बायको ला तिचा बॉस बरोबर पाहिल

नमस्कार मित्रांनो मी तुमचा शुभम अहिल्यानगर मध्ये राहतो आज आपण ऐका वाचक मित्राने पाठवलेली स्टोरी ऐकवतो त्याचा अनुभव त्याचाच शब्दात नमस्कार, मी सँडी. माझं नाव संदीप देशमुख, पण सर्वजण सँडी म्हणूनच ओळखतात. मी लातूरमध्ये एका छोट्या सॉफ्टवेअर कंपनीत जॉब करतो. आमचं घर लातूरच्या उंबडा रोडजवळ आहे, एक छोटसं फ्लॅट, जिथे मी आणि माझी बायको सविता राहतो. सविता… उफ्फ,

तिची ओळख करून देणं तरी कठीण आहे. तिचं वय २८ वर्षं, माझं ३०. ती एकदम साधी-सुंदर आहे, गोरा रंग, लांब काळे केस जे नेहमी वेढ्यात बांधलेली असतात. तिचं फिगर ३४-२८-३६ असं असेल, पण ती नेहमी साड्या घालते, ज्यातून तिची कमर आणि हिप्स हलकेच दिसतात. तिचे डोळे मोठे, आणि हसताना एकदम खरा सौंदर्य वाटतं. आमचं लग्न झालं ४ वर्षांपूर्वी, लातूरमध्येच. सुरुवातीला सगळं ठीक होतं, पण शेवटची दोन वर्षं… काहीतरी बदललं होतं.

सविता एका प्रायव्हेट आयटी कंपनीत काम करते, लातूरच्या औद्योगिक क्षेत्रात. तिचा बॉस आहे सुनिल पाटील, ३५ वर्षांचा, मॉडर्न टाइपचा माणूस. तो मुंबईतून आलेला, पण आता लातूरमध्ये सेटल झालाय. लांब उंच, ६ फूट, जिम करणारा, नेहमी सूट-बूट घालणारा.

त्याची कार आहे एक ब्लॅक इनोवा, ज्यात नेहमी एसी चालू असतो. सविताला त्याचं खूप आदर वाटतं, कारण त्याने तिला प्रोमोशन दिलं होतं. मीही भेटलो होतो त्याला एकदा कंपनीच्या पार्टीत – तो खूप बोलका, हसतमुख, पण डोळ्यांत काहीतरी वेगळं असायचं. सविताकडे बघताना.

सुरुवातीला मला काही संशय नव्हता. सविता सकाळी ९ वाजता निघते, संध्याकाळी ६-७ पर्यंत घरी येते. मी पण तसंच. पण गेल्या सहा महिन्यांपासून ती थोडी बदलली. रात्री उशीरा झोपते, सकाळी थकलेली वाटते. एकदा मी तिचा फोन हातात घेतला, आणि एक मेसेज दिसलं – “कधी भेटू? तुझी ओढ लागलीये” – सुनिल सरकडून. मी विचारलं तिला, तिने सांगितलं, “ऑफिसचं काम सँडी, काही नाही.” मी विश्वास ठेवला. पण मनात कटकट सुरू झाली.

आणि मग आली ती रविवारची सकाळ, १५ ऑक्टोबर २०२५. मी रविवारी सुट्टी असते, पण सविता म्हणाली, “सँडी, आज ऑफिसला स्पेशल मीटिंग आहे. सुनिल सर म्हणाले, एक नवीन प्रोजेक्ट आहे. दुपारी २ पर्यंत परत येईन.” मी कुतूहलाने विचारलं, “रविवारी मीटिंग? खरंच?” ती हसली, “हो ना बाबा, आयटी कंपनी आहे,

कधी कधी असं होतं.” ती साडी नेसली होती – पिवळी साडी, ब्लाउज थोडा टाइट, ज्यातून तिचे बुब्स हलकेच दाबलेले दिसत होते. केस उघडे सोडले, आणि लिपस्टिक लावली – जे ती नेहमी ऑफिसला लावत नाही. मी मनात म्हणालो, “काही तरी गडबड आहे.”

ती सकाळी १० वाजता निघाली. मी घरी राहिलो, टीव्ही बघितला, पण मन लागेना. दुपारी १ वाजता मला तिचा फोन लागला नाही. मी स्वतःच कार घेतली – माझी जुनी ह्युंडाई संसॉन – आणि ऑफिसकडे निघालो. लातूरच्या रस्त्यांवर रविवारी गर्दी असते, बाजारपेठा भरलेली. मी ऑफिसजवळ पोहोचलो, पण गेट बंद. आत कोणी नाही. मग मला आठवलं, कधी एकदा सुनिल सरची इनोवा दिसली होती हॉटेल ‘ग्रँड पैलेस’ जवळ, जे लातूरच्या बाहेर आहे, नांदेड रोडवर. मी तिकडे वळलो.

रस्त्यात मला त्यांची कार दिसली! ब्लॅक इनोवा, वेगाने चाललेली. मी मागे लावलो, अंतर ठेवलं. ते दोघे आत होते – सविता ड्रायव्हर सीटच्या शेजारी, सुनिल चालवत होता. खिडकी उघडी नव्हती, पण मला वाटलं की सविता हसतेय, आणि सुनिलचा हात तिच्या मांडीवर आहे. माझं हृदय धडधडलं.

मी पुढे सरकत होतो, पण ते हॉटेलच्या पार्किंगमध्ये वळले. मी थोडं दूर थांबलो, आणि पायी आत गेलो. हॉटेलचं लॉबी साधं होतं, एसी चालू, आणि रिसेप्शनवर एक तरुण मुलगा. मी विचारलं, “एका मिनिटाची, माझी बायको इथे आहे का? सविता देशमुख?” तो म्हणाला, “सर, आम्ही प्रायव्हसी देतो, रूम नंबर सांगता येत नाही.” मी रागावलो, पण आत गेलो नाही. मग पार्किंगमध्ये त्यांची कार बघितली – इंजिन बंद, खिडकी थोडी उघडी, आणि आतून… ओह गॉड.

मी जवळ गेलो. कार हलकेच हादरत होती. आतून सविताचा आवाज येत होता – दबलेला, पण ओळखीचा. “सर… इथेच? कारमध्ये? कोणीतरी बघितलं तर?” सुनिलचा आवाज, खोल आणि कमांडिंग, “अरे सविता, रविवार आहे, कोणी येणार नाही. तूच म्हणालीस ना, मी तुझी ओढ सहन करू शकत नाही.” मी थांबलो, कान धरून ऐकलो.

कारच्या मागच्या सीटवर ते होते का? मी बाजूने झुकलो. खिडकीतून थोडं दिसलं – सविताची साडी वर सरकलेली, पाय पसरलेले, आणि सुनिलचा हात तिच्या पायांमध्ये. तो तिची पँटी बाजूला करत होता, आणि बोट घालत होता. सविता डोळे बंद करून श्वास घेत होती, “आह्ह… सर… हळू… मजा येतेय पण… कार हलते आहे.”

मी शॉक झालो. हे खरंच घडत होतं? आमच्या लातूरमध्ये, हॉटेलच्या पार्किंगमध्ये? मी मागे सरकलो, लपलो एका झाडामागे. पाच मिनिटं गेली. मग कारची दारे उघडली. ते दोघे बाहेर आले – सविता चेहरा लाल,

केस बिखरलेले, साडी नीट केलेली पण चेहऱ्यावर ते समाधान. सुनिल हात धरून नेतोय तिला लॉबीकडे. मी पुढे गेलो नाही, फक्त पाहिलं. ते रूम नंबर २०७ मध्ये गेले. मी वेटरला पैसे देऊन विचारलं, तो सांगितला.

आता मनात काय चाललंय ते सांगता येत नाही. मी घरी परतलो, पण शांत बसू शकलो नाही. दोन तासांनंतर मी पुन्हा हॉटेलला गेलो. रिसेप्शनवर सांगितलं, “माझी बायको इथे आहे, मी तिच्याशी बोलायचं.” ते म्हणाले, “सर, चेक आऊट होईपर्यंत नाही.” मी वाट बघितली. आतून काय चाललंय ते कल्पना करतोय मी… नाही, मी खरंच कल्पना नाही, मी हॉटेलच्या बॅक साइडला गेलो होतो. तिथे एक छोटी खिडकी होती, रूमच्या बाथरूमची. मी चढलो, आणि बघितलं.

रूममध्ये एसी चालू, बेडवर पांघरूण पसरलेलं. सविता पूर्ण नग्न होती – तिचे बुब्स उघडे, निप्पल्स कडक, आणि पुच्ची ओली चमकत होती. सुनिलही नग्न, त्याचा लंड – उफ्फ, माझ्यापेक्षा दुप्पट लांब, जाड, आणि स्टिफ. तो सविताला किस करत होता, जीभ आत-बाहेर. सविता हातात घेतली त्याचा लंड,

आणि हलवू लागली. “सर… हा इतका मोठा… मला वाटतं मी कधीच अशी मजा घेतली नाही.” सुनिल हसला, “सँडीला हे कळलं तर काय होईल? तो तुझा प्रेमी आहे, मी तुझा लवर.” सविता लाजली नाही, उलट म्हणाली, “सँडी छान आहे, पण तो… छोटा आहे. तुम्ही मला खरी महिला वाटते करताय.”

त्याने सविताला बेडवर झोपवलं, पाय वर उचलले, आणि लंड पुच्चीवर ठेवला. हळूहळू आत घातला. सविता किंचाळली, “आह्ह… दुखतंय सर… पण मजा येतेय… जोरात.” तो जोरजोरात ठोके मारू लागला. बेड हलत होता, सविताचे बुब्स उडी मारत होते. ती नखे त्याच्या पाठीत खुपसत होती. “फास्टर सर… मी येतेय… आह्ह्ह!” सुनिलने वेग वाढवला,

आणि दोघे एकत्र झाले. त्यानंतर ब्रेक – ते पाणी पित होते, बोलत होते. सुनिल म्हणाला, “सविता, तू माझी होशील का? सँडीला सोड.” ती हसली, “अरे सर, मी लग्न केलेली आहे. पण हे… हे सीक्रेट राहील. मला मजा येते तुमच्याशी.”

मग दुसरा राऊंड. सुनिलने तिला डॉगी स्टाइलमध्ये घेतलं. सविताची गांड वर, आणि तो मागून ठोकत होता. तिची पुच्ची ओली, आवाज येत होता – चिपचिप. सविता ओरडत होती, “मार सर… माझी गांड मार… मी तुमची रांड आहे.” सुनिलने तिचे केस ओढले, आणि जोरात ठोके. शेवटी त्याने तिच्या तोंडात सोडलं. सविता गिळली, आणि हसली.

मी ते सर्व पाहिलं, आणि मन फाटलं. राग, ईर्ष्या, पण काहीतरी उत्साह पण. मी निघून आलो. संध्याकाळी ५ वाजता सविता घरी आली. चेहरा ताजा, पण डोळे थकलेले. ती म्हणाली, “मीटिंग छान झाली सँडी. आता डिनर बनवूया.” मी शांतपणे बसलो, आणि म्हणालो, “सविता, मी कळलं सगळं. हॉटेलमध्ये, कारमध्ये.” ती थरथरली, “काय म्हणतोस तू?” मी सांगितलं सगळं. ती रडू लागली, “सॉरी सँडी… सुरुवात कशी झाली मला माहीत नाही. ऑफिस पार्टीत… त्याने मला किस केलं, आणि मी… मी रोखू शकलो नाही. त्याचा लंड… तो मला वेगळी वाटते.”

मी तिला जवळ घेतलं. “मी रागावलो नाही. पण सांग, तुला काय हवंय?” ती म्हणाली, “मी तुझीच आहे सँडी. पण कधी कधी… मजा हवी.” मी ठरवलं, “ठीक आहे. पण मला सांग, काय केलंत तुम्ही.” तिने सांगितलं सगळं – कारमध्ये कसं सुरू झालं. सकाळी निघताना सुनिलने तिला त्याच्या कारमध्ये बसवलं, रस्त्यात हात धरला, मग पार्किंगमध्ये किस. तिने त्याचा लंड बाहेर काढला, ब्लोजॉब दिला. कार हादरत होती, आणि ते ओले झाले. मग हॉटेल.

त्या रात्री आम्ही सेक्स केला. मी तिला जोरात ठोकलं, जसं सुनिल करतो. ती खुश झाली. आता काय? सुनिल कधी कधी घरी येतो, पण मी जाणीवपूर्वक बाहेर पडतो. सविता माझी आहे, पण तिची इच्छा पण पूर्ण होते. लातूरसारखं छोटं शहर, पण आमची लाइफ मोठी आहे. हे सीक्रेट राहील. समाप्त 

जर कोणालाही सेक्स ची गरज असेल तर त्यांनी बिनधास्त मेल करा बायका मुली सगळ सेक्रिएट राहील खूप हार्ड सेक्स करू मज्जा करू मेल करा adagaleshubham03@gmail.com vr