माझ्या मित्राची संस्कारी बहिण पहिल्यांदाच आमच्या रूम वर हॉर्नी sex

मी सँडी. वय तेवीस. पुण्यात एका छोट्याशा 1BHK रूममध्ये राहतो. माझ्यासोबत माझा मित्र राहतो. त्याचं नाव आहे आदित्य. आम्ही दोघेही कॉलेज संपल्यापासून एकत्र आहोत. रूम छोटी आहे, पण व्यवस्थित. एक बेडरूम, एक हॉल, किचन आणि बाल्कनी. रात्री शांत असते. दिवसभर आम्ही आमच्या कामात गुंतलेलो असतो. आदित्य ऑफिसला जातो, मी फ्रिलान्सिंग करतो.

एक दिवस सकाळी आदित्यने सांगितलं, “आज माझी बहीण येणार आहे. गावावरून. नाव रिया. कंपनीमध्ये इंटरव्ह्यू आहे तिला. पहिल्यांदा पुण्याला येतेय.”

नमस्कार, मी सँडी. तुम्ही झवताय ना. झवायलाच पाहिजे. कारण पुच्ची ला लवडा आणि लवड्याला पुच्ची हवीच… आणि जर कोणत्या मुलीला किंवा बाई ला लवडा मिळत नसेल तर मला मेसेज करा…

टेलिग्राम आणि टेलिग्राम : @sandyyyy547

मी डोकं हलवलं. काही विशेष वाटलं नाही. बहिणी येतात-जातात. आम्ही सकाळच्या चहात गप्पा मारत बसलो होतो. आदित्यने सांगितलं ती साधारण साडेआठला स्टेशनला उतरेल. आम्ही दोघेही गेलो तिला घ्यायला.

स्टेशनवर गर्दी होती. आदित्यने फोन केला. थोड्याच वेळात एक मुलगी आमच्याकडे चालत आली. साधारण पाच फूट सहा इंच उंची. साधा सलवार-कुर्ता. केस वेणीत बांधलेले. चेहरा स्वच्छ, थोडा गोलसर. डोळे मोठे. हातात एक छोटी वॅलेट आणि एक स्लिंग बॅग. ती जवळ आली तेव्हा आदित्य हसत म्हणाला, “हा सँडी. माझा रूममेट.”

रिया हळूच हसली. “नमस्कार.” आवाज मऊ होता. गावाकडचा थोडा टोन होता, पण स्पष्ट.

मीही नमस्कार केला. तिच्याकडे पाहून मला काही विशेष वाटलं नाही. ती साधी, संस्कारी दिसत होती. गावातून आलेली मुलगी. इंटरव्ह्यूसाठी आली आहे, त्यामुळे थोडी नर्वसही दिसत होती. आम्ही तीनही ऑटोत बसून तिच्या कंपनीच्या दिशेने निघालो. रस्त्यावर आदित्य आणि रिया बोलत होते. गावातल्या बाबांबद्दल, शेताबद्दल, आईच्या तब्येतीबद्दल. मी शांत बसलो होतो. कधी कधी खिडकीतून बाहेर पाहत होतो.

कंपनीजवळ पोहोचलो. रिया उतरली. आदित्य म्हणाला, “संपलं की कॉल कर. आम्ही जवळच असतो.”

ती डोकं हलवून आत गेली. आम्ही दोघे एका चहाच्या टपरीवर बसून वाट पाहत होतो. साधारण दीड तासानंतर तिचा कॉल आला. इंटरव्ह्यू संपला होता. ती बाहेर आली तेव्हा चेहऱ्यावर थोडीशी आनंदाची छटा होती. “बरं गेलं,” तिने सांगितलं. “रिझल्ट नंतर कळेल.”

आम्ही तिला परत स्टेशनला सोडायला निघालो. पण रिया म्हणाली, “मी दुपारी थोडी फिरू. पुणं पहिल्यांदाच पाहायचंय.” आदित्य हसला. “ठीक आहे. संध्याकाळी बस आहे ना? सातची?”

“हो.”

आम्ही तिला सकाळीच सोडून रूमवर परत आलो. दिवस नेहमीप्रमाणे गेला. मी काम करत होतो. आदित्य ऑफिसला गेला होता. संध्याकाळी परत आला. सात वाजता रियाचा कॉल आला.

“बस मिस झाली,” तिचा आवाज थोडा चिंताग्रस्त होता. “पुढची रात्री अकराची आहे. पण आता कुठं जाऊ?”

आदित्य फोनवरच म्हणाला, “इतक्या रात्री कुठं फिरशील? इकडे ये. आमच्या रूमवर. उद्या सकाळची बस पकडशील.”

मी बाजूलाच होतो. आदित्यने फोन ठेवला आणि माझ्याकडे पाहिलं. “ठीक आहे ना? एक रात्र.”

मी खांदा उचलला. “काय हरकत आहे. बेडरूम तुला-तिला. मी हॉलमध्ये झोपतो.”

आम्ही दोघे पुन्हा बाहेर पडलो. रिया एका छोट्या हॉटेलजवळ उभी होती. हातात तीच बॅग. चेहऱ्यावर थकवा आणि थोडीशी लाज मिश्रित भाव होता. आम्ही ऑटो घेतला. रूमकडे निघालो.

रस्त्यावर रिया शांत होती. आदित्य बोलत होता. “उद्या सकाळी सातची बस आहे. मी सोडून येतो.”

रिया हळूच म्हणाली, “त्रास होत आहे तुम्हाला.”

“काय त्रास,” आदित्य हसला. “बहिण आहेस ना.”

मी काही बोललो नाही. खिडकीतून रात्रीच्या पुण्याकडे पाहत होतो. रस्ते ओले होते. थोडा पाऊस पडला होता संध्याकाळी. हवा थोडी गार होती.

रूमजवळ पोहोचलो. बिल्डिंग जुन्या स्टाइलची. दोन मजली. आमची रूम पहिल्या मजल्यावर. आम्ही वर गेलो. आदित्यने किल्ली फिरवली. आत उजेड केला.

रिया आत आली तेव्हा थोडीशी इकडे-तिकडे पाहत होती. हॉल छोटा. एक सोफा, एक टेबल, टीव्ही. किचन बाजूला. बेडरूमची दार उघडी होती. आत डबल बेड.

“बस,” आदित्य म्हणाला. “पाणी प्यायशील?”

रिया डोकं हलवलं. मी किचनमध्ये जाऊन तीन ग्लास पाणी काढले. तिला दिला. तिचे हात थंड होते. ग्लास घेताना आमचे हात थोडेसे स्पर्शले. तिने लगेच नजर खाली केली.

आदित्य म्हणाला, “तू बेडरूममध्ये झोप. आम्ही हॉलमध्ये व्यवस्था करतो.”

रिया म्हणाली, “नाही… मी सोफ्यावर झोपते. तुम्ही दोघे बेडरूममध्ये रहा.”

“अरे नको,” आदित्य हसला. “तू आरामात झोप. आम्हाला सवय आहे.”

मी बाजूला उभा होतो. रिया अजूनही थोडी अस्वस्थ दिसत होती. गावाकडची मुलगी. अनोळखी रूम. दोन मुलांबरोबर. समजायला हरकत नाही.

आदित्यने तिला बेडरूम दाखवली. बाथरूम सांगितला. मी दरम्यान हॉलमधला सोफा व्यवस्थित केला. एक चादरी टाकली. उशी आणली.

रिया बाहेर आली तेव्हा हातात तिची छोटी बॅग होती. केस सोडले होते. वेणी उकलली होती. केस खांद्यापर्यंत येत होते. कुर्ता थोडा मोकळा झाला होता प्रवासामुळे. ती हॉलमध्ये उभी राहिली.

“काही खायचंय?” आदित्य विचारला. “आम्ही झटपट काहीतरी करतो.”

रिया म्हणाली, “नाही. मी बाहेर थोडंसं खाल्लंय. झोप येतेय.”

आदित्य डोकं हलवलं. “ठीक आहे. उद्या सकाळी उठशील तर सांग. मी चहा करतो.”

ती बेडरूममध्ये गेली. दार अर्धवट लावलं. आम्ही दोघे हॉलमध्ये बसलो. आदित्यने सिगारेट पेटवली. खिडकीजवळ उभा राहून फुंकत होता.

“गंमत आहे,” तो म्हणाला. “पहिल्यांदाच बहीण इथे राहायला आली.”

मी हसलो. “हो. संस्कारी दिसते.”

“आहेच. गावात वाढलीये. बाबा खूप शिस्त लावतात.”

आम्ही थोडं गप्पा मारल्या. नंतर आदित्य बेडरूममध्ये गेला. रिया आधीच झोपली असावी. दिवा बंद होता. फक्त लहानसा नाइट लॅम्प लागला होता. आदित्यने हळूच साईडला जागा करून झोपायला घेतलं.

मी सोफ्यावर पडलो. वरती पंखा फिरत होता. बाहेरून कधी कधी गाडीचा आवाज येत होता. रूम शांत होती. मी डोळे बंद केले. पण झोप लगेच येईना. बेडरूमची दार अर्धवट होती. आतून काही आवाज येत नव्हता. फक्त आदित्यचा हलका श्वास.

मी बाजूला वळलो. छताकडे पाहत होतो. आजचा दिवस नेहमीपेक्षा थोडा वेगळा गेला होता. सकाळी स्टेशनवर भेटलेली ती मुलगी आता आमच्या रूममध्ये झोपलेली होती. काही विशेष नाही. आदित्यची बहीण. उद्या सकाळी जाईल.

पण तरीही… मनात एक हलकीशी गोष्ट फिरत होती. तिचा आवाज. ग्लास देताना झालेला तो छोटासा स्पर्श. केस सोडल्यावरचा तिचा चेहरा. काही नाही. फक्त थकवा असेल. मी डोळे मिटले. झोपेची वाट पाहत राहिलो.

बाहेरून पावसाचा हलका आवाज येऊ लागला. छतावर टिपटिप. रूम आणखी शांत झाली. मी शेवटी झोपी गेलो.

मी सँडी. झोप अर्धवटच होती. रात्री दोन-अडीच वाजता डोळे उघडले. हॉलमधला पंखा फिरत होता. बाहेर पाऊस थांबला होता, पण हवा गार होती. सोफ्यावरून उठलो. पाणी प्यायला किचनमध्ये गेलो. ग्लास हातात घेऊन परत आलो तेव्हा बेडरूमची दार अर्धवट उघडी दिसली. आत नाइट लॅम्प लागला होता. आदित्य बाजूला झोपलेला होता. रिया मात्र जागी होती. ती पलंगाच्या कडेला बसून फोन पाहत होती. केस पूर्ण सोडलेले. कुर्ता थोडा खाली सरकलेला. मानेवर केसांचा सावली पडलेली.

मी ग्लास टेबलावर ठेवला. आवाज ऐकून तिने माझ्याकडे पाहिलं. लगेच नजर खाली केली.

“झोप नाही येत?” मी हळूच विचारलं.

तिने डोकं हलवलं. “थोडंसं… नवीन जागा.”

मी सोफ्यावर बसून राहिलो. तीही उठली नाही. थोडा वेळ शांतता होती. नंतर तिने हळूच विचारलं, “तुम्ही दोघे किती दिवसांपासून इथे राहता?”

“दोन वर्षे,” मी सांगितलं. “कॉलेज संपलं तेव्हापासून.”

तिने हळूच हसून म्हटलं, “आदित्य नेहमी सांगायचा… पुण्यात मजा आहे.”

“मजा आहे,” मी म्हणालो. “पण कधी कधी एकटेपणाही जाणवतो.”

तिने माझ्याकडे पाहिलं. डोळ्यात कुतूहल होतं. “तुझं घर कुठे?”

“नाशिक. पण आता इथेच.”

आम्ही थोडं बोलत राहिलो. गावाबद्दल, तिच्या इंटरव्ह्यूबद्दल, तिच्या घरातल्या शिस्तीबद्दल. ती सांगत होती की बाबा खूप काटेकोर आहेत. मुलींना रात्री बाहेर फिरू देत नाहीत. कॉलेजही गावातलंच होतं. पुणं पहिल्यांदाच.

बोलता बोलता ती पलंगावरून उतरली आणि हॉलमध्ये आली. सोफ्याच्या दुसऱ्या बाजूला बसली. अंतर ठेवून. मी तिला पाणी दिलं. तिने घेतला. हात पुन्हा स्पर्शले. यावेळी तिने लगेच हात मागे घेतला नाही. थोडा वेळ तसाच ठेवला आणि मग ग्लास खाली ठेवला.

“तू… खूप शांत आहेस,” तिने म्हटलं.

मी हसलो. “आदित्य सांगतो ना? मी कमी बोलतो.”

“हो. पण आवडतं.”

तो शब्द ऐकून मी तिच्याकडे पाहिलं. ती माझ्याकडेच पाहत होती. नजर काही सेकंद अडकली. मग तिने खाली पाहिलं. गाल थोडे लाल झाले होते. नाइट लॅम्पच्या प्रकाशात ते स्पष्ट दिसत होते.

आदित्य अजून झोपलेला होता. खोलीत फक्त आमचा श्वास आणि पंख्याचा आवाज.

रिया उठली आणि किचनकडे गेली. “चहा करू का?”

“आता?”

“हो. झोप येत नाही तर…”

मीही उठलो. किचन छोटी. दोन जणांनी उभे राहायला जागा कमी. तिने गॅस पेटवला. मी पाणी भरत होतो. तिचा हात माझ्या हाताला स्पर्शला. यावेळी दोघांनीही मागे घेतलं नाही. पाणी भरत असताना आमचे खांदे जवळ आले. तिच्या केसांतून हलका सुगंध येत होता. साबणाचा.

चहा तयार झाला. आम्ही सोफ्यावर बसून प्यायलो. बोलणं अधिक मोकळं झालं. तिने सांगितलं की तिला नोकरी लागली तर पुण्यातच राहायचंय. गावात परत जायचं नाही. बाबा विरोध करतील, पण ती ठाम आहे.

“तू एकटी राहशील?” मी विचारलं.

“मला जमेल,” तिने म्हटलं. “पण… अशी रूम असेल तर बरे.”

मी हसलो. “आमची रूम छोटी आहे.”

“पण आरामाची वाटते.”

तिने चहाचा ग्लास खाली ठेवला. माझ्याकडे पाहिलं. “सँडी… मी कधी कधी भीती वाटते. इथे सगळं वेगळं आहे.”

मी तिच्याकडे वळलो. “भीती कशाची?”

“माहित नाही. सगळ्या गोष्टींची.”

तिचा आवाज मऊ होता. मी हात पुढे केला आणि तिच्या हातावर ठेवला. तिने मागे घेतलं नाही. उलट तिचे बोट माझ्या बोटाभोवती हळूच गुंडाळले. खोलीत शांतता होती. आदित्य अजूनही झोपलेला होता. दार अर्धवट.

मी तिच्या हाताला हळूच दाब दिली. तिने माझ्याकडे पाहिलं. डोळ्यात भीती आणि कुतूहल दोन्ही होतं. मी जवळ सरकलो. ती मागे हटल्यासारखी झाली, पण सोफा संपला होता. माझा हात तिच्या गालावर गेला. त्वचा मऊ होती. गरम.

“सँडी…” तिने हळूच म्हटलं.

मी उत्तर दिलं नाही. फक्त जवळ गेलो. आमचे ओठ जवळ आले. तिने डोळे मिटले. मी तिच्या ओठांना स्पर्श केला. पहिला किस्स हलका होता. फक्त ओठांचा. तिने श्वास रोखला. मग हळूहळू प्रतिसाद दिला. तिचे ओठ मऊ होते. थोडे थरथरले.

किस्स वाढला. मी तिची कमर पकडली. ती माझ्याकडे ओढली गेली. तिचे हात माझ्या खांद्यावर आले. किस्स खोल झाला. जीभ आत शिरली. तिने एकदा हळूच आवाज काढला. मग माझ्या जीभेला प्रतिसाद दिला.

आम्ही सोफ्यावरच होते. आदित्य बेडरूममध्ये होता. दार उघडी होती. पण त्या क्षणी काहीही महत्त्वाचं वाटत नव्हतं. मी तिचा कुर्ता वर उचलला. हात आत शिरला. तिची त्वचा गरम होती. मी तिच्या पाठीवरून हात फिरवला. तिने माझ्या मानेला मिठी घातली.

किस्स तुटला तेव्हा दोघेही श्वास घेत होतो. तिचे डोळे अर्धवट उघडे होते. ओठ थोडे फुगलेले.

“आदित्य…” तिने हळूच म्हटलं.

“झोपलाय,” मी सांगितलं.

मी उठलो आणि तिचा हात धरला. तीही उठली. आम्ही बेडरूमकडे गेलो नाही. हॉलमधल्याच एका कोपऱ्यात, जिथे सोफ्याच्या मागे थोडी जागा होती, तिथे गेलो. मी तिचा कुर्ता पूर्ण काढला. आत साधा सफेद ब्रा होता. मी तोही काढला. तिचे स्तन मध्यम आकाराचे, गोल, निपल्स आधीच टणक झालेले. मी एक निपल तोंडात घेतला. चोखला. तिने माझ्या डोक्याला दाब दिलं. हळूच आवाज काढला.

मी तिचा सलवार खाली सरकवला. पॅंटीही. ती पूर्ण नग्न झाली. मीही माझे कपडे काढले. माझा लंड आधीच पूर्ण ताठ झाला होता. तिने पाहिला आणि नजर खाली केली. गाल लाल.

मी तिला सोफ्यावर बसवलं. स्वतः खाली बसून तिचे पाय पसरले. तिची योनी आधीच ओली होती. मी जीभ लावली. तिने कमर उचलली. मी क्लिट चोखला, चाटला. दोन बोटं आत घातली. ती ओली होती, घट्ट होती. मी बोटं आत-बाहेर करत राहिलो. जीभही. तिने माझे केस पकडले. “सँडी… अरे बापरे…” आवाज मऊ होता, पण हौर्य भरलेला.

मी उठलो. तिला सोफ्यावरच पाठीवर झोपवलं. पाय पसरले. माझा लंड तिच्या योनीच्या तोंडावर ठेवला. हळूहळू आत घुसवला. ती खूप घट्ट होती. अर्धा आत गेला की तिने दात ओठांत घेतले. मी थांबलो. “दुखतंय?”

तिने डोकं हलवलं. “थोडं… पण… चालू ठेव.”

मी हळूहळू पूर्ण आत घुसलो. मग हालचाल सुरू केली. हळू. खोल. प्रत्येक धक्क्यात तिचे स्तन हलत होते. मी खाली झुकून निपल चोखत होतो. ती माझ्या पाठीला नखं लावत होती. आवाज रोखण्याचा प्रयत्न करत होती, पण कधी कधी मऊ आवाज निघत होता.

मी वेग वाढवला. तिची योनी आणखी ओली झाली. आवाज येऊ लागला – चिकचिक. मी तिचे पाय माझ्या खांद्यावर घेतले. अजून खोल जाऊ लागलो. ती डोळे मिटून तोंड उघडून श्वास घेत होती. “सँडी… जोरात… थोडं जोरात…”

मी जोरात करू लागलो. सोफा खडखडत होता. मी तिची गांड पकडून वर उचलली. प्रत्येक धक्का खोल जात होता. ती माझ्या खांद्याना घट्ट धरून होती. आत तिची योनी आकुंचन पावत होती. मी जास्त वेळ धरू शकलो नाही. पण थांबलो. काढला.

तिला उलटी केली. हात-पाय चार ठेवून. गांड माझ्यासमोर. गोलाकार, मऊ, घट्ट. मी तिची गांड दोन्ही हातांनी पसरली. मधली होल छोटी, गुलाबी, आकुंचित. मी थुंकीने ओली केली. बोट हळूच आत घुसवलं. ती थरथरली. “सँडी… तिथे नको…”

“थोडंसं,” मी म्हणालो. “सांगतेच थांबतो.”

बोट आत-बाहेर केलं. मग दोन बोटं. ती आत मोकळी होत होती. मी माझा लंड तिच्या गांडीच्या तोंडावर ठेवला. हळूहळू दाब दिला. टोकाचं आत गेलं. तिने तोंडात हात दाबला. आवाज दबला. मी आणखी दाब दिला. अर्धा आत गेला. ती खूप घट्ट होती. गरम. मी थांबलो. तिच्या पाठीवर हात फिरवला. “श्वास घे. हळू.”

तिने श्वास सोडला. मी बाकीचा भाग हळूहळू आत घुसवला. पूर्ण आत गेल्यावर दोघेही थबकलो. तिची गांड माझ्या लंडाला घट्ट आवळून होती. मी हळू हालचाल सुरू केली. बाहेर-आत. प्रत्येक वेळी थोडं खोल. तिचे आवाज दबलेले येत होते. “उह्ह… सँडी… दुखतंय… पण… थांबू नको…”

मी वेग वाढवला. हात तिच्या कमरेला घातले. जोरात धक्के द्यायला सुरुवात केली. तिची गांड थरथरली. माझा लंड पूर्ण आत-बाहेर जात होता. आवाज येऊ लागला – थपथप. मी एक हात पुढे नेऊन तिची योनी चोळली. क्लिट दाबलं. ती अजून जोरात आवाज काढू लागली. हात तोंडावर ठेवून दबायचा प्रयत्न करत होती.

मी झुकून तिच्या कानात म्हणालो, “किती घट्ट आहे तुझी गांड… संस्कारी मुलगी… आता माझा लंड पूर्ण आत घेतेय.”

तिने फक्त आवाज काढला. मी जोरात करू लागलो. धक्के सलग. तिची गांड लाल होत होती. मी तिचे केस पकडले. थोडे ओढले. ती मागे सरकली. मी आणखी खोल जाऊ लागलो. माझा लंड पूर्ण अडथळा न येता आत-बाहेर जात होता आता. तिची होल मोकळी झाली होती, पण अजून घट्टच होती.

मी तिची गांड दोन्ही हातांनी पसरून ठेवली आणि जोरात चोदू लागलो. प्रत्येक धक्क्यात माझे अंडकोष तिच्या योनीला टेकत होते. ती आता आवाज रोखू शकत नव्हती. मऊ पण जोरात आवाज येत होते. “आह्ह… सँडी… मी… मी येतेय…”

तिची योनी माझ्या बोटांखाली आकुंचन पावू लागली. गांडही घट्ट आवळली. मी वेग वाढवला. शेवटचे काही धक्के खूप जोरात दिले. मग पूर्ण आत घुसवून थामलो. माझा वीर्य तिच्या गांडीत उडाला. गरम, सलग. ती थरथरली. माझ्याखाली ढासळली.

मी लंड बाहेर काढला. तिच्या गांडीतून माझा वीर्य हळूहळू बाहेर येत होता. होल थोडी उघडी राहिली होती, लालसर. मी तिला सोफ्यावरच बाजूला झोपवलं. स्वतः तिच्या मागे लागलो. हात तिच्या पोटी घातला. ती अजून श्वास घेत होती. घाम आलेला.

थोडा वेळ शांतता होती. नंतर तिने माझा हात धरला. घट्ट.

“सँडी…” तिने हळूच म्हटलं.

“हो.”

“हे… कुणाला सांगू नकोस.”

मी तिच्या कानात म्हणालो, “सांगणार नाही.”

बाहेरून पक्ष्यांचा आवाज येऊ लागला होता. सकाळ जवळ आली होती. आदित्य अजून झोपलेला होता. आम्ही तसेच पडून राहिलो. तिची गांड अजून माझ्या लंडाच्या संपर्कात होती. थोडी थरथरत होती.

मी डोळे मिटले. पुन्हा झोप येईल की नाही माहीत नव्हतं. पण त्या क्षणी काहीही महत्त्वाचं वाटत नव्हतं.

तुम्हाला जर माझ्याशी बोलायचं असेल किंवा तुमचे experience शेअर करायचे असतील तर बिनधास्त मॅसेज करा 

सगळं पूर्णपणे प्रायव्हेट राहील, टेन्शन नको.

मोकळेपणाने मेसेज करा, गप्पा मारायला मला आवडतं 🙂

टेलिग्राम आणि इंस्टाग्राम : @sandyyyy547