गच्चीवरून लॉजपर्यंत… तिची इच्छा

नमस्कार, मी सँडी. तुम्ही झवताय ना. झवायलाच पाहिजे. कारण पुच्ची ला लवडा आणि लवड्याला पुच्ची हवीच… आणि जर कोणत्या मुलीला किंवा बाई ला लवडा मिळत नसेल तर मला मेसेज करा…

इंस्टाग्राम आणि मेल : @sandyyyy547

सँडीला पहिल्यांदा मोनिकाची नजर जाणवली ती गच्चीवर.

तो साधारण आठ-दहा दिवस आधीच नवीन फ्लॅटमध्ये शिफ्ट झाला होता. इमारत जुन्या स्टाईलची, चार मजली, आणि त्याच्या फ्लॅटच्या अगदी शेजारी मोनिकेचा घर. सकाळी-संध्याकाळी गच्चीवर कपडे वाळवायला जाताना दोघे एकमेकांना भेटायचे. सुरुवातीला फक्त “हाय” आणि “नमस्कार” इतकेच. पण मोनिकेच्या नजरा थोड्या जास्त वेळ थांबायच्या. सँडी जेव्हा मोबाइलमध्ये गुंतलेला असायचा, तेव्हा तिच्या नजरा त्याच्या कडे वळायच्या. कधी कधी तो ओळखूनही दुर्लक्ष करायचा, कारण त्याला स्वतःच नवीन शहरात काम आणि घर व्यवस्थित करण्यात गुंतलेला होता.

एक दिवस संध्याकाळी पाऊस पडत होता. हलका, सततचा. गच्चीवर कोणी नव्हते. सँडी कपडे घ्यायला गेला तेव्हा मोनिका तिथंच उभी होती, हातात छत्री. तिच्या केस थोडे ओले होते, आणि ती हसली.

“पाऊस सुरू झालाय, लवकर घे ना,” तिने म्हटलं.

सँडीने कपडे गोळा केले. “हो, आज अचानक आला.”

मोनिकाने छत्री थोडी पुढे केली. “मी इथंच थांबते. तू घे.”

तो छत्रीखाली आला. दोघे जवळ. छत्री छोटी होती, त्यामुळे खांदे थोडे टच झाले. मोनिकेचा सुगंध—साधा, साबणाचा—त्याच्या नाकात शिरला. ती शांत होती, पण तिच्या श्वासाची लय थोडी वेगवान वाटली.

“तू नवीन आलायस ना?” तिने विचारलं.

“हो. काही दिवसांपासून.”

“मला वाटलं. रोज सकाळी तुला पाहते.”

तिच्या आवाजात हळुवारपणा होता. सँडीने तिच्याकडे पाहिलं. तिचे डोळे गडद होते, आणि ती थोडं लाजून हसली. तो क्षण थोडा लांबला. पाऊस पडत राहिला, छत्रीखाली शांतता.

त्यानंतर काही दिवस गेले. सँडीला जाणवायला लागलं की मोनिका जाणीवपूर्वक त्याच्या आसपास येत आहे. लिफ्टमध्ये एकत्र आल्यावर ती बोलत राहायची—कामाबद्दल, शहराबद्दल, किंवा फक्त “आज कसा दिवस गेला?” असे साधे प्रश्न. सँडी उत्तर द्यायचा, पण मनात विचार येत होता—ही काय इतकी इंटरेस्ट दाखवतेय?

एक रात्री तो घरी परतत असताना मोबाइलवर मेसेज आला. अनोळखी नंबर.

“हाय… मी मोनिका. शेजारी. नंबर कसा मिळाला ते नंतर सांगते. बोलू शकतो का?”

सँडीने थोडं विचार केला. मग रिप्लाय केला.

“हो. बोल.”

त्यानंतरची रात्र लांब गेली. मेसेजेस सुरुवातीला साधे होते—कसे आहात, काय करत आहात, काम कसं चाललंय. मग हळूहळू वैयक्तिक झाले. मोनिका तिच्या कॉलेजच्या दिवसांबद्दल बोलली, सँडीने त्याच्या जॉबच्या तणावाबद्दल सांगितलं. मध्यरात्रीपर्यंत बोलत राहिले. एकदा मोनिकाने लिहिलं,

“तू बोलताना खूप शांत असतोस. पण मला वाटतं तू खूप विचार करतोस.”

सँडीने हसून उत्तर दिलं. “तूही खूप लक्ष देतेस.”

त्यानंतरची दोन-तीन रात्री अशाच गेल्या. मेसेजेस वाढले. कधी कधी व्हॉइस नोट्स. मोनिकेचा आवाज हळूवार, थोडा लाजाळू, पण स्पष्ट. एकदा तिने म्हटलं,

“मला तुझ्याशी बोलताना मजा येते. इथे कोणी असे नाही ज्याला मी असं सांगू शकते.”

सँडीलाही वाटू लागलं की ही मुलगी फक्त शेजारी नाही. तिच्या शब्दांमध्ये एक प्रकारची ओढ होती. तो स्वतःही तिच्या मेसेजची वाट पाहू लागला. रात्री झोपायच्या आधी फोन तपासायचा.

एक संध्याकाळी मोनिकाने कॉल केला. पहिल्यांदा.

“मी थोडी बोर होत आहे. तू फ्री आहेस?”

सँडी गच्चीवर गेला. ती तिथंच होती. दोघे कुंपणाजवळ उभे राहिले. खाली रस्त्यावर गाड्या जात होत्या, पण इथे शांतता. मोनिकाने तिचा हात कुंपणावर ठेवला. सँडीचा हात जवळच होता. थोड्या वेळाने त्यांच्या बोटांनी एकमेकांना स्पर्श केला. दोघेही काही बोलले नाहीत. फक्त स्पर्श राहिला.

“मला वाटतं,” मोनिकाने शेवटी म्हटलं, “मी तुझ्याकडे थोडं जास्त आकर्षित आहे.”

सँडीने तिच्याकडे पाहिलं. तिचे गाल थोडे लाल झाले होते. तो हसला, पण आत एक हलकी धडधड जाणवली.

“मीही… तुझ्याबद्दल विचार करत होतो.”

त्यानंतरचे दिवस वेगाने गेले. मेसेजेस अधिक जवळचे झाले. कधी कधी रात्री उशिरापर्यंत बोलत राहायचे. मोनिका त्याला तिच्या घरातले छोटे छोटे गोष्टी सांगायची—आई-वडील कसे आहेत, तिची फ्रेंड सर्कल, कॉलेजचे दिवस. सँडीनेही आपली बाजू उघडली. दोघांमध्ये एक प्रकारचा विश्वास तयार झाला. Attraction तर होतीच, पण त्यासोबत एक हळुवार emotional कनेक्शनही वाढत होते. मोनिका जेव्हा हसायची, तेव्हा सँडीला वाटायचं की ही हसू फक्त त्याच्यासाठी आहे. जेव्हा ती थकलेली असायची, तो तिला बोलून धीर द्यायचा.

एक रात्री मोनिकाने मेसेज केला.

“मला तुझ्याशी भेटायचंय. फक्त आपण दोघे. इथे घरमध्ये शक्य नाही.”

सँडीला समजलं. तोही विचार करत होता. Attraction वाढत होती, आणि दोघांनाही जाणवत होतं की फक्त मेसेजेस आणि गच्चीवरील भेटी पुरेसे नाहीत.

“कुठे?” त्याने विचारलं.

मोनिकाने थोडं वेळ घेतला. मग लिहिलं,

“मी म्हणेन की फ्रेंडकडे जात आहे. तूही काहीतरी सांग. आपण एका ठिकाणी भेटू. लॉज किंवा काहीतरी. फक्त आपण.”

सँडीला थोडं आश्चर्य वाटलं, पण नकार देण्यासारखं काही नव्हतं. त्यालाही तिच्या जवळ राहायचं होतं. दोघांनी प्लॅन केला. दुसऱ्या दिवशी संध्याकाळी.

मोनिकाने घरी सांगितलं की तिची फ्रेंड आजारी आहे, तिला भेटायला जात आहे, रात्री उशिरा परत येईल. सँडीनेही काही कारण सांगितलं. दोघे वेगवेगळ्या वेळी निघाले. एका लहान लॉजवर भेटले, शहर बाहेरच्या बाजूला, शांत आणि स्वच्छ.

रूममध्ये प्रवेश केल्यावर थोडी awkward silence पडली. मोनिका दाराजवळ उभी राहिली. सँडीने लाइट ऑन केली. खोली साधी होती—एक बेड, खिडकी, छोटी टेबल. बाहेरून पाऊस सुरू झाला होता.

मोनिकाने हळू हसली. “मी थोडी घाबरले आहे.”

सँडी जवळ आला. “मीही.”

तिने त्याच्याकडे पाहिलं. नजरा थोडी लांबली. मग तिने हळूच त्याचा हात धरला. बोटे एकमेकांत गुंतली. सँडीने तिच्या हाताला हळूवार दाब दिला. मोनिका जवळ आली. दोघांचे श्वास एकमेकांना जाणवू लागले. तिने डोके थोडं वर केलं. सँडीने तिच्या ओठांना हळूच स्पर्श केला. पहिला किस हळुवार होता. मग दुसरा. मोनिकेने त्याचे खांदे धरले आणि स्वतःला पूर्ण दाबलं. सँडीने तिच्या कंबरेला हात ठेवला, मग खाली सरकवला आणि तिच्या बटला घट्ट पकडलं. मोनिका किंचित किंचाळली.

“जोराने…” तिने श्वास घेत म्हटलं.

सँडीने तिच्या ओठांत जीभ घातली. किस आता खोल आणि भूकलेला झाला. मोनिकेने त्याच्या टी-शर्टला ओढलं. सँडीने स्वतःचं काढून टाकलं, मग तिची टॉप वर उचलली. तिचे स्तन बाहेर आले—मध्यम, घट्ट, निपल्स आधीच टणक. सँडीने एक स्तन हातात घेतला आणि जोराने दाबला. मोनिका किंचाळली. त्याने निपल तोंडात घेतला आणि दातांनी हळू चावला, मग जोराने चोखला. दुसऱ्या हाताने दुसरा स्तन पिळत राहिला.

मोनिकेने त्याच्या केसांत हात घातला आणि डोके दाबलं. “आणखी जोराने… चोख.”

सँडीने दोन्ही स्तन एकत्र दाबले आणि निपल्स एकामागून एक चोखत राहिला. मोनिका हळूहळू ओरडू लागली. त्याने तिची स्कर्ट आणि पँटी एकदम खाली ओढली. मोनिका पूर्ण नग्न झाली. सँडीने तिला बेडवर ढकललं. ती पडली. त्याने तिचे पाय पसरवले आणि थेट तिच्या पुसीकडे गेला. ती आधीच भिजलेली होती. त्याने दोन बोटे जोराने आत घातली.

मोनिका मोठ्याने ओरडली. “आह्ह… जोराने घाल!”

सँडीने बोटे जलद आणि खोल हालवली. तिसरी बोटही घातली. मोनिका बेडवर धडपडत होती. त्याने अंगठा क्लिटवर दाबून फिरवला आणि बोटे आत-बाहेर जोराने करत राहिला. मोनिकेचा रस त्याच्या हातावर वाहू लागला. ती किंचाळत होती,

“सँडी… आणखी… फाडून टाक…”

सँडीने बोटे काढली, पँट फेकली आणि त्याचा घट्ट, जाड लंड बाहेर आला. मोनिकेने डोळे मोठे केले. त्याने तिच्या पुसीवर टोक ठेवलं आणि एकदम जोराने आत घुसवलं.

मोनिका चिडचिडून ओरडली. “आह्ह फक… खूप मोठा… जोराने घाल!”

सँडीने पूर्ण आत घुसवलं आणि लगेच जोरदार धक्के सुरू केले. बेड खडखडू लागला. तो तिच्या मांड्या धरून जोराने धक्के देत होता—खोल, जलद, कठोर. प्रत्येक धक्क्यात त्याचा लंड पूर्ण आत जात होता. मोनिका ओरडत होती, नखे त्याच्या पाठीत खोदत होती.

“आणखी जोराने… फाड… मला फाडून टाक!”

सँडीने तिचे पाय खांद्यावर टाकले आणि अजून खोल घुसवला. आता धक्के इतके जोरदार होते की मोनिकेचे स्तन जोरजोरात हलून जात होते. ती किंचाळत होती, थुंकत होती, “हो… हो… असेच… आणखी स्पीड…”

सँडीने तिला उलटी केली—डॉगी स्टाईल. तिच्या कंबरेला हात घातला आणि मागून जोराने घुसवला. एकदम खोल. मोनिका चेहरा उश्यात दाबून ओरडली. सँडीने तिचे केस पकडले आणि मागे ओढत धक्के देऊ लागला. प्रत्येक धक्का जोरदार आणि खोल. मोनिकेची पुसी आवाज करत होती—चप-चप. तिचा रस मांड्यांवर वाहत होता.

“सँडी… मी येत आहे… जोराने… आणखी!”

सँडीने स्पीड वाढवली. हाताने तिच्या बटला जोरदार चापट मारली. मोनिका चिडचिडून किंचाळली. त्याने पुन्हा चापट मारली आणि लंड अजून खोल घुसवला. मोनिका थरथर कापत कॉम करू लागली. तिची योनी जोराने आकुंचन पावत होती. सँडीने थांबण्याऐवजी अजून जोरदार धक्के दिले. मोनिका पूर्णपणे भिजून गेली, ओरडत ओरडत कॉम आली.

पण सँडी थांबला नाही. त्याने तिला पुन्हा उलटी केली, पाय पसरवले आणि मिशनरीत जोराने घुसवला. आता तो पूर्णपणे hard आणि deep करत होता. मोनिकेचे डोळे पाण्याने भरले होते, पण ती म्हणत होती,

“थांबून नकोस… आतच ओत… सगळं आत…”

सँडीने शेवटचे दहा-बारा जोरदार धक्के दिले आणि खोल आतच फुटला. गरम वीर्य जोराने आत जात राहिलं. मोनिका पुन्हा कॉम आली, तिची योनी त्याच्या लंडाला घट्ट पकडून धरून होती.

दोघेही थकून पडले. सँडी अजूनही आतच होता. मोनिका श्वास घेत घेत हसली.

“फक… एवढं hard अपेक्षित नव्हतं… पण खूप छान वाटलं.”

सँडीने तिच्या ओठांना किस केला. “अजून हवंय का?”

मोनिकाने डोळे मिचकावले. “थोडा वेळ थांब… मग पुन्हा. यावेळी तू माझ्या तोंडात घाल, मग पुन्हा आत.”

पाऊस बाहेर पडत राहिला. खोलीत फक्त त्यांचे जड श्वास आणि घामाने भिजलेली चादर. दोघे थोडा वेळ शांत पडून राहिले, मग पुन्हा एकमेकांकडे वळले—अजून hard, अजून खोल.