Latest Marathi Kavita

राग राग धरून तरी आपल्याला जायचं कुठं

admin — Fri, 13 Mar 2026 18:42:33 +0000

राग राग धरून तरी आपल्याला जायचं कुठं, देवाघरचं बोलावनं आलं की इथं थांबता यायचं तरी कुठं..!
बोलावं माणसानं सवींशी अभिमान सोडून, करावा आदराने नमस्कार थोडा जरा वाकून..!
चार चौघांशी माणसानं आपलेपण जपावं, परतीच्या प्रवासाला खांदा देणारं कुणीतरी आपल्या जवळचं असावं..!
अहंकाराचा वारा कधीच जपू नये उराशी, घात करेल तो आपला तोडेल नाते जनमानाशी..!
एकजुटीने वागण्यातच खरा शहाणपणा आहे, कुटुंबव्यवस्था हेच तर आपले खरे प्रतिबिंब आहे..!
माणसाने माणसाशी एकजुटीने वागावं, 7 सरणावर हृदयातून रडायला कुणीतरी आदिल असावं..!

The post राग राग धरून तरी आपल्याला जायचं कुठं appeared first on Latest Marathi Kavita.

तू सोबत असताना, आयुष्य किती छान वाटतं

admin — Fri, 13 Mar 2026 18:37:21 +0000

तू सोबत असताना, आयुष्य किती छान वाटतं….
उनाड मोकळं, एक रान वाटतं….
सदैव मनात जपलेलं, पिंपळपान वाटतं….
कधी बेधुंद, कधी बेभान वाटतं….
खरचं, तू सोबत असताना, आयुष्य किती छान वाटतं….

The post तू सोबत असताना, आयुष्य किती छान वाटतं appeared first on Latest Marathi Kavita.

पावसाचा गांडुपणा

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:22:49 +0000

वास्तविकतेच्या भयाण जंगलात,
एखाद्या झाडाच्या आडोश्याला…
पाऊस झेलत पडलेल्या दगडातुन
कुणीतरी मूर्ती कोरून गेलेलं…
शिरावर कोसळणाऱ्या पाऊसधारा झेलत
या हिंस्त्र श्वापदांच्या किंकळ्यांनी भरलेल्या जंगलात
तिच्या गुप्तांगामधून आता शेवाळ जन्म घेतय
ती मूर्ती असली तरी जननी आहे
तिच्या ओल्या अंगावरून कित्येक वेलींना मार्ग मिळतो
तिच्या स्तनांवरून टपकणारा पावसाचा प्रत्येक थेंब
तिच्या बाटलेल्या अस्तित्वावर प्रश्न उपस्थित करतो
तिला नाही माहीत कुठला विटाळ, कुठला रोग
कुठला दोष, अन कुठले हेवेदावे
तरी हा जालीम पाऊस रोज येऊन भिजवून जातो
रोज तिच्या त्वचेच्या कित्येक छोट्या छोट्या ठिकऱ्या उडवून जातो
तिच्या शरीरावर आता उठावांपेक्षा चिराच जास्त दिसत आहेत,
काय म्हणावं या पावसाला, “बलात्कारी”
हाच पाऊस मला पण भिजवतोय
एक एक थेंब मनात विद्रोह करून जातोय
“मला तर त्याच्या गांडुपणा वर किळस यायला लागलीय आता” .
©प्रतिक सोमवंशी

The post पावसाचा गांडुपणा appeared first on Latest Marathi Kavita.

मी चांदण्या मोजून पाहिल्या रात्र भर

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:21:34 +0000

जुन्या आठवणी छळत राहिल्या रात्र भर
मी चांदण्या मोजून पाहिल्या रात्र भर

तो किनारा मुळी नव्हता कुणा निराळा
मी लाटांच्या ओव्या ऐकल्या रात्र भर

वाटले रात्र साथ देईल पुन्हा एकदा
मी ओंजळी चंद्रास वाहिल्या रात्र भर

त्यांच्या सुंदरतेची सर नव्हती कश्यास
स्वर्गाच्या पऱ्या स्वप्नी दिसल्या रात्र भर

उगा कधी एक एक तारे मोजताना
‘प्रति’ तुझ्यावरच कविता लिहिल्या रात्र भर
©प्रतिक सोमवंशी

The post मी चांदण्या मोजून पाहिल्या रात्र भर appeared first on Latest Marathi Kavita.

आवाज

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:21:03 +0000

कसला आवाज आहे हा?
इतका गेहरा, इतका शहारलेला
अंधारच्या गर्तेतून उगम पावणाऱ्या
एखाद्या नदीच्या शांततेसारखा
त्या अंधारात,
त्या शुकशुकाटात,
त्या आवाजाला,
घाबरून पळून जावं, की तिथेच थांबावं
निश्चल,
ठाम,
सगळ काही ऐकत,
आपण सोबत घेतलेल्या श्वासांचा आवाजही असाच काहीसा होता ना
घाबरू नकोस, पळू नकोस
तू ही ऐकून बघ, तुलाही जाणवेल
©प्रतिक सोमवंशी

The post आवाज appeared first on Latest Marathi Kavita.

आठवांच्या जखमा

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:20:24 +0000

रस्त्याने जाताना एक काटा रुततो
मग तेच भळभळणार रक्त
छे, रक्त कसल माझ्या कविता त्या
काही मतले चपलीला चिकटतात
काही चारोळ्या पायात राहून जातात
काही रस्त्यावर नंगा नाच करू पाहतात
काही काट्याला बिलगून आभारही मानतात
काही ओळी ते रक्त गोठवायचा प्रयत्नही करतात
त्या साचलेल्या, अडगळीतल्या, निर्जीव,
नसांच्या बेड्यात जखडून ठेवलेल्या कवितांना
एकदाच स्वतंत्र मिळतच
आणि राहून जाते ती त्यांच्या आठवांची जखम
©प्रतीक सोमवंशी

The post आठवांच्या जखमा appeared first on Latest Marathi Kavita.

मृत्यू

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:19:38 +0000

जमीन मुकी झालीय
शुष्क फांद्यांवर दुःखी झालेली
पाखरे गप्प सगळं ऐकताय
रात्रीच्या नग्न शरीरावर
झोपेचे उलटे प्याले सांडताय
मेलेल्या मुडद्यांचा वास
फुलांच्या बगिच्यात पसरलाय
मृत्यू दात विचकतेय वस्त्यांमधून
समुद्र बघतोय सर्व किनाऱ्यावरून
म्हतारी खिडकीतून ओरडतेय
तिला कुठला धर्म लगाम घालेल आता?
कोणत वरदान गळा घोटेल तिचा?
त्या म्हतारीला सांगा
तिचा रोल संपलाय
आता पडदा पडेल
नाटक संपल
पण
खिडकीबाहेर मृत्यू तसाच फिरतोय!
©प्रतिक सोमवंशी

The post मृत्यू appeared first on Latest Marathi Kavita.

काळरात्र

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:18:51 +0000

दररोज अंगवळणी असले तरी
एखादी पायरी एखाद्या वेळी चुकते

मग चुकत जातात हळूहळू
शंका कुशंकांची त्रिकोणे
आणि आपला शोध फिरत राहतो
गोल गोल, गोल गरगरीत वर्तुळाच्या परिघावर
माणसं येतात, स्पर्शून जातात
स्पर्शिकां सारखी, वर्तुळ भेदू शकत नाहीत
आपण आतच अडकून पडतो
चक्रव्यूहात…अभिमन्यू बनून

गावात प्रेमाचा पूर येतो, कविता वाहतात
गाव उध्वस्त होते, पूर ओसरून जातो
मागे उरतो, तो फक्त आठवांचा चिखल
गावात पसरलेला भावनांचा कुबट वास
विश्वासाच्या उडालेल्या चिंधड्या चिटकून
राहतात प्लास्टिक सारख्या…बाभळीला

कॅफिन, निकोटिन, मोर्फीन,
भरत जातो साठा शरीरामध्ये
डोपामाईन, अड्रेनलिन, चे झरे
मिसळून जातात रक्ताच्या नद्यांमध्ये
हळूहळू गोठत जातात नद्या
ओसाड पडू लागतात त्यांचे किनारे
वाळवंट…समुद्राला मिळण्यापूर्वीच

रात्री भयाण वाटू लागतात, तारे भेसूर
हवा वाहत राहते दूरवरचे अणुकीरण घेऊन
श्वापदांचा भेसूर आवाज,
घड्याळाची भेसूर टिकटिक
रातकिड्यांची भेसूर किरकिर
ऐकावी लागणार आहे….बहिरे होण्यापूर्वी

गळ्याला पडलेली कोरड, दुष्काळासारखी
अंगावर फणफणणारे शहारे, सापसारखे
पापण्यांवर पडलेला भार, गंजल्यासारखा
आत चाललेला कालवा, अंत्ययात्रेसारखा
हे ओसाडपण थांबवायला हव…मरणापूर्वी

The post काळरात्र appeared first on Latest Marathi Kavita.

पुष्पक विमान

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:17:41 +0000

कवितेला पण असते का स्वतःचे असे भावविश्व
की केवळ कवीच्या भावविश्वातच रममाण होते ती
पण भासते प्रत्येक वेळी वेगळीच आवर्तनागणिक
दिसतात तिचेही अनेक कंगोरे मनुष्य स्वभावाप्रमाणे
खरेच तिच्यात असतात का इतके अर्थ दडलेले
खरेच वसली आहे का चराचरात अनेक रूपात
की इथेपण तिच्यात जो तों शोधतोय स्वतःलाच
आणि देतोय तिलासुद्धा नश्वर मनुष्य जन्म
जसा निर्गुणाला फक्त मनुष्य रूपात बांधल्या प्रमाणे
ते काहीही असो,
आपण किमान एकाशी तरी भावरूप होणे गरजेचे
मग गवसेल ज्याचे त्याला स्वतःचेच पुष्पक विमान

– रोहन.

The post पुष्पक विमान appeared first on Latest Marathi Kavita.

शल्य

admin — Fri, 22 Dec 2023 15:15:06 +0000

हेरुनि वर्म सारे, का घाव झाले नेमके
आसवांविना दु:ख ते अजून झाले पोरके

ताणल्या स्मितातुनी, हास्य सारी खुणावती
चंद्रास ग्रासण्या छाया का पुढे सरसावती

भव्य प्रासादातुनी, सुखे सारी बोलावती
बंधण्या विहंग पिंजरी पाश का सरसावती

जरतारी वस्त्रांतुनी, सौख्य कशी वेडावती
सांधण्या जखमा उरिच्या शेले थिटे का पडती

भव्य सारी जीवने अन्‌ भव्य सारे सोहळे
शाप अभावाचा का शून्याच्याच भाळी पडे

’राहत’ शल्यात लघुत्वाच्या विश्व देवकणी वसे
कालपटाचे सहप्रवासी का रडे का हसे

– राहत

The post शल्य appeared first on Latest Marathi Kavita.