स्टोरी माझ्या फ्लॅटमेटची आणि माझ्या आईची

नमस्कार, मित्रांनो. माझे नाव संदीप, पण मित्र मला सॅंडी म्हणूनच बोलतात. ही स्टोरी माझ्या फ्लॅटमेटची आणि माझ्या आईची आहे. तर चला, सुरुवात करूयात…

कॉन्टॅक्ट:  

इन्स्टाग्राम: @sandyyyy547

आमचं कुटुंब देवगाव या छोट्या-मोठ्या, शांत आणि आपुलकीच्या शहरात राहत होतं. गावात गर्दी नव्हती, पण एक प्रकारची साधी उब होती — जणू प्रत्येक घरात एक छोटी कहाणी लपलेली असायची. आमच्या घरात फक्त तीन जण — बाबा माणिकराव, आई मंगला आणि मी.

बाबा साठ वर्षांचे, अजूनही नोकरी करत होते. रोज सकाळी उठून, चहा पिऊन, कामावर जाणं आणि संध्याकाळी थकून परत येणं — हेच त्यांचं जग होतं. पण त्यांच्या डोळ्यात एक प्रकारची शांतता होती, जणू आयुष्याला स्वीकारलेलं.

आई मंगला, पंचेचाळीस वर्षांची. उंची पाच फूट एक इंच, गोरा रंग, चेहऱ्यावर नेहमी एक सौम्य भाव. तिचा स्वभाव थोडा रागीट होता — पटकन राग यायचा, पण तेवढ्याच पटकन विसरायचीही. गप्पा मारायला तिला खूप आवडायचं, बायकांसारखी थोडी कुजबुज करायची, पण मनाने ती स्वच्छ होती. कधीही नवऱ्याशिवाय दुसऱ्या कोणाचाही विचार तिच्या मनात आला नव्हता. ती पूर्णपणे भक्तिमय होती — देव, मंदिर, यात्रा, कीर्तन यातच तिचा खरा आनंद होता.

तिचा दिवस सकाळी पाच-सहा वाजता सुरू व्हायचा. अंगण झाडणं, घर साफ करणं, अंघोळ, पूजा — पूजेत ती इतकी हरवून जायची की जगभरात काहीच महत्त्वाचं राहायचं नाही. पूजा झाल्यावर चहा, नाश्ता, दुपारचं जेवण — सगळं करताना तिच्या मोबाईलवर भजन चालू असायचं. WhatsApp वर “जय श्रीराम” स्टेटस, Facebook वर देवाचे फोटो शेअर — हे तिचं रोजचं.

मी पुण्यात कॉलेजला होतो. घरापासून दूर, पण मन नेहमी घरीच. वेळ मिळाला की व्हिडिओ कॉल करायचो. आईला मी दिसलो की तिच्या चेहऱ्यावर एक वेगळाच आनंद यायचा. “नीट खा, नीट राहा, काळजी घे,” असं ती वारंवार सांगायची.

माझ्यासोबत फ्लॅटमध्ये राहणारा संडी — साताऱ्याचा, माझ्यापेक्षा थोडा मोठा, जॉब करणारा. दिसायला स्मार्ट, बोलण्यात कॉन्फिडन्स, पटकन सगळ्यांशी मिसळणारा. घरी तो एकदम साधा, नम्र, जबाबदार वाटायचा. आई-बाबांनाही तो खूप आवडायचा. “कसा आहेस बेटा?” असं आई त्याला विचारायची.

पण मी जाणत होतो — संडीचा खरा स्वभाव वेगळा होता. सिगारेट, दारू, पार्टी, मुलींसोबत वेगवेगळे संबंध. फ्लॅटमध्ये एकटे असताना जळालेल्या सिगारेटचे तुकडे, रिकाम्या दारूच्या बाटल्या — हे सगळं मी पाहत होतो. पण मी काही बोलत नव्हतो.

एक दिवस मी अचानक फ्लॅटवर आलो आणि दरवाजा आतून लॉक. थोड्या वेळाने संडी बाहेर आला आणि त्याच्या मागून एक अनोळखी बाई शांतपणे निघून गेली. त्या दिवसापासून मी जास्त लक्ष द्यायला लागलो. कधी कधी फ्लॅटवर वेगवेगळे लोक येत-जात. पण मी मौन बाळगलं होतं.

मग एक दिवस मी त्याला सांगितलं, “संडी, मम्मी पुण्याला येणार आहेत. थोडं सगळं आवरून घ्या आणि मम्मीसमोर चांगलं राहा.”

तो एकदम खुश झाला. “अरे वा! मम्मी येणार?” त्याच्या डोळ्यात एक वेगळीच चमक होती. मी विचार केला — कदाचित तो आता सावध होईल.

मम्मी आल्या. त्यांच्या हातात छोटी बॅग, देवाची मूर्ती, पूजेची सामग्री. “अरे बाबा, तू कसा आहेस?” असं म्हणत त्यांनी मला घट्ट मिठी मारली. संडीने त्यांच्या बॅग घेतल्या, “मॅडम, आराम करा. मी चहा बनवतो,” असं म्हणत तो जास्तच मदत करू लागला.

पहिले दोन-तीन दिवस सगळं नॉर्मल होतं. आई सकाळी उठून पूजा करायच्या, भजन लावायच्या, जेवण बनवायच्या. संडी कामावर जायचा, संध्याकाळी परत यायचा. पण हळूहळू काहीतरी बदलत होतं.

संडी आता घरी जास्त वेळ घालवू लागला. त्याचे शर्ट उघडे ठेवायचा, बॉडी शो करायचा. “मॅडम, तुम्ही खूप सुंदर आहात,” असं तो सहज म्हणायचा. आई सुरुवातीला हसून टाळायच्या. “अरे बाबा, मी म्हातारी झाले,” असं म्हणायच्या. पण त्यांच्या आवाजात एक वेगळी लाज होती.

मी हे सगळं पाहत होतो. मनात एक गोंधळ होता — हा तोच संडी आहे का?

एक सकाळ. आई अंघोळ करून बाहेर आल्या. त्यांनी आपले कपडे बाथरूममध्ये ठेवले होते — पांढरी ब्रा आणि निळी पँटी. मी कॉलेजला जाण्यासाठी तयार होत होतो. संडी घरीच होता, “तू जा, मी सगळं बघतो,” असं म्हणाला.

मी निघून गेलो. पण विसरलेला पेन घ्यायला परत आलो. फ्लॅट शांत होतं. बाथरूमचा दरवाजा थोडा उघडा होता. मी आत डोकावलं…

संडी तिथे उभा होता. त्याच्या हातात आईची ब्रा आणि पँटी. त्याचे डोळे बंद होते. तो जोरजोरात हात हलवत होता. त्याचा श्वास वेगवान होता. मग त्याने एक मोठा श्वास घेतला आणि… त्याचा वीर्य त्या ब्रा आणि पँटीवर उडाला. जाड, गरम, पांढरा डाग त्या कपड्यांवर पसरला. त्याने ते कपडे नीट ठेवले, जणू काही झालंच नाही.

माझं हृदय धडधडत होतं. मी शांतपणे मागे सरकलो आणि फ्लॅटबाहेर पडलो. मनात एकच विचार — हे काय चाललंय?

दुपारी परत आलो तेव्हा आई कपडे बदलत होत्या. त्यांच्या रूमचा दरवाजा थोडा उघडा होता. मी बाहेर उभा राहिलो. संडी कॉरिडॉरमध्ये उभा होता, फोन हातात. त्याने चोरटेपणे व्हिडिओ रेकॉर्डिंग सुरू केली होती — आई ब्लाउज बदलताना, त्यांच्या गोऱ्या पाठीचा, ब्रा काढतानाचा क्षण. फोनमध्ये तो स्माईल करत होता.

मी काही बोललो नाही. पण आतून आग लागली होती.

संध्याकाळी आईने त्या कपडे धुण्यासाठी बाथरूममध्ये ठेवले. पण संडीने ते आधीच पाहिले होते. तो मुद्दाम तिथे गेला, त्यांना हात लावला, जणू काही त्यांचा वास घेत होता.

रात्री जेवण झाल्यावर आई थकून झोपल्या. मी संडीला बाजूला नेलं. “संडी, हे काय चाललंय? मम्मीवर नजर ठेवलीय का?”

तो हसला. ती हसू वेगळी होती — थंड, आत्मविश्वासपूर्ण. “अरे, तुझ्या मम्मीला काहीतरी हवंय. ती धार्मिक आहे, पण आतून एकट्या आहे. मी फक्त मदत करतोय.”

मी काही बोललो नाही. पण त्यानंतर गोष्टी वेगवान झाल्या.

दुसऱ्या दिवशी मी मुद्दाम कॉलेज बुडवून लवकर परत आलो. फ्लॅटमध्ये शांतता होती. आईंच्या रूममधून हलकं हलकं आवाज येत होता. मी दरवाज्याजवळ गेलो.

दरवाजा पूर्ण बंद नव्हता. फक्त एक इंचाचा उघडा फट होता. मी श्वास रोखून, हृदय धडधडत आत डोकावलं.

आई बेडवर बसल्या होत्या. त्यांचा चेहरा लाल झाला होता, डोळे खाली वळलेले. त्यांच्या समोर सँडी जमिनीवर गुडघ्यावर बसला होता. त्याच्या हातात आईंचा फोन होता. तो हळूहळू स्क्रीन दाखवत होता.

“मॅडम… काल रात्री तुम्ही किती सुंदर दिसत होता,” तो मऊ, गोड आवाजात म्हणाला. व्हिडिओ चालू होता — कालचा तो क्षण, जेव्हा सँडी आईंना पहिल्यांदा स्पर्श करत होता. आईंच्या छातीवर त्याचे हात, त्यांचे स्तन बाहेर आलेले, त्यांचा श्वास वेगवान.

आईंचे डोळे मोठे झाले. “संदीप… हे… हे काल रात्री…? तू कधी…?”

संदीपदादा शांतपणे हसला. त्याने फोन बाजूला ठेवला आणि आईंच्या हातावर आपला हात ठेवला. “मी काल रात्री सगळं रेकॉर्ड केलं होतं. पण मी ते कुणालाही दाखवणार नाही. मी तुम्हाला ब्लॅकमेल करत नाहीये, मॅडम. मी फक्त… तुम्हाला समजावून सांगतोय की तुम्हाला काय हवंय.”

तो हळूच आईंच्या जवळ सरकला. त्याच्या बोटांनी आईंच्या ब्लाउजच्या वरच्या बटणाला स्पर्श केला. “तुम्ही काल रात्री जेव्हा माझ्या हाताखाली होतात, तेव्हा तुमच्या शरीराने मला सांगितलं की तुम्हाला हे हवंय. तुम्ही धार्मिक आहात, देवासाठी जगता, भजन गाता, मंदिरात जाता… पण तुमच्या आत एक स्त्री आहे जी वर्षानुवर्षे स्पर्शाची, प्रेमाची, शरीराची भूक सहन करतेय. तुमचा नवरा चांगला आहे, पण तो आता साठ वर्षांचा झाला आहे. थकला आहे. तुम्हाला खरा, पूर्ण आनंद कधी मिळालाच नाही.”

आई काही बोलल्या नाहीत. फक्त त्यांचा श्वास वेगवान होत होता. संदीपदादाने एकेक बटण उघडलं. ब्लाउज खांद्यावरून सरकवला. त्यांच्या गोऱ्या, मऊ, थोड्या लोंबत्या स्तनांवर ब्रा होती. त्याने ब्राच्या वर हात फिरवला, हळूहळू चोळला. आईंच्या तोंडातून एक हलका, लाजरासा उसासा बाहेर पडला.

“पाहा… तुमचं शरीर आता सांगतोय की तुम्हाला हे आवडतंय,” तो कानात कुजबुजला. “मी तुम्हाला जबरदस्ती करणार नाही. तुम्ही सांगितलंत तर मी आत्ता थांबतो. पण… तुम्ही थांबू शकाल का, मंगला मॅडम?”

आईंचे डोळे मिटले. त्यांच्या गालांवर लाली पसरली. “संदीप… हे पाप आहे… मी मंगला… देवाची भक्त… हर हर महादेव म्हणते रोज…”

“पाप नाहीये, मॅडम. हे फक्त एक स्त्री आणि पुरुष यांच्यातलं नैसर्गिक, गरम आकर्षण आहे,” तो म्हणाला आणि ब्राची हुक सोडली. ब्रा हळू खाली पडली. त्याने दोन्ही हातांनी आईंच्या स्तनांना हळूहळू मसाज करायला सुरुवात केली. बोटं हलकेच फिरवत, निप्पल्सना हळूहळू चिमटा काढत, मग हळूच捏ून सोडत. आई किंचाळल्या — “आह्ह्… हळू… देवा… काय करतोयस…”

तो एक स्तन तोंडात घेतला. जीभ हळू फिरवली, चोखला, मग दुसऱ्या स्तनाकडे वळला. आईंचा हात आपोआप त्याच्या केसात गेला. त्यांनी हळूच त्याचं डोकं आपल्या छातीवर दाबलं. त्यांच्या श्वासात आता एक वेगळी तहान जागी झाली होती — जणू वर्षानुवर्षांची दबलेली भूक एकदम जागी होत होती.

संदीपदादाने साडीचा पदर बाजूला केला. साडी हळूहळू खाली सरकवली. पेटीकोटची नाडी सोडली. आई आता फक्त पांढरी पँटीमध्ये होत्या. त्यांची गोरी कंबर, जाडसर आणि मऊ नितंब, भरदार मांड्या — सगळं त्याच्या नजरेआधी होतं. त्याने पँटीवर ओठ टेकवले, वरूनच हळू चुम्बन घेतलं. आई थरथरल्या.

“संदीप… तिथे… नाही… लाज वाटते…” पण त्यांचा आवाज आता फार कमजोर, लाजरा होता.

तो पँटी हळूहळू खाली सरकवला. आईंची योनी उघडी झाली — आता थोडी ओली, चमकदार झालेली. त्याने जीभ लावली. हळूहळू चाटू लागला, जीभ आत फिरवली, बोटं हळू आत घालून हलवू लागला. आईंचे पाय आपोआप उघडले. त्यांचा श्वास जोरात येत होता. “उफ्फ्… संदीप… काय करतोयस तू… आह्ह्ह… देवा…”

तो बराच वेळ तिथे राहिला — जीभ, बोटं, ओठ… सगळं हळू, प्रेमाने, पण खोल. आई आता पूर्णपणे विस्मरणात होत्या. त्यांच्या तोंडातून फक्त हलके किंचाळणे, उसासे आणि “जास्त… हळू…” असे शब्द येत होते.

मग संदीपदादा वर आला. त्याने स्वतःचे कपडे काढले. त्याचा लिंग आधीच कडक, मोठा, जाड आणि रक्ताने भरलेला झाला होता. त्याने आईंच्या पायांना हळू उंचावलं, आपल्या खांद्यावर ठेवलं. लिंग योनीच्या दारात टेकवलं आणि फार हळूहळू दाबला.

“आह्ह्ह्ह्ह…” आई जोरात ओरडल्या जेव्हा तो पूर्ण आत घुसला. त्यांचे नख त्याच्या पाठीत रुतले. संदीपदादा थांबला, आईंच्या डोळ्यात खोलवर पाहत राहिला. “मॅडम… आता सांगा… थांबू का? नाहीतर पुढे जाऊ?”

आई काही बोलल्या नाहीत. फक्त त्यांनी हळू डोकं हलवलं — “नाही… जा…”

तो हसला आणि हळूहळू हालू लागला. प्रत्येक धडक खोल, मंद आणि पूर्ण. आईंच्या स्तन हलत होते. त्याने एक हाताने स्तन चोळला, दुसऱ्या हाताने क्लिटोरिसवर बोट फिरवलं. आई आता स्वतःच हिप वर करू लागल्या, त्याच्या हालचालीला साथ देऊ लागल्या.

“जास्त… संदीप… जोरात… अह्ह्ह…” त्यांचा आवाज आता पूर्णपणे बदलला होता — लाज संपली होती, फक्त भूक उरली होती.

संदीपदादाने वेग हळूहळू वाढवला. धडके जोरात होऊ लागल्या. “पटाक… पटाक… पटाक…” आवाज रूमभर भरला. तो आईंच्या स्तनांना चोळत होता, चावत होता, त्यांच्या गळ्यावर, कानावर, ओठांवर चुंबन घेत होता. आई आता पूर्णपणे हरवल्या होत्या. “अह्ह्ह… देवा… संदीप… मारून टाक… जोरात… आह्ह्ह…”

तो त्यांना उलटं केलं. Doggy style मध्ये. आईंच्या नितंबांना दोन्ही हातांनी घट्ट पकडलं आणि मागून जोरजोरात घुसू लागला. प्रत्येक धडकेला आईंचे शरीर पुढे सरकत होतं, त्यांचे स्तन खाली लोंबकळत होते. त्याने एक हाताने आईंचे केस हळू ओढले, दुसरा हाताने त्यांच्या एक स्तनाला पकडलं आणि捏ू लागला.

आता संदीपदादाने आपला फोन उचलला. तो एक हाताने आईंच्या नितंबाला पकडून धडके देत होता, दुसऱ्या हाताने फोन धरला आणि व्हिडिओ रेकॉर्डिंग सुरू केला. स्क्रीनवर स्पष्ट दिसत होतं — त्याचा जाड लिंग आईंच्या योनीत आत-बाहेर होताना, त्यांचे गोरे नितंब थरथरताना, योनीतून येणारा ओला ‘चप् चप्’ आवाज. तो हळूहळू झूम इन करत होता, क्लोजअप घेत होता.

“मॅडम… पाहा किती सुंदर दिसताय तुम्ही…” तो हसत म्हणाला आणि व्हिडिओ चालू ठेवला. मग त्याने कॅमेरा स्विच केला — फ्रंट कॅमेरा. आईंचा चेहरा, डोळे आनंदाने मिटलेले, तोंड उघडे, केस विखुरलेले — सगळं रेकॉर्ड होत होतं.

तो पुन्हा पोजिशन बदलला. आईंना missionary मध्ये घेतलं. त्याने फोन बाजूला ठेवला पण रेकॉर्डिंग चालू ठेवली. आता तो दोन्ही हातांनी आईंच्या स्तनांना जोरात चोळत होता. मग त्याने एक-दोन फोटो काढले — आईंचे स्तन त्याच्या हातात, निप्पल्स उभे, चेहरा लाल, योनीत त्याचा लिंग घुसलेला. क्लिक… क्लिक… क्लिक… तीन-चार फोटो घेतले. एक फोटो तर असा होता की त्याचा लिंग अर्धा बाहेर आणि अर्धा आत, आईंच्या योनीभोवती त्याचा वीर्य मिसळलेला ओला पदार्थ चमकत होता.

आई आता पूर्ण वेड्या झाल्या होत्या. “संदीप… फोन… बंद कर… आह्ह्ह…” पण त्यांचा आवाज आनंदात बुडाला होता. संदीपदादा हसला, “हे आमचं खास आहे, मॅडम… फक्त आम्ही दोघं बघू.”

तो वेग आणखी वाढवला. खूप हार्ड, खूप खोल. प्रत्येक धडकेला बेड हलत होतं. आईंच्या तोंडातून आता देवाचे नाव आणि संदीपचे नाव एकत्र येत होतं — “आह्ह्ह… संदीप… देवा… जोरात… अह्ह्ह…”

शेवटी संदीपदादा जोरात किंचाळला, “मॅडम… आता घे सगळं…” आणि तो आईंच्या आतच भरपूर, गरम, जाड वीर्य सोडला. एक… दोन… तीन मोठे झटके. आईंचं शरीर एकदम ताणलं गेलं. त्यांना मोठा, दीर्घ ऑर्गॅझम आला. त्या मोठ्याने ओरडल्या — “आह्ह्ह्ह… संदीप… भरून टाक…” आणि बेडवर कोसळल्या.

संदीपदादा बाहेर पडला. त्याने फोन उचलला आणि क्लोजअप व्हिडिओ घेतला — आईंच्या योनीतून हळूहळू बाहेर वाहणारा त्याचा गरम वीर्य, योनीच्या ओठांवर चिकटलेला, मांड्यांवर सांडलेला. मग त्याने आणखी एक फोटो काढला — आईंच्या उघड्या शरीराचा पूर्ण, त्यांचे स्तन, योनी, चेहरा, सगळं.

तो आईंच्या बाजूला झोपला. त्याने त्यांना घट्ट मिठी मारली आणि त्यांच्या केसात हात फिरवला. “मंगला मॅडम… आता तुम्ही माझी आहात. हे व्हिडिओ आणि फोटो फक्त आमच्यासाठी. मी कधीही कुणाला दाखवणार नाही. पण… तुम्हाला हवं तेव्हा मी पुन्हा दाखवीन, बघूया किती गरम आहोत आपण.”

आई काही बोलल्या नाहीत. फक्त त्यांनी त्याच्या छातीवर डोकं ठेवलं, एक दीर्घ उसासा टाकला आणि शांत झोपल्या. त्यांच्या चेहऱ्यावर एक नवी, लपलेली चमक होती — समाधान, लाज आणि नवीन तहान.

मी दरवाज्यामागे शांत उभा होतो. माझे पाय थरथरत होते. मी काहीच बोललो नाही. फक्त मागे सरकलो आणि फ्लॅटच्या बाहेर गेलो. मनात गोंधळ, राग, आश्चर्य, आणि एक विचित्र कुतूहल — सगळं एकत्र मिसळलं होतं.

रात्री जेवणाच्या वेळी आई शांत होत्या, पण त्यांच्या हालचालीत एक नवी मोकळेपणा, एक नवी लाज-मिसळलेली चमक होती. संदीपदादा मला पाहून हसला — जणू काही “तुला सगळं दिसलं, पण आता हे आमचं खास, गरम जग आहे” असं सांगत होता.

पण ही कहाणी अजून पुढे जाणार होती… खूप हळू, खूप खोल, खूप जास्त रहस्यमय आणि ज्वलंत. तिसऱ्या दिवशी आई स्वतः संदीपदादाला “संदीप, चहा बनवायला मदत करशील का?” असं हसत विचारत होत्या… आणि मी पुन्हा लपून सगळं पाहत होतो.

काय होणार पुढे? मला स्वतःलाही माहित नव्हतं. पण एक गोष्ट नक्की होती — आमच्या साध्या, भक्तिमय घरात आता एक गुप्त, गरम आणि अतृप्त आग पेटली होती… आणि ती विझण्याची चिन्ह नव्हती.

मी इथे माझे कॉन्टॅक्ट डिटेल्स दिले आहेत. काही जणींना मेल करायला थोडं awkward वाटतं, म्हणून इन्स्टाग्राम आयडी दिला आहे.  

ओळखीचं कोणी असेल तर? असा विचार काहींच्या मनात येतो, पण त्याची अजिबात टेन्शन घेऊ नका. सगळं पूर्णपणे प्रायव्हेटच राहील.  

मोकळेपणाने मेसेज करा, गप्पा मारायला किंवा काही शेअर करायचं असेल तर नक्की करा. मला पण बोलायला आवडतं 🙂

कॉन्टॅक्ट:  

इन्स्टाग्राम: @sandyyyy547