आईच्या मैत्रिणींच्या चावट गप्पा…भाग -४

सर्व मित्र-मैत्रीनींना सौमित्रचा नमस्कार. कसे आहात

सगळे ? मजेत ना ? असायलाच पाहिजे. असेच झवा- झवीच्या कथा वाचत रहा. असेच झवत रहा व झवुन घेत रहा.असेच मजा करत आनंदी रहा.

मित्र मैत्रिणींनो, आपण सर्वांनी माझ्या ” आईच्या मैत्रिणीच्या चावट गप्पा ” कथेला भरभरून प्रतिसाद दिलात त्याबद्धल सर्वांचे आभार  मानतो. 

यापुढे ही असेच आपण माझ्या कथा वाचून भरघोस प्रतिसाद देत रहाल अशी आशा व्यक्त करून,”आईच्या

मैत्रिणींच्या चावट गप्पा “या कथेचा अंतिम भाग लिहुन

आपल्यासमोर सादर करत आहे.

तर मित्रांनो, एक महिन्यानंतरच्या एका सोमवारी आई च्या सर्व मैत्रिणी संध्याकाळी ४ वाजता आमच्या घरी आल्या. आईने त्याचं स्वागत केलं. तशा सर्वजणी बसल्या, तसं आईने त्यांना पाणी देत विचारलं…

काय गं आज काय नवीन बातमी आणलीय की नाही.

अगं मागच्या बैठकीत मला येता नाही आलं गं…काही 

विशेष घडलं का त्या बैठकीत? कुणाची खेचली, अन नागडं केलं गं जरा मला पण कळू दया की….

शारदाकाकु…. अरे हॊ रोहिणी. तु नव्हतीस ना.. अगं तुला माहित आहे का… अगं सुनंदाच्या मुलाचं लग्न जमतंय म्हणे…. मुलीकडचे येऊन गेलेत अन त्यांना मुलगाही पसंत पडलाय….

आई…. अरे व्वा ही तर खुपच आनंदाची बातमी आहे.

काय गं सुनंदा… आता कधी लाडू खायला घालणार आहेस..

सुनंदाकाकु…अगं हॊ गं रोहिणी.. सगळ्यांनाच लवकर

लाडू खायला मिळतील. काळजी नका करू…

सुधाकाकु….सुनंदा तु जरी खुश आहे असं दाखवत असली तरी तुला मनातुन वाईट वाटत असेल ना गं..

सुनीताकाकु… अगं सुधा. असं काय बोलतेस, तिला का वाईट वाटेल बरं… उलट सून हाताखाली येईल…

सुलभाकाकु… अगं तुम्हाला नाही कळणार तीच दुःख,

सून आल्यावर तिची सगळीच पंचाईत होणार आहे.

आई…. आता हे काय नवीन सुलभा… अगं सून आली तर तिला उलट मदतच होईल कामात… शिवाय घरात एकीला दोघी…. होतील.

शारदाकाकु…. अगं रोहिणी. ते सगळं मान्य आहे मला

पण सून आल्यावर तिला मुलाकडून ठोकून घ्यायचं बंद होईल… मग ती अशीच तीच मन मारून राहील.

सुधाकाकु…. हॊ अगदी बरोबर बोललीस बघ शारदा, मला पण हेच सांगायचं होतं बघ.

तशा सगळीजणी अरे हॊ… बरोबर… ही गोष्ट आमच्या

लक्षातच आली नाही.

सुनीताकाकु…. हॊ गं हे सर्व खरं असलं तरी… म्हणुन काय मुलाचं लग्न करायचंच नाही का?

आई….. हॊ सुनीता तु एकदम बरोबर बोलतेय. वयात आलेल्या मुलाचं लग्न तर करायला हवंच ना… आज ना उद्या करावं तर लागणारच ना…

सुनंदाकाकु…. हॊ गं रोहिणी.. तुझं बोलणं मला पटतंय

आता मला फक्त माझ्या मुलाचाच विचार करायला हवा. नाहीतर तो हाताबाहेर जाईल बघ.

सुलभाकाकु…. हॊ गं सुनंदा. पण तुझ्या सुखाचा कोण

विचार करणार गं… की आयुष्यभर अशीच मन मारून

जगणार आहेस.

शारदाकाकु….अगं सुलभा असं काही होणार नाही.. आणी अधून मधुन संधी मिळेलच की तिला.. ठोकून घ्यायला…

सुनीताकाकु…. म्हणजे.. कशी काय संधी मिळेल..

सुधाकाकु… अगं हॊ… म्हणजे.. नवीन सून म्हटल्यावर

माहेरी जाणं येणं होणारच ना… मग तेव्हा तिला संधी मिळेलच ना…

आई…. अरे हॊ अगदी बरोबर बोलतेय बघ सुधा तु..

अशीच संधी मिळाली की.. फायदा करून घ्यायचा..

आईच बोलणं ऐकुन मी पण चकित झालो होतो. या बायका एकत्र आल्या की नको तो विषय आवडीने चघळत बसतात. अन करमणूक करून घेत टाईमपास

करतात.

तशा सर्वजणी कल्ला करत त्या गोष्टीला दुजोरा देतात.

तशी सुलभाकाकु बोलली… अगं आता तो सुनंदाचा विषय सोडुन दया, खुप सातवलं तिला.. मी एक नवीन

बातमी सांगतेय ती ऐका…

सुलभाकाकु…अगं मागच्या आठवड्यात मी सकाळीच

काही कामासाठी बाहेर चालले होते, रस्त्यावरच नेने बाईच घर लागतं ना,तर म्हटलं बघावं ती आहे का, अन

दार ही उघडं होतं म्हणुन मी सरळ आत गेले, हॉलमध्ये

कुणीच नव्हतं…

मी विचार केला की नवरा बायको बाहेर गेले असतील, सून एकटीच घरात असेल,बहुतेक ती किचनमध्ये काम करत असेल. म्हणुन मी किचनमध्ये डोकावलं…. अन ते दृश्य बघुन माझा माझ्याच  डोळ्यावर विश्वास बसत

नव्हता.

सुनीताकाकु…. म्हणजे… सुलभा, असं काय पाहिलंस तु किचनमध्ये…. लवकर सांग ना..

तशा सगळ्याजणी सुनीताची री ओढत हॊ ss सांग की गं सुलभा.. लवकर..

सुलभाकाकु…. अगं हॊ हॊ… सांगते गं… अगं नेने चा नवरा… त्याच्याच सुनेला मागून मिठी मारून… चाळे करत होता… ते पाहुन मी परत फिरले.अन दरवाज्यात

जाऊन, नेने बाईला आवाज देत परत हॉलमध्ये आले.

तर नेणेबाईचा नवरा बाहेर आला.

तर तो लुंगीवरच होता अन त्याच्या दोन्ही मांड्यामध्ये लुंगीचा तंबू झालेला पहिला. तसं मी समजुन गेले की आत काय चाललं होतं.. मला पाहुन तो चपापला होता

तो लुंगी वर घेत त्याचा तंबू झाकायचा प्रयत्न करत होता.

आई… बापरे.. ऐकावं ते नवलंच आहे बाई.. क्षणभर माझा पण विश्वास बसला नव्हता.आपल्या मुलीसमान

असलेल्या सुने सोबत असं कुणी करत का?

सुनंदाकाकु….. अगं रोहिणी..जर नेने बाई त्याला खुश

ठेवत नसेल तर तो तरी काय करणार नाsss 

शारदाकाकु… हॊ गं सुनंदाच बोलणं पण मला बरोबर वाटतंय. नेनेबाई त्याला हवं ते देत नसेल..

सुधाकाकु… अगं ते सर्व ठीक आहे… पण, सुनेला जर ते नको असतं तर तिने नक्कीच विरोध केला असता, तसं काहीच झालं नव्हतं,याचा अर्थ तीपण सासऱ्याला

प्रतिसाद देत होती. अन तिलाही ते आवडत असेल.

सुलभाकाकु….अगं हॊ.. सुधा बोलतेय ते पटतंय मला, कारण सासऱ्याच्या पाठोपाठ… सून पण विस्कटलेले केस सावरत बाहेर येत होती. अन तिचा चेहरा एकदम

खुललेला दिसला.

आई… बापरे..म्हणजे सासरा व सुनेचे अनैतिक संबंध

आहेत असंच म्हणावं लागेल. बाईगग या कलियुगात अजुन काय काय ऐकायला अन बघायला मिळणार आहे कुणास ठाऊक…

सुनीताकाकु…. हॊ गं.. रोहिणी.. पण.. यात नेनेबाईच

चूक आहे.ती जेंव्हा बघावं तेंव्हा मंदिरात असते किंवा घरात पोथी पुराण वाचत असते. नवऱ्याजवळ झोपते की नाही काय माहित…

मी मस्त झोपून गप्पा ऐकत होतो. या बायका काय काय तर्क वितर्क लावुन चवीने एखाद्या गोष्टीचा सी. आय.डी.प्रमाणे छडा लावण्याचा प्रयत्न करत असतात

एव्हढ्यात सुनंदा काकु उत्साहाने बोलली, अगं थांबा आता माझ्या लक्षात येतंय सर्व .तशा सर्वजणी कल्ला करत बोलल्या… अगं काय कायssss सुनंदा लवकर सांग ना ssss तशी सुनंदाकाकु… अगं हॊ हॊ.. सांगते.

सुनंदाकाकु….अगं तिच्या मुलाचं लग्न होऊन जेमतेम दीड वर्ष झालं असेल… पण तिचा मुलगा महिन्यातून ४-८ दिवसच घरी असतो. अगं नवीन लग्न झालंय…. त्या बिचारीला तरी काय म्हणायचं…तिला नवर्याकडून

जर ते सुख मिळत नसेल…. तर तिची काय चूक आहे.

शारदाकाकु….अगं हॊ हॊ…सुनंदा बोलतेय तेही खरंच आहे गं… बिच्चारी नवरा असुन, नसल्यासारखं जीवन जगतेय.. असं किती दिवस तिने मन मारून रहायचं.

तशा सगळ्याजणी परत कल्ला करत बोलु लागल्या.

अगं हॊ ss अगदी बरोबर sss बोलतेय शारदाsss 

सुधाकाकु….अगं ऐका… मी तर म्हणतेय, जे होतय ते चांगल्यासाठीच होत असतं. उलट मी तर म्हणते बरं झालं… तिच्या सासर्याने तिच्या मनातलं ओळखलं..

आई….. सुधा… अगं काहीपण काय बोलतेस गं… व काय चांगलं झालं….

सुधाकाकु…अगं रोहिणी..दोन मुलाच्या आई झालेल्या

बायकांना पण वाटतं की… नवऱ्याने आपल्याला आठ दिवसातून १-२ वेळा तरी ठोकावं.मग ती तर नवीन लग्न झालेली आहे, अन तिच्या इच्छाही तीव्र होत असतील….

अन तिच्या सासऱ्याला पण त्या सुखाची गरज असेल.

त्यामुळे दोघांचं जुळलं असेल. शिवाय हे गुपित बाहेर कुणालाच कळणार नाही. तसही दोघांना एकमेकांच्या

सहवासाची गरज होतीच ना. त्यामुळे दोघंही खुश असतील.

तशा सगळ्याजणी परत कल्ला करत बोलल्या.. हॊ हॊ

अगदी बरोब्बर… सुधा… बरं जाऊद्या आता तो विषय 

दुसरं काही तरी बोला…..तशी शारदाकाकु म्हणाली…

ठीक आहे, तर मी सांगते मी जे पाहिलं ते यापेक्षाही आश्चर्य कारक आहे…

तशा सगळ्याजणी कल्ला करत बोलल्या अगं सांगकी

मग लवकर…. तशी शारदाकाकु सांगु लागली…

शारदाकाकु….अगं..आमच्यासमोर रस्त्याच्या पलीकडे

जोशी बाई राहतात ना… तिचा नवरा दोन वर्षांपूर्वीच आजारात गेला बिच्चारा, त्यांची मोठी मुलगी पहिल्या बाळंपणासाठी इकडे आलीय, तर तिची धाकटी मुलगी

परवा दुपारी रस्त्यात भेटली होती.

ती दवाखान्यात निघाली होती. तेंव्हा मला समजलं की

काल तिला मुलगा झालाय.आई व भाऊजी  मघाशी घरी आलेत, आता मी डबा घेऊन चाललेय, अन ती निघुन गेली. मग मी म्हटलं चला जोशी बाईंना भेटून अभिनंदन तरी करूया.

तशी मी घरी गेले तर दार बंद होत.म्हणुन मी ३-४ वेळा बेल वाजवली पण बेलचा आवाज येत नव्हता. म्हणुन मी मागे जाउन बघावं म्हटलं… तर बेडरूमची खिडकी

थोडीशी उघडी होती,व  मला काहीसा विचित्र आवाज

ऐकु आला म्हणुन……

मी उत्सुकतेपोटी खिडकीतून पाहु लागले, अन मी जे पाहिलं ते खुपच भयंकर होतं…. ते पाहुन मी भांबवून गेले होते… तशा सर्वजणी परत कल्ला करत… अगं शारदा… असं काय पाहिलंस गं… सांग ना लवकर..

तशी शारदाकाकु बोलली.. अगं हॊ हॊ.. सांगतेगं  पण 

मधे मधे बोलु नका गं..

शारदाकाकु…. अगं मी पाहिलं, तर जोशीबाई बेडवर चक्क.. नागडी झोपली होती.. अन तिचा जावई पण तिच्यावर नागडा झोपुन तिला ठोकत होता.अन जोशी 

बाई त्यांच्या पाठीवरून हात फिरवत किंचाळत बोलत

होती, जावईबापू असंच ठोका खुप भारी वाटतंय हॊ 

कितीतरी वर्षांनी आज मला असं सुख मिळतंय हॊ. तुमचा तर खुपच मोठा आहे हॊ. आता आलाय तर चार दिवस राहुन माझी खाज मिटवून टाका…

अजुन काही ऐकायची माझी ईच्छा नव्हती म्हणुन मी 

गपचूप तिथून सरळ घरी निघुन आले.

आई…. अगं काय सांगतेस… शारदा… बापरे ऐकावं ते नवलच…. आता मात्र हद्ध झाली बाई… जोशीबाई सुद्धा…..

सुलभाकाकु…हॊ रोहिणी,हल्ली नाती तर  नावापुरतीच

राहिलीत. आजकाल या नात्यांच्या आडुन  सर्वकाही चालतं.

सुनीताकाकु…. हॊ सुलभा.. अगदी बरोबर आहे तुझं. पण या नात्यामुळेच अशा गोष्टी लपवून ठेवता येतात. बाहेरच्या लोकांना जराही संशय येत नाही. शिवाय दोघांचीही खाज मिटवून मज्जा करत असतात.

तशा सगळीजणी कल्ला करत बोलल्या हॊ ss हॊss अगदी बरोबर बोलतेय सुनीता… असं बोलत सगळ्या जणी उठल्या. चला बाई… आजतर हद्धच झाली बाई 

नवीनच लफडी कानावर पडली…

ए रोहिणी चल गं…. आता निघतो गं आम्ही.. रात्रीच्या जेवणाची तयारी करायचीय बाई… चल बाय.

——-###### समाप्त #####——-

तर मित्रांनो कथा आवडल्यास जरूर लाईक करा…

धन्यवाद…  परत भेटूच नवीन कथेसह…

saumitr3@gmail.com