आईच्या मैत्रिणींच्या चावट गप्पा….भाग – ३

सर्व मित्र-मैत्रीनींना सौमित्रचा नमस्कार. कसे आहात

सगळे ? मजेत ना ? असायलाच पाहिजे. असेच झवा- झवीच्या कथा वाचत रहा. असेच झवत रहा व झवुन घेत रहा.असेच मजा करत आनंदी रहा.

मित्र-मैत्रिणींनो मागील भागात वाचलच असेलकी 

सुधाकाकु… हॊ का..अगं मग थोडा वेळ तशीच वाकुन

राहिली असतीतर….त्याने मस्त चोळून दिले असते की

नाहीतरी तु घरी एकटीच होतीस ना….त्याचं मोठं केळं पण घालुन घ्यायचं होतंस की, एव्हडी चालून आलेली  संधी तु वाया घालवलीस बघ.. सुनीता..  यापुढे.. 

आई…. अगं सुधा तुझ्या जिभेला काही हाड आहे की नाही, काहीही काय बोलतेस, सुनीता तशी आहे का…

तशा बाकीच्या पण आईला पाठींबा देत म्हणाल्या हॊ गं रोहिणी… ही सुधा काहीपण बोलतेय…. सुनीता तु सांग गं….. पुढे काय झालं ते…

तसं मला इकडे हसायला येत होतं..कारण मी आईच्या सगळ्या मैत्रिणींना…..झवलो होतो. पण त्यांनी माझ नाव कधीच घेतलं नव्हतं…. ते गुपित एकमेकींपासून लपवून ठेवलेलं होतं.त्यामुळे मी निश्चिन्त होतो.

सुनीताकाकु….मग मी सरळ होतं केळाची फणी घेऊन

मागे वळले… तसं माझ्या हातातील मोबाईल खाली पडला,तसे मी खाली वाकुन…. मोबाईल घेत त्याच्या.. कडे पाहिलं… तर तो पण उठुन उभा राहिला…. 

तसं मला त्याच्या दोन्ही मांड्यामध्ये लुंगीचा तंबू खुप 

पुढे आला होता.व  तो माझं.. गाऊनमध्ये घट्ट बसलेलं डेरेदार नितंब बघत…लुंगीवरूनच त्याचं हत्यार चोळत

पुढे येत म्हटला… काय वो झालं बायसाब… तो माझ्या खुपच जवळ आला होता.

बाईगग माझ्या अंगाला दरदरून घाम सुटला होता. मी पुरती घाबरले होते. क्षणभर मला असं वाटलं की.. हा  आता माझ्यावर झडप घालणार…तसं मी म्हटलं काही

नाही रे… अन घरात निघुन गेले…

सुनंदाकाकु… बरं झालं बाई…तु तिथून लगेच सटकली

नाहीतर या लोकांचं काही सांगता येत नाही. एकटी.. बाई पहिली की….संधीचा फायदा घेतात.मग पुढे काय

झालं का अजुन… सुनीता.

सुनीताकाकु…. हॊ सांगते… माझ्यातर  घशाला कोरड

पडली होती… मी आधी पानी पिऊन घेतलं.. मग पैसे

घेऊन बाहेर गेले.तर तो आधी सारखाच टोकरी जवळ बसला होता.पण या वेळी तो असा काही बसला होता,

की.. मला त्याचा पुर्ण लांबलचक,जाडजूड स्पष्ट दिसत होता.मी त्याच्याकडे बघत,माझा हात पुढे करत..हे  घे तुझे पैसे…तसं त्याने हात पुढे करत माझ्या हातून पैसे घेताना नकळत माझा हात दाबला…

सुलभाकाकु… बापरे… मग.. पुढे काय झालं.. तुला.. त्याचं हत्यार आवडलं का ग… ए सांग ना लवकर…

सुनीताकाकु….त्याक्षणी माझं मलाच कळत नव्हतं मी 

काय करतेय… मी टक लावुन त्याचं बघत होते.. इतकं

कडक झालं होतं ते की… आतमध्ये उड्या मारत होतं.

बाईगगग… माझी तर पॅंटी ओली झाली होती…

इतक्यात त्याने आवाज दिला… बायसाब हात लावता का… तसं मी भानावर येत म्हटलं… कायss, तसा तो खाली वाकत बोलला… टोकरीला हात लावा. मग मी पण खाली वाकुन टोकरी उचलू लागले.

ती खुपच जड होती. कंबरेच्या वर उचलताना खुपच जोर द्यावा लागत होता.माझी नजर तर  त्याच्या पूढे आलेल्या तंबुवरच होती.कशीतरी त्याच्या डोक्यापर्यंत

टोकरी नेली, तसा तो टोकरी मधोमध डोक्यावर घेण्या साठी झटकन पुढे आला…

तसा त्याचा तंबू… बरोबर माझ्या गाऊनवरून नको… त्या ठिकाणी घासु लागला होता. त्यात ओझ्यामुळे मी आधीच कंबरेतून पुढे झुकलेले होते. बाईईगग खुपच भारी वाटत होतं मला…माझी ती तर एकसारखी पाणी सोडु लागली होती.

तो पण मुध्दामच टोकरी इकडे तिकडे हलवत, त्याची कंबर मागेपुढे करत त्याच्या मोठ्या हत्याराचे …धक्के  माझ्या त्याठिकाणी देत होता.आहाहा स्स्स्स्स मी तर.. खुपच कासावीस झाले होते.त्यावेळी मी खुप व्याकुळ झाले होते घालुन घ्यायला…..

इतक्यात तो… बायसाब चला येतु म्या आता, असं.. बोलत तो पटकन निघुन गेला होता.व  मी तिथेच उभी

राहुन त्याला पाठमोरी बघत होते. हे सर्व इतक्या कमी 

वेळात घडलं होतं की.. मलाच कळलं नाही..

 आई… काय ग.. सुनीता, तुला त्याचा आवडला होता तर मग…. का नाही घेतलास त्याचा… एव्हढी चालून आलेली संधी वाया घालवलीस बघ… आयुष्यात अशी संधी परत मिळणार नाही बघ सुनीता…

तशा सगळ्याजणी आईच्या बोलण्याला संमती देत ओरडू लागल्या..हॊ हॊ सुनीताsss तु संधी घालवलीस

शारदाकाकु…. अगं आता जाउ दया तो विषय आता.. सुनीताला त्यावेळी जे सुचलं ते तिने केलं… 

सुनीताकाकुचा विषय इथेच संपला होता. मला वाटलं आता यांची मैफिल पण बरखास्त होणार, तेव्हढ्यात 

सुधाकाकु म्हणाली…अगं हे तर काहीच नाही, मागच्या

रविवारी सकाळी मी मंडईत भाजी घ्यायला गेले होते तेंव्हा तर मला खुपच विचित्र अनुभव आला होता.तो 

प्रसंग आठवला तरी अंगावर शहारे येतात.

सुनंदाकाकु… म्हणजे… सुधा,असं काय झालं होतं… जरा सविस्तर सांग बघु… आम्हांला पण कळु दे….

सुधाकाकु….हॊ सांगते गं..घरात भाजीला काही नव्हतं

म्हणुन त्यादिवशी सकाळीच आठवडे बाजारात गेले होते. रविवारचा दिवस असल्याने खुपच गर्दी होती.मी

आधी सगळीकडे फिरून पाहिलं कुठे कुठे, कोणती भाजी आहे ते.

अगदी शेवटच्या टोकाला गेलेतर, नुकताच एक टेम्पो येऊन थांबला अन तो भाज्या खाली उतरू लागला मी 

पाहिलं तर त्याच्या खुप साऱ्या भाज्या त्याही एकदम ताज्या होत्या. मी काय काय भाज्या आहेत ते बघत होते.

तोपर्यंत तिथं गर्दी झाली.तशी मी पण भाजी घ्यायला पुढे गेले.तसा एकजण माझ्या मागे उभा होता, त्याच्या

मागे अजुन गर्दी होऊ लागली. तसा तो माणूस मला मागून घट्ट चिकटला, तसा त्याचा सोट्या माझ्या बाहेर निघालेल्या, डेरेदार नितांबाच्या फटीत घासु लागला.

तसं मी मागे वळून पाहिलं तर तो ४०-४५ वयाचा धष्ट पुष्ट माणूस होता.मी वळून पहाताच तो म्हटला सॉरी वहिनी,अहो गर्दीच एव्हढी आहेकी,माझापण नाईलाज

आहे, मी मुध्दाम धक्का नाही देत, पाठीमागील माणसं

ढाकला ढकली करतायत.

त्याचं बोलणं ऐकुन तरी मला तो सभ्य वाटत होता.मग

मी त्याला समजुन घेत पुढे बघु लागले.गर्दी म्हटल्यावर

असे प्रसंग घडतच असतात. माझ्या आजूबाजूला पण 

काही पुरुष व बायका पण होत्या.नुसती झुंबड उडाली

होती.

नंतर हळूहळू त्याचा सोट्या मोठा होऊ लागला होता.

अन तो माझ्या फटीत एकसारखा घासु लागला होता.

शेवटी तो पण एक पुरुष होता अन मी एक स्त्री होते.

जसं विस्तवाजवळ लोणी नेताच ते पाघळत,… तसंच

आमचं झालं होतं…

आई…. अगं बाई..हॊका गं.. सुधा..मगपुढे काय झालं 

सुधाकाकु….अगं.. रोहिणी, कसं सांगु.. तुला, मलाही असा स्पर्श कितीतरी दिवसांनी अनुभवायला मिळाला होता, त्यामुळे मलाही खुप भारी वाटत होतं… तशी मी

माझेपाय फाकवत व उंचावत भाजीवाल्याला आवाज 

देण्याचं नाटक करत त्याला निमंत्रण देत होते.

तो पण समजून गेला व  तो पण त्याची कंबर वरखाली

त्याचा सोट्या… फटीत जोरजोराने घासायला लागला होता.मी आतुन काहीच घातलं नव्हतं. त्यामुळे त्याचा आकार अन स्पर्श मला जाणवत होता.

सुनीताकाकु…. ए सुधा.. किती मोठा होता गं त्याचा.. खुप जाडजूड अन लांबलचक होता का गं….

तशा सगळ्याजणी परत ओरडू लागल्या.. हॊ हॊ सांग ना गं सुधा, केव्हढा होता गं त्याचा…

सुधाकाकु…. मी पण खुप उत्तेजित झाले होते, अन नकळत मी पंजावर उभी राहिले,तसा तो जोराने धक्के देऊ लागला… तसा त्याचा सोट्या माझ्या छकुलीला…

घासु लागला. तशी ती चांगलीच तापली होती. अन तो 

न थांबता धक्के देत होता.

आजूबाजूला गर्दी असल्याने कुणाचंच लक्ष नव्हतं.अन

तेव्हढ्यात त्याने माझ्या छातीवर हात ठेवत माझे जोर जोराने चोळू लागला होता… मग मात्र मला चैन पडेना 

तसा मी पण माझा एक हात मागे नेऊन सरळ त्याचा सोट्या हातात धरला….

इकडे माझ्यापुढे उभी राहिलेली माणसं पुढे सरकत होती.तसं आम्ही दोघंही पुढे सरकत मज्जा करत होतो

आता माझ्या पुढे तीनच बायका होत्या मग माझा नंबर

होता. तसं त्या माणसाने त्याच्या पँटची चेन खोलली.

आधीच मी उतावीळ झाले होते.. मग काय मी सरळ पॅन्टमध्ये हात घालत त्याचा सोट्या हातात धरला…… बाईईगं खुपच जाड होता, माझ्या हातात बसत नव्हता

अन वितभर लांब होता… मग मी जोरजोराने त्याचा सोट्या हलवू लागले…

तसं तो पण त्याच्या दोन्ही हातांनी माझे छातीवरचे गोळे कचाकचा दाबायला लागला..तशी माझी छकुली

एकसारखी पाझरू लागली होती. तिला एकदम झिन झिन्या येऊ लागल्या होत्या.

इकडे त्याचा सोट्या एव्हढा गरम झाला होता की तो जोर जोराने माझ्या हाताला झटके मारायला लागला 

होता.तसं मी समजुन गेले…. अन जोरजोराने मागेपुढे करत हलवू लागले, तसा त्याचा सोट्या जोराने झटके देत पिचकाऱ्या मारू लागला होता.

तसा अधिक जोराने दाबत अनामिक सुख अनुभवत होते. काही क्षणातच तो थंड झाला होता. माझा हात त्याच्या चिकाने चिकट झाला होता. मी माझा हात त्याच्या अंडरपॅन्टला पुसत हात बाहेर काढला. मग दोघंही शांत झालो होतो.

मग काही वेळातच माझा नंबर आला तशी मी वाकत भाजी घेऊ लागले होते.अन तो तसाच चिटकून माझ्या मागे उभा होता. अन मी भाजी घेता घेता माझी कंबर हलवत, माझी फट त्याच्या सोट्यावर घासत होते.

मग मी भाजी घेऊन घाईघाईने घर गाठलं होतं. अन आधी साडी काढून बाथरूम मध्ये घुसले.माझा परकर 

छकुलीच्या पाण्याने एकदम जागोजागी चिकट झाला होता.तसंच माझ्या मांड्यापण पार गुडघ्यापर्यंत चिकट

झालेल्या होत्या.

त्यामुळे मी सरळ अंघोळच केली. तेंव्हा कुठे छान वाटलं… असा होता तो प्रसंग… ते ऐकुन शारदाकाकु पटकन बोलली…

शारदाकाकु…. काय गं…सुधा.. इतका आवडला होता

तर घरी घेऊन यायचं ना त्याला… म्हणजे निवांत पणे कार्यक्रम झाला असता ना…. दोघांनाही मनसोक्त पणे

मज्जा घेता आली असती ना…

आई…. हॊ गं सुधा… शारदा एकदम बरोबर बोलतेय बघ. तसंही तु अशा सुखापासून खुप वंच्छित आहेस.

तुलापण एखाद्या जोडीदाराची गरज आहेच ना…

तशा सगळ्याजणी आईच्या बोलण्याला दुजोरा देत हॊ

गं सुधा, रोहिणी बोलतेय ते एकदम बरोबर आहे गं.

तशी सुधाकाकु बोलली..अगं तुमचं सगळं बरोबर आहे

पण माझ्या घरात तरणी ताठी सून पण आहे म्हटलं..

मी नाही असं करू शकत गं. मलाही खुप वाटतं, पण काय करणार.. माझं मेलीचं नशीबच फुटकं आहे तर त्याला कोण काय करणार….

तशा बाकीच्या पण हळहळत बोलल्या हॊ गं सुधा…. तुझी घुसमट आम्हांला पण कळतेय गं.. पण आम्ही तरी काय करू शकतो… तूच सांग..

असं बोलत सगळ्याजणी उठल्या, अन बोलल्या चला बाई आता..आजची बैठक खुपच रंगतदार झाली बाई 

वेळ कसा गेला ते कळलंच नाही बघ रोहिणी.. चल येतो गं आम्ही… असं बोलुन सगळ्या निघुन गेल्या…

तर मित्रांनो कशा वाटल्या चावट गप्पा, आवडल्यास जरूर लाईक करा…… धन्यवाद… परत भेटूच…