रुपाली: एक अधुरी ओढ

दुष्काळी आणि ग्रामीण भागात राहणारी रुपाली एक ३० वर्षांची विवाहिता. दिसायला निमगोरी आणि साधारण असली, तरी तिची फिगर मात्र रेखीव होती. ती नेहमी हसतमुख असल्याने ती लोकांच्या लगेच नजरेत यायची.शेलाटी बांधा अन सतत हसत असल्याने ती दिसायला साधारणअसूनही तिचा फेसबुकवर मित्रपरिवार खुप होता. तिचा नवरा कष्टाळू होता, घरी बागायत शेतीमुळे सधनता होती. रुपालीला १ मुलगी आणि दोन जुळी मुले होती.

ती नेहमी तिच्या स्कुटीवरून मुलांना शेजारच्या गावात इंग्लिश मेडीयम शाळेत सोडायला जायची. मुलांच्या शाळेच्या निमित्ताने तिची ओळख तिच्या मुलीच्या मैत्रिणीचे वडील राहुलशी झाली. राहुल विधुर होता, त्यामुळे त्याच्या मुलीविषयी रुपालीला सहानुभूती होती.एके दिवशी तिच्या मुलीने त्यांच्या शाळेतील गॅदरिंगचे फोटो तिच्या मैत्रिणीला देताना ते तिच्या वडिलांच्या व्हाट्स अँप वर पाठवले. आणि तिथून सुरु झाली व्हाट्स अँप वर नॉर्मल बोलण्यास सुरुवात. नंतर एकदा तिच्या मुलीने तिचे फोटो पाठवत असताना चुकून रुपालीचाही संक्रातीला नटलेल्या अवस्थेतील पाठवला.

आधीच त्याच्या मनात तिच्या विषयी ओढ निर्माण होण्यास सुरुवात झालीच होती. त्यात हा तिचा संक्रातीचा फोटो पाहून त्याच्या बायकोच्या मृत्यूनंतर थंड झालेल्या भावना परत उचंबळून येऊ लागल्या तो मुलगी झोपली की मोबाईलमधून फोटो काढून झूम करून करून न्याहाळायचा. त्यामुळे आता त्याचा पुरुषार्थ जागा होऊ लागला होता. काही दिवसात त्याचा पुरुषार्थ तिचा फोटो पाहून सलामी देत होता. मग तो हाताने हलवून त्याला शांत करावे लागे. पण असे किती दिवस करणारं? मग तो तिच्या फोटोशी बोलायचा ‘रुपाली, तू माझा झोपी गेलेला पुरुषार्थ जागा केलास. आता याला शांत कोण करणारं? तुलाच करावा लागेल’.असं म्हणून तो तिच्या फोटोचे मुके घ्यायचा.

मग त्याने तिच्याशी फेसबुक, मॅसेंजर, इन्स्टा, व्हाट्स अँप सगळीकडे तिला रिक्वेस्ट टाकली. ओळख असल्याने तिने एक्सेप्ट केली. आता त्याने तिच्याशी संवाद वाढवला. हळू हळू दिवसातील जास्त वेळ तो तिच्याशी बोलत असायचा. तिलाही त्याच्याबद्दल एक सहानुभूती असल्याने ती त्याला टाळत नव्हती. पण ती आता त्याच्या जाळ्यात अडकत चालली होती. तो तिला रोज छान पोष्ट टाकायचा. कधी दुःखी तर कधी रोमँटिक. रुपाली आपली जनरली प्रतिक्रिया देत असायची. पण त्याला वाटायचं तीच्याही सुप्त मनात काही दडलंय. मग तो तिला इम्प्रेस करण्यासाठी तिची स्तुती करायचा. स्तुती स्त्रीला खुप प्रिय असते. त्यामुळे रुपाली खुश असायची. अन त्याच्याशी मोकळेपणाने बोलायची. पण सोशल मीडियावरील गप्पा आणि स्तुतीच्या वर्षावाने या मैत्रीला वेगळे वळण दिले.

चार महिन्यांनंतरचे वळण

त्यांच्या या मैत्रीला आता चार महिने उलटून गेले होते. संवादाची ओढ आता सवयीत बदलली होती. तो तिच्यावर बोलण्यासाठी हक्क दाखवू लागला. तिची सतत विचारपूस करू लागला. तिचे कोण कोण पुरुष मित्र आहेत. रुपाली कोणा कोणाशी बोलते हे शोधून त्यांना तिच्याशी बोलणे बंद करण्यासाठी काय करता येईल याच्या लडबडीत तो असायचा. राहुल आता अधिक धाडसी होऊ लागला होता.

तो मुद्दाम आपल्या व्हॉट्सअँप स्टेटसवर अत्यंत रोमँटिक आणि विरहाची गाणी ठेवू लागला, ज्याचा रोख केवळ आणि केवळ रुपालीकडे होता. रात्री ‘गुड नाईट’ म्हणताना तो आता नुसता शब्द न पाठवता, त्यासोबत काही सूचक इमोजी किंवा अर्थपूर्ण ओळी पाठवू लागला.तिला बिचारीला याबाबत काही शंका आली नव्हती. ती मैत्रीखातर त्याच्या प्रत्येक गाण्यांना ही दाद देत होती. त्यामुळे त्याचा कॉन्फिडन्स वाढत होता. अन त्यांची मैत्री बहरत होती.

पहिली गुप्त भेट: भावनांची कबुली

राहुलने ठरवले की आता प्रत्यक्ष भेटीशिवाय हे नातं पुढे जाणार नाही. त्याने त्याच्या नी तिच्या गावापासून थोड्या अंतरावर असलेल्या एका निर्जन टेकडीजवळच्या मळा भागात तिला एक काम आहे असे सांगून भेटायला बोलावले. ती आधी नाहीच म्हणतं होती. पण त्याने खुप आग्रह केल्यावर ‘असेल बिचाऱ्याला काही अडचण’ म्हणून मग तिने जायचं ठरवलं. तिथे भेटल्यावर राहुलने तिला त्याच्या बायकोच्या जाण्याने त्याच्या मुलीचे काय हाल होतात.

तिला समजून घेणारी आई नसल्याने ती नेहमी दुःखी असते. तुमच्या मुलीशी मैत्री असल्याने आणि तुम्ही नेहमी मायेने तिच्या डोक्यावर हात फिरवता म्हणून ती हल्ली खुश दिसते असे बोलत बोलत त्याचेही काय काय हाल होतात हेही सांगितले. केवळ तुमची मैत्री आहे म्हणून माझ्याही चेहऱ्यावर थोडं हसू आहे असं गोड गोड अन भावनाशील बोलून हसून तिचा हात हळूच आपल्या हातात घेतला. तुम्ही माझ्याशी बोलणे कधी बंद करू नका म्हणून विनवू लागला. अन तिच्याकडून त्याने तसे वचन घेतले. आणि तिच्या हाताच्या तळव्यावर कोमल चुंबन (किस) घेतले.

दुसरी भेट: शक्कल आणि वाढती लगट

चार दिवसांनंतर राहुलने नवीन शक्कल लढवली. त्याने तिला मेसेज केला – “रुपाली, आज माझ्या मुलीची तब्येत थोडी ठीक नाहीये. तू दुपारी माझ्या घरी येऊ शकतेस का?” तिनेही सहानुभूतीने अन काळजीने त्याचे घर गाठले. तिथे गेल्यावर त्याची मुलगी झोपली होती. त्याने तिला आतल्या खोलीत स्वयंपाक घरात चहा बनवायला सांगितले. ती चहा बनवित असताना त्याने तिला मागून मिठी घातली.

ती वळली तसे राहुलने तिचा चेहरा आपल्या दोन्ही हातांत धरला आणि तिच्या गालावर हलकेच आपले ओठ टेकवले.तिने कसेबसे स्वतः ला सोडवून घेतले आणि ती रागात घरी निघून गेली. पण त्यानंतर राहुलने तिची माफी मागितली व गयावया करून आपली मैत्री तशीच ठेवली. पण रुपालीला कळून चुकले की हा आता चांगलाच मागे लागला आहे. पण तिला वाटायचे की यात त्या बिचाऱ्याची काय चूक? त्याची बायको वारलीय. त्यामुळे तो संयम किती ठेवणार? त्याला खरं तर अशा वेळी आधाराची गरज आहे. त्यामुळे तिचाही कल हळूहळू त्याच्याकडे झुकत होता.

तिसरी भेट: संयमाचा अंत

पुन्हा चार दिवसांनी राहुलने तिला गावाबाहेरील एका पडक्या शेडमध्ये भेटायला बोलावले. पाऊस रिमझिम सुरू होता. राहुलने तिथे येताच तिला घट्ट मिठीत घेतले. राहुलने तिला अशा पद्धतीने हाताळले होते की रुपालीच्या मनातील नैतिकतेची शेवटची भिंतही कोसळली होती.तिने आता त्याला जवळ करण्याचा निश्चय केला.

व्हॅलेंटाईन डेची गुप्त भेट आणि मिलन

अखेर १४ फेब्रुवारीचा दिवस उजाडला. रुपाली ‘राणी गुलाबी’ रंगाची शिफॉनची साडी नेसूनआणि मुलांना शाळेत सोडून राहुलने दिलेल्या पत्त्यावर पोहोचली. राहुल दारात वाट पहातच होता.राहुलने तिचे स्वागत केले. तिला आत घेऊन त्याने दरवाजा आतून बंद केला. अन तिला घेऊन तो आतल्या रूममध्ये गेला. त्याने तिला तिथल्या कॉटवर बसवले. तिने तोंडावर बांधलेला स्कार्फ सोडला. तो तिला पहातच राहिला.

तिने खुप छान मेकअप केला होता. डोळ्यात काजल, चेहऱ्यावर फेसीयल केल्याने ग्लो आला होता. ओठावर हलकी गुलाबी लिपस्टिक लावली होती. नाकात चमकी, कानात लोबणारे रिंग्स, कपाळावर चमकदार टिकली. हातात हिरव्या बांगड्या, रुपाली खुप सजून आली होती. त्याने प्रथम तिचा हात हातात घेतला नी त्या हाताचे बोट पकडून त्यात सोन्याच्या अंगठी घातली.तिला गुलाब दिला नी तिला उभे करून मिठीत घेतले.

त्याने तिच्या ओठाचा दीर्घ किस घेतला. अन तिची साडीचा पदर खोलून तो तिची साडी फेडू लागला.’अहो, काय करताय, आपण फक्त आज आज भेटणार होतो. हे काय.. नको असं नको’ ती म्हणत होती. तर ‘ नको रुपाली, मला आता अडवू नको. मी खुप दिवसाचा तुंबलेला आहे. मला आज तुझ्यात मोकळ होऊ दे. प्लिज’. असं म्हणून तो तिची साडी फेडत राहिला. ती मात्र वरवर नको म्हणत होती पण तिलाही तेच हवं होत.

आणि हे घडणार आहे माहीत असून ती इथे एकांतात झवून घ्यायलाच आली होती.राहुलने तिला हळूच पूर्णपणे नग्न केले आणि स्वतःही विवस्त्र झाला.त्याचा तो तुंबलेला सोटा बघून ती काहीशी चकित तर काहीशी आनंदी झाली. कारण त्याचा सोटा तिच्या नवऱ्याच्या डबल होता. आता तीही गरम झाली होती. त्याने तिला तिथे कॉटवर उताणी झोपवली. अन भिडला तिच्या नग्न शरीराशी.

शारीरिक मिलन आणि परमोच्च सुख

राहुल रुपालीला चुंबून आणि चाटून पूर्णपणे उत्तेजित करत होता. तिचे बॉल जोरात कुस्करत होता. ती त्या वेदनेने कामुक कण्हत होती. 

‘आई…ग हळू ना. दुखतंय की…आह्ह्ह…खुप रगडताय.. आह्ह्ह.. आईईईईई…. हळू ना…’ त्यामुळे त्याला जास्तच जोर चढत होता., त्याने तिचे बॉल मनसोक्त चोळले व मग तिच्या पोटावर चुंबू लागला. मग तो खाली तिच्या मांड्यात आला. त्याने तिच्या रेखीव मांड्या फाकवल्याअन मध्ये स्वतः साठी जागा केली.’आता हा बाबा चढतोय माझ्यावर’ ती मनात असे म्हणत होती तोच त्याने त्याच्या लंडाची तिच्या योनीशी सेटिंग केली.

त्याचा लंडाचा टोपा तिच्या योनीत घुसवला अन त्याने तिचे दोन्ही हात आपल्या हातात घट्ट दाबून धरले आणि एक जोराचा दणका दिला. तसे त्याचे ते कडक हत्यार ‘पचच’ असा आवाज करत रुपालीच्या योनीत खोलवर गायब झाले. जुनी कॉट ‘कर कर’ वाजली, बांगड्या किणकिणल्या आणि पैंजण खुळखुळले.ती त्याच्या पहिल्याच दणक्यात कळवळली ‘आईईईईई.. मेले की हळू करा ना खुप दुखतंय आह.. खुप मोठा आहे तुमचा. आह्हह्ह…. किती धुसमुसळेपणा करताय.. उऊऊ.. आऊच…. आह्ह्ह’. त्याने तिच्याकडे दुर्लक्ष करत तिला दणके देणे सुरु ठेवले तिला आता त्यातून आनंद मिळू लागला.

रुपाली (चित्कारत): “उऊऊ… आह्ह्ह… वाव…. जोरात अजून.. आह्ह्ह… नका थांबू..”

आता तर त्याला जास्त चेव चढला. तो सर्व शक्तिनीशी तिच्यावर चढत होता.त्याचा खुप दिवसाचा उपवास आज सुटत होता. आज कित्येक दिवसानंतर त्याला रुपालीची योनी भोगायला मिळाली होती. रुपालीला ही तिच्या नवऱ्यापेक्षा तगडा मर्द फळवायला भेटला होता. अन तिलाही त्यात खुप आनंद मिळत होता.

राहुलने तिचे दोन्ही पाय आपल्या खांद्यावर घेऊन अत्यंत वेगाने दणके दिले. रुपालीची योनी पच पच आवाज करीत होती. तर जुनी कॉट त्यांच्या कुस्तीला जोरदार आवाजाने संगीत देत होती. दोघेही घामाघूम झाले होते.शेवटी, त्याने आपली सगळी उष्ण मलई रुपालीच्या योनीत खोलवर सोडून दिली.

दुसरा फेरा आणि निषिद्ध लग्न

दोघेही थोडा वेळ थकव्यामुळे पडून राहिले, पण राहुलची भूक अजून शमली नव्हती. रुपालीच्या त्या घामाने थबथबलेल्या नग्न शरीराकडे पाहून तो पुन्हा उत्तेजित झाला. त्याने तिला पुन्हा आपल्या जवळ ओढले आणि थोड्याच वेळात त्यांच्या मीलनाचा दुसरा फेरा सुरू झाला. यावेळी त्यात घाई नव्हती, तर एक प्रकारचा हक्क आणि प्रेम होते.

संभोग संपल्यावर राहुल उठला. रुपाली बेडवर तशीच विखुरलेल्या अवस्थेत पडलेली होती. राहुलने त्या घरातील देवासमोर असलेला कुंकवाचा करंडा शोधून आणला. तो रुपाली जवळ आला आणि तिने काही विचारण्यापूर्वीच त्याने आपल्या बोटाने तिच्या कपाळावर आणि भांगात गडद कुंकू भरले.

रुपाली दचकून उठून बसली. तिच्या डोळ्यांत पाणी आले. रुपाली: “राहुल… हे काय केलं तुम्ही?”

राहुल (गंभीर आवाजात): “रुपाली, आजपासून तूच माझी बायको आहेस आणि मी तुझा दुसरा नवरा. संसारासाठी तू तुझ्या घरी राहा, पण तुझ्या मनावर आणि या शरीरावर आजपासून फक्त माझा हक्क आहे. मला आयुष्यात खूप एकटं वाटायचं, पण तू आता मला साथ देशील. यापुढे मला कधीही स्वतःपासून दूर करू नकोस. मला फक्त तुझ्याकडून हा वरवरचा आनंद आणि तुझं प्रेम हवंय.”

रुपालीला काय बोलावे कळेनासे झाले. समाजाने तिला स्वीकारले नसते, पण राहुलने तिला जे सुख आणि महत्त्व दिले होते, त्यापुढे तिला तिची जुनी नीतिमत्ता फिकी वाटू लागली.

राहुल: “वचन दे मला… तू पुन्हा येणार आणि आपण असेच भेटणार. वचन दिल्याशिवाय मी तुला इथून जाऊ देणार नाही.”

रुपालीने राहुलच्या डोळ्यांत पाहिले. तिला आता स्वतःच्या अस्तित्वाची एक नवीन ओळख गवसली होती. तिने हळूच मान डोलवली आणि त्याला वचन दिले. राहुलने तिला पुन्हा एकदा मायेने जवळ घेतले. रुपालीने सावरले, स्वतःचे विखुरलेले कपडे घातले आणि ती आपल्या घराच्या दिशेने निघाली. तिच्या कपाळावरचे कुंकू तिने पुसले असले, तरी तिच्या मनावर राहुलने उमटवलेला तो प्रेमाचा शिक्का आता कायमचा होता.

तिने आता त्याला नवरा मानले होते. आता तो ही तिला त्याच्या बायको प्रमाणे भोगणार होता. तिने त्याला त्याच्या मुलीसोबत पहिल्यांदा पाहिले तेव्हा पुसटशीही शंका तिला आली नव्हती की या सांड बरोबर तिला कधी सेक्स करावा लागेल. ती आता तिच्या मुलांबरोबर त्याच्या मुलीचीही काळजी घेत होती. पण त्याचीही जास्त काळजी घ्यायची. आणि तोही तिला आठवड्यातून किमान एकदा अथवा दोनदा झवायचा.