प्रतिप्रकरण 1

प्रतिप्रकरण

अध्याय 01- एक असामान्य पहाट

नमस्कार,

वाचक मित्र-मैत्रीनींचे स्वागत करत मी तुमचा लेखक मित्र Sweet’Z कथा सुरुवात करत आहे, ही कथा किंबहूणा कथामालिकेची पार्श्वभूमी ही मी जेव्हा 27 वर्षांचा होतो तेव्हाची आहे.

तत्पूर्वी सादर निवेदन,

ही कथा Inspired By Realife Characters आहे, त्यासोबतच कथेत रंगत चढविण्यासाठी काही विशिष्ट बदल करण्यात आले आहेत, तरीही वाचकांनी विशेष नोंद घ्यावी की खालील इमेज पूर्णपणे AI व्दारा निर्मित आहे, जर इमेज अथवा कथेतील पात्र-घटनांबाबत कुणासोबत साधर्म्य आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा तसेच या कथेतील सर्व पात्र ही 18+ आहेत याची वाचकांनी दखल घ्यावी सोबतच आपला विवेक वापरून ही कथा मनोरंजनात्मक दृष्टीकोनातून पहावी आणि सोबतच वाचक मित्र-मैत्रीनींनो ही कथा वाचून झाल्यावर आपलं मत कमेंट्सद्वारे कळवून मला प्रोत्साहन द्यावे सोबतच आपल्या मित्र-मैत्रिणींबरोबर ही आवर्जून शेअर करावी नम्र विनंती.

—–●○▪︎○●—–

तत्पूर्वी या कथेतील नायिकेचा सांकेतिक परिचय-

Name – प्रतिभा उर्फ प्रती

Nickname from Ours – The MaXXi Women (एकतर तिने आमच्या गल्लीत मॅक्सी फॅशन सुरू केली आणि दुसरं म्हणजे तिचे bOObs Max Level आहेत म्हणून इथं Maxi मध्ये एक X अधिक आहे)

Age – 47

Profession – गृहीणी

Body Figure – 40-39-40

Personality – गौरवर्णी सुंदर चेहरा, ठेवणीत टापटीपपणा, साडीत अगदी भंयकर आकर्षकता

Nature – कधीकधी थोडा अहंकारी, पण अधिकतर प्रेमळ, चौकस

beaUty 💋😘 🌟🌟🌟🌟½

bOObs 🍊🥭🌟🌟🌟🌟🌟

puSSy 😼🍩🌟🌟🌟🌟½

aSS 🏀🍑🌟🌟🌟🌟½

bOdy ❤️‍🩹🍎🌟🌟🌟½

perForMANce 🌟🌟🌟🌟🌟

Over All Score 90.00

कथेची सुरूवात करत सांगू इच्छितो माझ्या घराशेजारी एक चार माणसांची फॅमिली आहे, माझ्या घराशेजारी बऱ्याच वर्षांपूर्वी मुंबई सोडून कायमचं आपल्या गावी पिढीजात घरी राहण्यासाठी आली, त्यातच होती अगदी गुबगुबीत अशी प्रतिभा काकू, घरी ती (सध्याचे वय 47), तिचे पती प्रकाश (वय 52), एक मोठी मुलगी दिक्षा (वय 23) आणि एक मुलगा मीत (वय 20), पूर्वी सडपातळ बांधा असनारी आणि एकंदरीत स्वभावाने शांत पण काळ-वेळेनुसार स्वतःमधे बदल घेनारी अशी,

ऐथे स्थायी झाल्यापासून आज जवळपास वीस वर्षे उलटून गेली त्यानुसार गावरान बायांशी भांडून तोंड देत स्वतःला कडक तर बनवलीच पण त्याचबरोबर इतक्या वर्षांनंतर तिच्या सडपातळ देहात ही अकल्पनीय बदल झाले होते. घराची आर्थिक-सामाजिक परिस्थिती बरोबरच कुठलीही काळजी नसल्याने प्रतिभाच्या तब्येतीत कमालीचा उठाव आला होता, त्यातच माझ्या कानावर तिच्या परिवाराच्या नकळत तिचे असलेले काही एक्स्ट्रा मॅरिटल अफेअर्स ही माझ्या कानावर होते, त्यातील एकतर आमच्याच दूरच्या नात्यातील असुन जेव्हा ती इथे स्थायीक झाली तेव्हा पती व्यतिरिक्त तीची गांड मारायचा पहीला मान त्यानेच मिळविला होता.

तिचे हे काळे धंदे जोमात चालु असल्याने देखील तिच्या देहाची ठेवण इतकी आकर्षक झाली होती, आणखी महत्त्वपूर्ण बाब म्हणजे आमच्या शेजारात बायकांना ‘मॅक्सी’ घालन्याची फॅशनची मुहूर्तमेढ तिनेच टाकली, मॅक्सीत दाबून भरलेले तिचे बोचे आणि त्यामधील धारधार फट तर लाजवाब होतेच पण घरा शेजारीच कपडे-भांडी धुवत असताना तिची मटकनारी गांड आणि गदा-गदा हालनारे आम्मे पाहण्यासाठी मी सदैव तत्पर असयचो.

तिचं घराचं दारं अगदी आमच्या दरवाजातच असल्याने ती सकाळ-संध्याकाळ जेव्हा तिच्या दारात वाकून झाडू मारत असे तेव्हा मी माझ्या दारात खुर्चीवर बसुन तिचा भरगच्च आणि खोलवर जानारा क्लिवेज मी आवर्जून पाहत असे, बर्‍याच वेळेस मोबाईल मध्येही मी तिचा क्लिवेज स्पष्ट कॅप्चर केला पण आयफोन नसल्याने फोटो क्वालिटी खास नसे तरीही ते फोटो मला मला मुठ मारून घ्यायला खुप कामाचे होते.

मला जेव्हापासून झवाझवीची समज आली तेव्हापासूनच ती आणि खासकरून तिचे आम्मे माझ्या प्राईम टारगेट वर होते, पण अर्थातच भीतीमुळे मी कधीही तिच्यावर हात मारन्याचा प्रयत्न केला नाही, पण हे देखील सत्य होते की तिच काही महिन्यांपासून माझ्यावर लाईन मारत आहे हे मला जाणून चुकलं. सर्व स्पष्ट सांगवे तर ती मला मुद्दाम दबक्या आवाजात अकारण हाक मारणं, लहानसहान गोष्टींसाठी माझी मदत घेनं आणि एक दिवस तर तिनं कहरच केला मी माझ्या घरच्या पायरीवर बसून मोबाईल चेक करत असतानाच तिने तिच्या पायरीवर उभे राहून स्वताचं जे अंग झटकून मला जो साॅफ्ट सिग्नल दिला तो अगदी कमालच होता. तिने आजूबाजूला कोणीच नाही हे बघून आणि मला उद्देशून स्वतःच्याच दोन्ही हातांनी तिने स्वतःचेच आम्मे जोरजोरात बदडले, मला पूर्ण अंदाज आला की तिचा हा प्रयत्न अंगावर धूळ पडली

आणि ती मॅक्सी झटकतं आहे असा नव्हता तर तो पूर्णतः मलाच आमंत्रण होतं आणि काही वेळातच ते मला तिच्या कातील नजरेतूनही जाणून चुकल होतं की “ये आणि माझे दाब… जोरात दाब… माझे मोठ-मोठ्ठाले आम्मे आणि चोखून-चोखून लाल करून टाक”. तो क्षण माझ्या अंगावर वर अगदीच शहारा देऊन गेला माझं अंग-अंग तापलं होतं पण माझा नाईलाज होता, संध्याकाळची सात वाजताची वेळ तिच्या घरी जरी कोणीच उपस्थित नव्हते पण आजूबाजूला माणसांचा राबता होता. पण तरीही एक गोष्ट तर माझ्यासाठी स्पष्ट झाली होती

की आता फक्त तिला एकदा बोलून घ्यायचचं ते, आणि मग मी त्यानुसार संधी पाहू लागलो आणि ही संधी आली तेव्हा जेव्हा एक दिवस तिचं ऑनलाईन शॉपिंग पार्सल डिलीव्हरी लेट झाली आणि डिलिव्हरी बाॅय घरापर्यंत यायला नकार देत होता, सायंकाळची वेळ असल्याने ती मॅक्सीवर होती म्हणूनच फक्त पार्सल आणण्यासाठी ती नाक्यावर जाऊ शकत नव्हती. इतर लहान-सहान पोरांनी तिचं पार्सल आणण्यास नकार दिला,

मी ती संधीच पाहत होतो आणि मला तिने संधी दिली. त्वरीत जाऊन मी पार्सल घेतलं त्याबरोबर ह्रदयात प्रचंड धडधड घेऊन मी परतत होतो, अनेक वर्षांपासूनची माझी प्रतिक्षा संपत होती मी प्रतिभाला झवन्याचा प्रस्ताव टाकनार होतो. मनात शरम बिल्कुल नव्हती होती तर फक्त किंचीत अशी भीती की ती माझा प्रपोजल कसा घेते, अन् मी पार्सल घेऊन तिच्या घरात आलो ती आतल्या किचनमध्ये जेवन करत होती.

ती नावाप्रमाणे प्रतिभावान स्वयंपाकी होती हे जेवनाता सुगंध घेऊन मला जानवलं, असो मी माझ्या रेट्यातच तिला कुठलाही उपनाम न वापरत ‘घ्या’ म्हणत पार्सल तिच्या हाती दिलं आणि ती ते फोडत आहे पाहून मी उत्सुकतेने पाहू लागलो तर ते पार्सल होतं एच भिंतीवरचं घड्याळ. आमची दोन-चार गोष्टींची चर्चा झाली त्या प्रोडक्टवर आणि मग मी ज्यासाठी जणू श्वास रोखून धरले होते एक मोठा श्वास घेऊन ते तिच्यासमोर बोलून गेलो.

“डेट्टवर याल का‌?… जे आहे ते आहे.. मला तुमच्याबद्दल खुप आकर्षण आहे, आणि मला वाटलं तुम्हाला देखील आहे म्हणून मी विचारलं. माझ्याकडे तुमचा नंबर आहे मी तुम्हाला मिस्-काॅल देतो मला उद्यापर्यंत फक्त एस ऑर नो द्या बस, बाकी काहीही नाही. जर तुम्ही काॅलबॅक नाही केलात तर तुमचा नकार समजून मी या विषयावर माती टाकेन आणि तुमचा होकार-नकार दोन्ही सन्मानाने स्विकार, तुमच्याबद्दल आदर खुप आहे तर तुम्हीही आदरानेच उत्तर द्याल असं समजतो… ओके… चला बाय… 

मला विश्वासच बसत नव्हता की इतक सगळ मी न थांबत एका दमात बोलून गेलो, जितक्या सहतेने मी हे सर्व बोलला त्यापेक्षा कितीतरी पटीने माझ्या मनात आगडोंब उसळला होता. सांगीतल्याप्रमाणे मी तिच्या घरातून परतताच तिच्या फोनवर मिस्-काॅल दिला होता. ती कुठलाही तमाशा घालनार नाही हे नक्की होतं पण माझी व्याकुळता मला काय थारा लावून देत नव्हती, बैचेन होऊन ती रात्र अनिद्रेत घालवली आणि रोजच्याप्रमाणे कामावर जायला निघालो सकाळी आणि ते ही तिच्या घराकडे किंचीत ही नजर न भिरकवता,

मला अंदाज आला होता की ती ओट्यावर गांड मटकवीत आणि आम्मे गदगदवीत कपडे धूवत होती म्हणूनच कदाचित तिने नजर टाकली देखील असेल पण मीच ती नजर चुकवत आलो होतो. सरशेवटी दिवस मध्यावर आला मला पूर्ण अपेक्षा होती की काॅल येईल त्यामुळे माझी बेचैनी शिखरावर होती, लंचब्रेकमध्ये भुक असुन देखील जेवलो नाही. दिवस भर इकड-तिकडचे सात-आठ काॅल झाले ते, प्रत्येक वेळेस तिची अनुभूती वाटली पण खोटी ठरायची. सर्व काॅल्स आटपत घेतले का तर तिला मी ‘व्यस्त’ दिसू नये.

अन् मग ठिक दिडच्या ठोक्यावर माझा फोन वाजला, मी क्षणाचाही विलंब न करता चट्कन काॅल उचलला.

मी म्हटलं हलो… हलो… काहीच उत्तर नाही, पूर्ण शांतता, मी पुन्हा काही वेळानी बोललो हलो… तेव्हा प्रतिभा चा हलका स्वर माझ्या कानावर पडला. हलो… कसा आहेस, मी मजेत तुम्ही बोला रात्री झोप व्यवस्थित झाली माझी तर पूर्ण हराम झाली. (मी पूर्णपणे प्रँक्ली बोलत होतो कारण तिने मला काॅल केला हेच माझ्यासाठी होकार असन्यावर शिक्का होता). आमच्यात बरीच वेळ प्रेमाने विचारपूस झाली यात तिनेही तिचं माझ्यावर लाईन मारणं खुल्या-दिलान स्विकार केलं,

तीनं सांगीतलं कि मी तुझ्यावर तुला दाढी-मिशी यायला लागल्या तेव्हापासूनच मरत होते. हे ऐकून ही मी अगदी उतावळा न होत आणि मर्यादा पाळत अधिक उसाटपणा न करत फक्त रोमँटिक बोललो आणि तिच्या सकारात्मक प्रतिसादामुळे मला हे जाणवलं की ती ही आनंदीत आहे. अन् मग शेवटी मुद्यावर आलो ‘काकू आपल्या डेटचं काय’ यावर ती म्हणाली तु म्हणशील तसं माझी काहीही मागणी नाही, तिच्या या उत्तराने मी मोकळा श्वास सोडला आणि मी एक साधा-सरळ प्लॅन तिच्यासमोर ठेवला, कारण या महिन्यातील पगार पूर्ण खर्च झाल्याने आणि काही शिल्लक नसल्याने मी प्रतिभाला कमीत-कमी पुढच्या तीन महिन्यापर्यंत एक परफेक्ट आणि ग्रँड अशी आऊट ऑफ टाऊन डेट देऊ शकत नव्हतो. म्हणून मी तीला बोललो,

मग ठिक आहे आपण थोडक्यात भागऊ तुम्ही पहाटे उठता तेव्हा आमच्या न राहत्या घरात या आपण समजून घेऊ एकमेकांना. हा प्रस्ताव ऐकल्यावर तिची सहाजिकच निराशा झाली, तिने रिस्कबद्दल ही कारण दिलं पण मी ठाम होतो आता मी तिची समजूत काढून आणि पुढच्या डेटचं वचन देऊन कशीतरी तयार केली, वेळ ठरली दोन दिवसांनी पहाटे जेव्हा नळाला पाणि येतं आणि ती यावेळेस घरच्यांना आंघोळीस पाणी तापवायला, टिफीन तयार करायला उठते तेव्हाची. दोन दिवसांच्या प्रतिक्षेनंतर मला हवी असलेली वेळे येणार होती मी आधी रिमांईंडर आलार्म सेट केला होता, पण त्या रात्री आलार्मची वेळच भासली नाही कारण मला झोपच लागली नाही.

शेवटी आलार्म डिलीट करून मी तासभर आगोदरच जुन्या घरात येऊन बसलो आणि लाईट लावली जेणे करून तिला लक्षात येईल मी येथे उपस्थित आहे ते. ठरलेल्या वेळेप्रमाणे ती ही काटेकोरपणे उठली हे मला तिच्या घराबाहेरील लाईट बल्ब लागल्यावर समजलं, मी खिडकीतून बघू लागलो तर ती गरम पाण्याने गुळण्या करत होती. मला झोप लागली नव्हती त्यामुळे मी थोडाफार फ्रेश होतो सोबतच योगा-योगाने मी देखील तोंडावर गरम पाणी सोबत गुळण्या करूनच आलो होतो,

घरातील सर्व माणसं निवांत झोपली होती आणि कुणी उठला तरीही मी कधी-कधी झोप न येत असल्यास तेथे जातो म्हणून कोणीही इकडे फिरकणार नव्हता, मला प्रतिभाला झवून घेन्यास पूर्ण रानं मोकळ होतं.

मग मी खिडकीतून मोबाईलचा फ्लॅश ब्लिंक करत प्रतिभाला इशारा दिला, आणि ती देखील लगेचचं सर्वत्र नजर फिरवत माझ्याकडे यायला नाघाली. फक्त तीस पावलांचं आणि पंधरा सेकंदांचं अंतर तिने दहा सेकंदातच झटापट दहा-बारा ढांगा टाकत पूर्ण केलं, मी घराचा मागचा दरवाचा आधीच उघडा ठेवला होता. सोबतच मी आधीच मध्यरात्र असल्याने शाॅर्टपँटवर होतो, मी शाॅर्ट आणि आतील अंडरविअर देखील काढून दूर भिरकावून दिली आणि खिडकीजवळ नागडा-भोगडा आणि पाठमोरा उभा राहीलो, सरशेवटी आता ज्यावेळेची मी कित्येक वर्षांपासून वाट पाहत होतो ती वेळे आता माझ्यासमोरच होती.

उत्साहात माझा चोट ताणून खडा झाला होता मी त्याला हातात घेऊन त्याची समजूत काढत होतो की जरा थांब आज-आत्ताची वेळ तुझीच आहे. ऐन पहाटे तीन वाजता घनघोर काळोखाचा अंदाज बांधून काकू माझ्या जुन्या घराच्या (पडकळीस आलेल्या पण सुस्थितीत असलेल्या, याच घराच्या पायरीला लागूनच काकूंच घर आहे आणि आमचं राहत घर या घराचा मागे आहे) मागच्या दरवाजातून आत आली,

तिच्या त्या खास आगमनाची मी आतुरतेनं वाट पाहतच होतो आणि माझा चोटसुद्धा मी त्याला हातातच धरून मागे वळून समोरच वेळ पूर्ण थांबवावी असं दृश्य बघू लागलो, फिकट हिरवी नाईटविअर मॅक्सी घालून आलेल्या काकूची लहान पण घनदाट केसांची वेणी, गौरवर्णीय गोलाकार चेहरा, लोभस नैन-नक्ष, उभट पुढे दबक् नाक, पहाटेच्या वातावरणात शुक्ष पडलेले पण तिच्या जिभेने स्पर्शून रसाळ बनलेले गुलाबी होठ, नाजुकशी हनुवटी,

भरदार खांदे, तिच्या प्रौढ वयाला साजेशे उन्नत असे उभार अर्थातच आम्मे आणि त्यांसोबतच काळेभोर टपोरे स्तनाग्रांची बोंडे, मजबूत बाजवा, चरबीयुक्त पोटावरती लहान अशी नाभी त्यच्याखाली येताच उलट त्रिकोणीय आकार घेतलेली तिच्या फोद्याची जागा, गुबगुबीत मऊशार बोचे आणि जबरदस्त अश्या जांघा असं तिचं स्वरूप आणि त्याची हवीहवीशी दाहकता मला स्पष्ट जाणवत होती त्याकरिता मला तिला प्रत्यक्ष नागडी बघायची आवश्यकता नव्हती पण “भुकेला पोटाने मजबूर असतो तसाच मी तिला झवन्यासाठी माझ्या चोटाने मजबूर होतो”.

जशी तिला तशीच मलाही आता क्षणाचाही उसंत नव्हता, आमच्यात जे दहा-पंधरा पावलांच अंतर होतं ते पार करण्यासाठी तीने दोन पावलं टाकली तर मी चार, त्याक्षणी देखील दोघांनीही श्वासांचा एक जोराचा सुस्कारा सोडला पण फक्त क्षणाचाच, पण नंतर दोघांनीही जोरावर पावलं टाकत एकमेकांना आपाआपल्या श्वासांनी धडक दिली, आता माझ्यासाठी सर्व असहनीय होतं आणि मी तेच केलं जे करणं माझ्या चोटला अपेक्षित पण तिला पूर्ण अनपेक्षित आणि अकल्पित, मी सरळसरळ माझ्या दोन्ही हातांनी तिचे आम्मे मॅक्सीवरूनच पकडले. क्षणार्धासाठी तिला तर धक्काच बसला पण त्यातून सावरेल तोच मी तिच्या आम्म्यांना तोंडात घेऊन बसलो,

तिच्या मदमस्त रसाळ आम्म्यांवर मी थुंकी-लाळ पाघळून तुटून पडलो. इतकं सर्व होत असताना आता तिही तिच्या नावाप्रमाणेच तिची ‘प्रतिभा’ दाखवायला लागली. ती माझं डोकं तिच्या आम्म्यांवरून हटविण्याचा नाजूक केविलवाना प्रयत्न करत मला म्हणत होती. “राजा थांब जरा आस्ती घे, तुझ्यासाठीच आहेत”, पण मी कुठला ऐकतो मी तोपर्यंत तिच्या मॅक्सीसह आतील ब्रा देखील ओली करून टाकली होती आणि पूर्ण शक्यता होती की तीचे आम्मेदेखील आता लाले-लाल झाले असतील,

याचक्षणी माझा ढाण्या चोट तिच्या फोद्याच्या उलट्या त्रिकोणावर झटापट उड्या घेत होता हे तिला ही जाणून चुकलं आणि तिने मला कसं-बसं सावरून खाली बघितलं तर माझा नसा उठलेला कडक चोट बघून तिने डोळे विस्फारले आणि तिच्या नकळतचं केव्हा तिच्या तोंडाला पाणी सुटले आणि त्या पाण्याने माझ्या चोटावर जलाभिषेक झाला. ती आता मला ऐकन्याच्या मानसिकतेत मुळीच नव्हती ती तडक गुडघ्यावर आली आणि दोन्ही हातांनी माझ्या चोटाचा बुंधा पकडून एकटक बघू लागली, मला वाटलं की इथंही मीच सुरूवात करावी पण यावेळी तिने आघाडी घेतली.

तिने माझा साडे-आठ इंची चोट थेट तिच्या घश्यापर्यंत घेतला आणि तोही दम गुदमरेतोर आत ठेवला, मला जाणून चुकलं माझा पाला आज कुठल्याही ऐऱ्या-गैऱ्या खेळाडूसोबत नाही. साधारण पंचेचाळीस सेकंद तिने माझा चोट तोंडातून काढला तेव्हा माझा चोट जणू नवा नवरदेव मंडपात न्हाहून निघाल्याप्रमाणे दिसत होता, या डिप-ब्लो दरम्यान तिने तिच्या जिभेने माझ्या चोटाला चांगलीच सेवा दिली होती, तसेच माझ्या चोटाच्या मुत्रमार्गाला तिच्या घश्यातील घंटा वारंवार आदळत होती यानेदेखील माझी उत्तेजना आता पूर्ण शिखरावर पोहचली होती,

उरला-सुरला संपूर्ण तणाव आता माझ्या चोटात उतरला होता. आमचं ब्लोजाॅब सेशन पाच-सात मिनीट चालू होतं यांत तिच्या कामगिरी व्यतिरीक्त मी देखील तिच्या तोंडात भयंकर शाॅट मारले. अखेरीस चोट-चुखा संपवत असताना मी माझ्या ओंजळीत तिचा चेहरा घेतला आणि ‘खुप तरसवलसं प्रती’ म्हणत चेहऱ्यावर जोरात थुंकलो (प्रती हे नाव तिचे हब्बीने दिलेले आहे, मलाही तिला इथं याच नावने संबोधने इष्ट वाटले, सोबतच हे थुंकने अनादराने कदापी नव्हते, आणि हे ती ही जाणून होती) आता दोघेही ती थुंकी चाटत एकमेकांना कीस् करू लागलो,

मी तिच्या नाक आणि ओठावर तर ती माझ्या गाल आणि हनुवटीवर हलके-हलके चाऊ लागलो. तसेच करत मी तिला म्हणालो आता मॅम टिटजाॅब देता ना?, त्यावर ती आश्चर्याने म्हणाली ‘मॅम’ काय म्हणतोस आणि टिटजॉब काय आहे (पाॅर्न मधली ही संकल्पना तिच्या काही लक्षात आली नाही). यावर मी म्हणालो ‘मॅम’ म्हणजे आदराने म्हटलं जातं, यावर ती म्हणाली मग याआगोदर ‘प्रती’ म्हणालास ते काय होतं.

ते तर प्रेम होतं मॅम, यावर ती लगेच उत्तरली मग आदर महत्त्वपूर्ण की प्रेम. मी म्हटलं प्रेम, मग ती म्हणाली मग मला तुझं प्रेमच हवयं आदर काय करायचं आहे मला. प्रतीचे हे बोल ऐकून कुठेतरी मला भारीच वाटलं जेणेकरून आता हक्काने मला तिच्यासोबत हार्डकोअर करता येईल, मला क्षणात हरवून गेलेला पाहून माझी तंद्री दूर करत ती म्हणाली सांगत होतास ना काय आहे ते ‘टिटजाॅब’, यावर मी उत्तरलो तुमच्या दोन्ही आम्म्यांच्यामध्ये माझा चोट रगडून काढण्याला ‘टिटजाॅब’ बोलतात.

हे ऐकताच ती हलकेच लाजून ‘इ… शश्…’ तुझ काहीतरीच, काहीतरी काय काकू आपण एकमेकांना पूर्णपणे समर्पित आहोत ना. ओ.. काकू.. आता ही ही हौस भागवून घे यापूर्वी कधीच काकू नाही म्हणालास आज इतकी वर्षे झाली, आणि आता काय नवलं झाला. मी लाजत-हसत म्हणालो नाय काकू म्हणालो पण आदरभाव नक्कीच होता, आणि आता हौस नाही खाज आहे काकू बोलायची नाही तर काकूला झवायची आहे, द्याना आता टिटजाॅब.