहन… हे काय करतोयस? सोड मला! कोणी बघून घेईल,” गौरी घाबरलेल्या आवाजात म्हणाली. तिने त्याला बाजूला ढकलण्याचा प्रयत्न केला, पण रोहनने तिला भिंतीशी दाबले आणि तिच्या गोऱ्या मानेवर आपले ओठ टेकवले. “वहिनी, आज तुम्ही किती मादक दिसताय तुम्हाला कल्पना नाही. मला आता स्वतःवर नियंत्रण ठेवणं कठीण होतंय,” रोहन धुंद आवाजात म्हणाला.

तिथे त्याने तिला जबरदस्तीने आवळत तिचे चुंबन घेतले. गौरीचा तो सोज्वळ विरोध आता रोहनच्या आक्रमक प्रेमापुढे कमजोर पडत चालला होता.

लॉजवरचा तो एकांत

अशा वरचेवर घडणाऱ्या अलिंगन आणि चुंबनानंतर, रोहनने तिला बाहेर निसर्गरम्य ठिकाणी फिरायला जाण्यासाठी तयार केले. गौरीने सुरुवातीला खूप नकार दिला, पण रोहनने हळूहळू तिला तयार केले. तो तिला शहरापासून लांब असलेल्या एका आलिशान लॉजवर घेऊन पोहोचला.

एसीच्या थंड हवेतही गौरीच्या अंगाला दरदरून घाम सुटला होता. रोहनने तिला बेडवर बसवले आणि तिच्या कंबरेवर हात फिरवत म्हणाला, “घाबरलात का वहिनी? तुमच्या या सुंदर शरीराला कौतुकाची आणि प्रेमाची गरज नाही? वहिनी, खरं सांगू, तुम्ही इतक्या मादक आहात की तुम्हाला नुसतं पाहिलं तरी कोणाचंही भान हरपेल.”

त्याने हळूच तिची साडी खांद्यावरून खाली सरकवली. “रोहन… तू मला वेड लावलं आहेस,” गौरी धुंद होऊन म्हणाली.

बेभान अवस्था आणि उन्माद

रोहनने तिची साडी, ब्लाऊज आणि ब्रा एकामागून एक खोलली. गौरी आता पूर्णपणे नग्न अवस्थेत त्याच्यासमोर होती. रोहनने तिच्या शरीराच्या प्रत्येक वळणाचे चावट वर्णन करायला सुरुवात केली. त्याने तिच्या खोल गेलेल्या बेंबीत आपली जीभ फिरवली, तेव्हा गौरी अक्षरशः वेडीच झाली.

“आह्ह्ह… रोहन… नको ना.. आऊच.. अरे कसतरी होतंय… आह…..” ती कळवळून म्हणाली. त्यानंतर तो तिच्या टणक झालेल्या उरोजांवर आला आणि गुलाबी बोंडांना चोखू लागला. गौरीने त्याचे डोके आपल्या छातीवर घट्ट दाबून धरले. “आह्ह्ह…. आई गं.. नको… किती दाबतोस रे.. आह्ह्ह… चावू नकोस रे… आह्ह्ह… दुखतंय की.. आह…”

त्यानंतर त्याने तिचा मोर्चा तिच्या ओठांकडे वळवला आणि तिची जीभ आपल्या जिभेने चोखू लागला. गौरी फक्त ‘उउउउउउउम्म्म्म्मआआआ,’ असा आवाज काढत त्याला साथ देत होती.

सुखाचा नवा अनुभव

रोहन आता खालील बाजूला आला. त्याने तिची निकर ओढून काढली, तिचे दोन्ही पाय गुडघ्यात मुडपले आणि तिच्या नितंबाखाली उशी ठेवली. त्याने आपले तोंड तिच्या योनीला लावले आणि आपली जीभ आत-बाहेर करू लागली. गौरी अक्षरशः हवेतच उडाली. तिचा नवरा असं काही कधीच करत नव्हता.

“आह्ह्ह… रोहन… आऊच….. उऊऊ.. आह्ह्ह…. मस्त वाटतंय.. आह्ह्ह…. वाव…. आऊच.. आह…” असे चित्कार तिच्या तोंडून बाहेर पडत होते.

मर्दाची खरी चढाई

या प्रदीर्घ फोरप्लेनंतर रोहन खऱ्या चढाईसाठी सज्ज झाला. त्याचा अवयव प्रचंड कडक आणि मोठा झाला होता.आधी दोनवेळा त्याचे लिंग दुसरीकडेच जायचे. ते पाहून गौरी हसू लागली. खरंच हा या खेळात नवखा आहे हे तिने ओळखले नी तिने तिच्या हाताने त्याच्या लंडाचे तिच्या योनीशी सेटिंग केले मग त्याने एका दणक्यात त्याचा अवयव तिच्या योनीत पूर्णपणे गडप केला. त्या नव्या दमाच्या तरुणाच्या ताकदीने गौरीच्या योनीतून रक्ताचे काही थेंब बाहेर आले. वेदनेने गौरी जवळपास ओरडलीच, पण रोहनने तिचे तोंड आपल्या तोंडाने बंद केले.

वेदनेची ती पहिली लाट ओसरल्यावर, रोहनने आपली लय पकडली आणि तो पुन्हा पुन्हा जोरजोरात धक्के देऊ लागला. जवळपास अर्धा तास त्याने तिला झवले आणि शेवटी आपले पाणी तिच्या योनीत सोडून तो तिच्यावर पसरला.

पण रोहन विशीतला तरुण होता, त्याची भूक इतक्यात शांत होणारी नव्हती. त्याने अजून दोन राऊंड केले आणि मगच गडी शांत झाला. गौरी आता पूर्णपणे निस्तेज झाली होती, पण तिच्या मनातील तृप्ती शिखरावर होती. तिला जाणीव झाली होती की तिने आज स्वतःचा आत्माही या तरुणाला विकला आहे.

दुसरे अफेअर

आमचा घरमालकाचा मुलगा, समीर, जो २३ वर्षांचा होता, तो खूप दिवसांपासून गौरीवर लाईन मारत होता. ती त्याला कधी भाव देत नव्हती. तो आता तिला जबरदस्ती ठोकण्याच्या विचारात होता. एकदा मी काही कामानिमित्त 4 दिवसासाठी बाहेरगावी गेलो होतो. मग त्याला आयताच चान्स मिळाला. तो आता मी नसल्याने तिला जवळपास कुणी नसले की मिठीत आवळायचा. तिचे ओठ चोखायचा. कुठेही दाबायचा. पण त्याला हवा तसा चान्स मिळत नव्हता.एके रात्री उशीरा समीरने संधी साधली अन आमच्या घराची कडी वाजवली. गौरीला वाटले मीच आलोय उशीरा.

तिने दरवाजा उघडला. तसा हा आत घुसला अन कडी आतून लावली. ती घाबरली. पण हा आज गौरीला झवायचंच या हेतूने आला होता. त्याने तिला ओढत आत नेली नी बेडवर ढकलली. अन तिच्या उरावर चढला. गौरीला ओरडता ही येत नव्हते अन हलताही येत नव्हते. त्यानं तिला बेडवर बराच वेळ घोळसली.

तीही आता गरम झाली होती मग त्याने तिची साडी वर केली नी तिची निकर खेचली व त्याचे कडक झालेले लिंगतिच्या योनीत घुसवले. गौरी ओरडणार तोच त्याने तिच्या तोंडावर हात ठेवला व तिला ठोकू लागला. थोड्या वेळाने गौरी त्याला साथ देऊ लागली आणि त्याने गौरीला अक्षरशः ओरबाडून काढले. दोनदा झवून तो गेला. असे चार दिवस रोज तो गौरीवर चढत होता.

​परसबागेतील चोरटा थरार

​पाचव्या दिवशी मी शहरातून परतलो. मध्यरात्र उलटून गेली होती. मला अचानक जाग आली आणि लघवीला परसबागेच्या बाजूला गेलो असता माझ्या कानावर काही विचित्र आवाज पडले. “उऊऊऊउ…… आई… ग…. हळू ना….. आई… ग… दुखतय… उऊऊउ…” हे शब्द माझ्या ओळखीचे होते. तो गौरीचा आवाज होता.

​मी श्वास रोखून बागेतल्या त्या कोपऱ्याकडे सरकलो. तिथे बारदानावर माझी पत्नी नग्न अवस्थेत पडली होती आणि समीर तिच्यावर ताबा मिळवून होता. थोडा वेळ तिला जोशात ठोकल्यावर समीर तिच्यात रिकामा झाला आणि तृप्त होऊन काही वेळ तिच्यावरच पडून राहिला.

​संभोगोत्तर संवाद आणि निर्लज्ज कबुली

​काही मिनिटांनी समीर बाजूला झाला. गौरी सावकाश उठून बसली आणि तिने आपले अस्तव्यस्त झालेले कपडे नीट करायला सुरुवात केली. समीरने त्याचे कपडे चढवले आणि गौरीच्या अगदी जवळ जात तिच्या ओठांचा एक दीर्घ किस घेतला. “गौरी, आता रोज रात्री मला हे पाहिजे. मला आता तुझी नुसती आठवण आली तरी दम निघत नाही,” समीर तिच्या कानात कुजबुजला. गौरीने साडी सावरत त्याच्याकडे पाहिले, तिच्या चेहऱ्यावर एक मादक हास्य होतं. “बरं,” ती फक्त एवढंच म्हणाली आणि हसली.

​प्रत्यक्ष सामना आणि गौरीचा उफराटा न्याय

​एके रात्री माझ्या सहनशीलतेचा अंत झाला. गौरी बागेतून परतत असताना मी तिला दारातच आडवले आणि रंगेहात पकडून जाब विचारला. गौरीने साडीचा पदर सावरला आणि निर्लज्जपणे माझ्या डोळ्यांत बघून म्हणाली, “हो, झोपते मी रोज त्याच्यासोबत! तुम्हाला काय प्रॉब्लेम आहे? असेल प्रॉब्लेम तर मला सोडून तुम्ही जाऊ शकता. मला तुमचा मिळमिळीत संभोग नाही आवडतं.मला आता रांगडा संभोग अन दमदार घोळसने आवडते.

या नव्या दमाच्या रंगेल तरुणांबरोबर जी मज्जा येते ती तुमच्या मिठीत नाही.काहीही करून मला माझे हे शरीर रगडून घ्यायला आवडते. म्हणून मला आता तो पाहिजेच. तुम्ही मला सोडून गेला तरी मी इथेच राहणार आणि रोज त्याला माझ्यावर चढवून घेणार! तुम्हाला पटलं तर ठीक, नाहीतर सोडून जा. पण जरी तुम्ही इथे राहिलात तरी माझ्या या गोष्टींत तुम्ही लक्ष द्यायचं नाही. मला विरोध करायचा नाही. समजलं?”

​घराच्या उंबऱ्याआत उघड लफडे

​गौरीच्या त्या धमकीवजा वॉर्निंगनंतर माझे सर्वच अधिकार संपले होते. समाजातल्या अब्रूखातर मी गप्प बसलो आणि हेच गौरीसाठी जणू परवाना ठरले. आता गौरी बिनधास्त झाली होती. परसबागेतील थंडीत कुडकुडण्याऐवजी तिने आता समीरला थेट घराच्या आतच घ्यायला सुरुवात केली. तिला आता कोणाचीच भीती उरली नव्हती.

​मी हॉलमध्ये बसलेला असताना किंवा दुसऱ्या खोलीत असताना, समीर बेधडक आमच्या घरात शिरू लागला. गौरी मोठ्या आनंदाने त्याचे स्वागत करायची. दोघेही माझ्या देखत एकमेकांच्या मिठीत शिरायचे, एकमेकांना किस करायचे आणि हसत हसत बेडरुममध्ये शिरून दरवाजा आतून लावून घ्यायचे.

​आतल्या खोलीतून येणारे त्यांचे ते मस्तीचे आवाज, गौरीचे खिदळणे आणि थोड्या वेळातच सुरू होणारे तिचे ते उत्कट चित्कार मला बाहेर स्पष्ट ऐकू यायचे. बेडच्या करकरण्याचा आवाज आणि समीरच्या रांगड्या धक्क्यांचा आवाज माझ्या काळजाला घर पाडायचा. गौरी आता समीरला माझ्यासमोरच चढवून घेऊ लागली होती.

संसाराची सर्व नीतिमत्ता तिने त्या वासनेच्या आगीत जाळून टाकली होती. मी आपल्याच घरात एका उपऱ्यासारखा बाहेरच्या खुर्चीवर बसून राहतो आणि माझी पत्नी माझ्या बेडवर एका परक्या तरुणासोबत आपल्या सुखाच्या चरमसीमेवर पोहोचते, हे पाहण्यापलीकडे माझ्या हातात काहीच उरले नव्हते.

​संभोगाचा माज आणि मुलाबद्दलची क्रूर योजना

​गौरी आता इतकी त्यात गुंतली होती की त्या दोन दोन जवान खोंडाकडून स्वतःला फळवून घेत होती. ती दोन्ही खोंडे तिच्यावर कचाकच पूर्ण ताकतीने चढत होती आणि ती आपला माज त्यांच्याकडून जिरवून घेत होती. जास्त करून घरमालकाचा मुलगा समीर तिच्यावर रोजच उडत होता. मी तिला खूप वेळा समजावून सांगण्याचा प्रयत्न केला, पण ती त्या उन्मादात काहीच ऐकायला तयार नव्हती.

​एकदा मी धिर धरून तिला विचारले, “गौरी, आपल्या लग्नाला ५-६ वर्षे झाली आहेत. आता मुलं जन्माला घालण्याबद्दल विचार केलास की नाही? एखादं बाळ असणं गरजेचं आहे आता.”

​त्यावर तिने दिलेले उत्तर माझ्या काळजाचे तुकडे करणारे होते. ती निर्विकारपणे म्हणाली, “मला अजून खूप मज्जा करून घ्यायचीय. जेव्हा मुलं जन्माला घालायचं, तेव्हा मी घालेन. तुम्ही नका काळजी करू.”

​मी भीत भीत विचारले, “म्हणजे तू काय या पोरांकडून गर्भवती होणार आहेस का?”

​गौरी हसली आणि म्हणाली, “नाही, मी या पोरांबरोबर अजून वर्षभर मजा करेन. त्यानंतर मी गर्भधारण करण्यासाठी असा देखणा आणि श्रीमंत तरुण शोधणार आहे. नव्हे, तो शोधला आहे! तो ही माझ्यावर फिदा आहे. फक्त या दोघांशी अजून संबंध चालू असल्याने त्याला चान्स दिला नाही. त्याचाच अंश मी पोटात वाढवणार हे फायनल आहे.”

​गौरीच्या या शब्दांनी मला हे समजून दिले की तिच्यासाठी मी फक्त नावापुरता पती उरलो होतो. तिला आता केवळ शारीरिक सुखच नाही, तर आपल्या रक्ताचे नाते देखील एका परक्या, श्रीमंत तरुणाशी जोडायचे होते. माझ्या घरात, माझ्या पत्नीने मला पूर्णपणे बाद ठरवून आपल्या भविष्यातील पिढीसाठी सुद्धा दुसराच कुणीतरी ‘मर्दाचा’ पर्याय निवडला होता.